Leki w grupie
„leki witaminy D i jej pochodne”

Leki z grupy witaminy D i jej pochodne, znane również jako kalcyferole, odgrywają kluczową rolę w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej organizmu. Działają one poprzez zwiększenie wchłaniania wapnia i fosforanów w jelitach, zwiększenie reabsorpcji wapnia w nerkach oraz regulację procesów mineralizacji kości. Witamina D jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania układu kostnego, mięśniowego oraz odpornościowego.

Do najważniejszych pochodnych witaminy D stosowanych w lecznictwie należą: cholekalcyferol (witamina D3), ergokalcyferol (witamina D2), kalcytriol (1,25-dihydroksycholekalcyferol), alfakalcydol (1α-hydroksycholekalcyferol), kalcyfediol (25-hydroksycholekalcyferol) oraz parikalcytol. Wśród polskich preparatów handlowych zawierających te substancje można wymienić: Devikap, Vigantol, Vigantoletten (cholekalcyferol), Rocaltrol, Kalcypos-D3 (kalcytriol), Alfadiol, One-Alpha (alfakalcydol) oraz Zemplar (parikalcytol).

Witamina D i jej pochodne dzielą się na dwie główne podgrupy: naturalne metabolity witaminy D (cholekalcyferol, ergokalcyferol) oraz syntetyczne analogi witaminy D (kalcytriol, alfakalcydol, parikalcytol). Naturalne metabolity wymagają dwustopniowej aktywacji w organizmie (w wątrobie i nerkach), podczas gdy syntetyczne analogi są już częściowo lub całkowicie aktywowane, dzięki czemu działają szybciej i są skuteczne także u pacjentów z niewydolnością nerek.

Największymi zaletami stosowania leków z grupy witaminy D są: skuteczne zapobieganie i leczenie krzywicy u dzieci oraz osteomalacji u dorosłych, zapobieganie osteoporozie, regulacja gospodarki wapniowo-fosforanowej u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek oraz wspomaganie leczenia wtórnej nadczynności przytarczyc. Coraz więcej badań wskazuje również na korzystny wpływ suplementacji witaminy D na funkcjonowanie układu odpornościowego oraz zmniejszenie ryzyka niektórych chorób autoimmunologicznych.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem leków z tej grupy wiążą się głównie z przedawkowaniem, które może prowadzić do hiperkalcemii (podwyższonego poziomu wapnia we krwi). Objawy hiperkalcemii obejmują: nudności, wymioty, osłabienie, bóle głowy, wielomocz, kamica nerkowa, a w skrajnych przypadkach – zaburzenia rytmu serca i zwapnienia tkanek miękkich. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu z preparatami wapnia oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Regularne monitorowanie stężenia wapnia i fosforanów w surowicy jest zalecane podczas terapii aktywnych metabolitów witaminy D.

Lista leków w tej grupie

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl