tabletka dojelitowa
Tabletka dojelitowa to specjalna postać leku zaprojektowana tak, aby uwalniać substancję aktywną dopiero w jelicie cienkim, a nie w żołądku. Posiada ona otoczkę odporną na działanie kwasu żołądkowego, która rozpuszcza się dopiero przy wyższym pH występującym w środowisku jelitowym.
Tego typu formulacja leku jest stosowana w przypadku substancji aktywnych, które mogą być inaktywowane przez kwas żołądkowy, drażnią błonę śluzową żołądka powodując działania niepożądane, lub gdy pożądane jest miejscowe działanie leku w jelicie cienkim. Przykładami leków dostępnych w postaci tabletek dojelitowych są niektóre inhibitory pompy protonowej, niesteroidowe leki przeciwzapalne, preparaty enzymatyczne czy leki stosowane w chorobach zapalnych jelit.
Tabletki dojelitowe należy połykać w całości, bez rozgryzania, dzielenia czy kruszenia, ponieważ może to uszkodzić otoczkę ochronną i spowodować przedwczesne uwolnienie substancji czynnej w żołądku. Niektóre preparaty dojelitowe nie powinny być przyjmowane jednocześnie z lekami zobojętniającymi kwas żołądkowy, gdyż mogą one zaburzyć mechanizm kontrolowanego uwalniania substancji czynnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Przeciwwskazania stosowania
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, posiada kluczowe przeciwwskazania obejmujące nadwrażliwość na substancję czynną oraz na grupę chemiczną podstawionych benzoimidazoli, co jest istotne ze względu na ryzyko reakcji krzyżowych. Dodatkowo, przeciwwskazania dotyczą nadwrażliwości na substancje pomocnicze, takie jak lecytyna sojowa (obecna m.in. w Anesteloc 40 mg, Gastrostad, Noacid, Ozzion), sorbitol (Nolpaza 20 mg i 40 mg) oraz maltitol (Gastrostad, Ozzion). Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z alergią na soję, orzeszki ziemne oraz nietolerancją sorbitolu lub maltitolu, u których stosowanie tych preparatów jest niewskazane. W terapii skojarzonej, np. w leczeniu Helicobacter pylori, przeciwwskazania mogą dotyczyć również substancji pomocniczych i innych leków stosowanych równocześnie (np. Gerdin 40 mg, Pamyl 40 mg).
atazanawir, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, Helicobacter pylori, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, lanzoprazol, lecytyna sojowa, maltitol, nadwrażliwość na substancję czynną, nelfinawir, omeprazol, pantoprazol, pH żołądka, pochodna benzoimidazolu, podstawiony benzoimidazol, reakcja krzyżowa, sorbitol, tabletka dojelitowa, terapia przeciwretrowirusowa, terapia skojarzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Slow-Mag B6 535 mg + 5 mg
Preparat Slow-Mag B6 zawiera 535 mg magnezu chlorku sześciowodnego, co odpowiada 64 mg jonów magnezu, oraz 5 mg witaminy B6 (pirydoksyny chlorowodorku) w formie tabletek dojelitowych. Badania przedkliniczne na modelach zwierzęcych wykazały brak działania teratogennego, co oznacza, że substancje czynne nie wpływają negatywnie na rozwój płodu ani nie powodują wad wrodzonych. Ponadto, testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego potencjału zarówno jonów magnezu, jak i pirydoksyny, co eliminuje ryzyko indukcji zmian genetycznych po ekspozycji na składniki leku.
badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, jon magnezu, magnez chlorek sześciowodny, pirydoksyna, pirydoksyna chlorowodorek, potencjał embriotoksyczny, profil bezpieczeństwa, Slow-Mag B6, śmiertelność embrionów, tabletka dojelitowa, teratogenność, wada wrodzona, witamina B6, zmiana genetyczna - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Salaza 1000 mg
Mesalazyna w postaci tabletek dojelitowych Salaza 1000 mg wykazuje pomijalny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługiwania maszyn wymagających koncentracji. Produkt nie był przedmiotem dedykowanych badań klinicznych w tym zakresie, jednak profil farmakologiczny oraz doświadczenie kliniczne wskazują na brak istotnego oddziaływania na funkcje poznawcze i motoryczne. Należy jednak uwzględnić, że objawy choroby podstawowej (np. ból brzucha, częste wypróżnienia) mogą pośrednio wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów. Każdy pacjent powinien być monitorowany indywidualnie, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, a w przypadku wystąpienia objawów mogących zaburzyć koncentrację lub koordynację ruchową, zaleca się zachowanie ostrożności i ewentualne zaprzestanie prowadzenia pojazdów.
ból brzucha, częste wypróżnienia, dieta niskosodowa, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, kwas solny, mesalazyna, politerapia, profil farmakologiczny, reakcja niepożądana, schorzenie przewodu pokarmowego, schorzenie współistniejące, tabletka dojelitowa, tabletki dojelitowe, uwalnianie dojelitowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Reparil 20 mg
Produkt leczniczy Reparil, zawierający beta-escynę w dawce 20 mg w formie tabletek dojelitowych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na escynę lub substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną i sacharozę. Stosowanie leku jest bezwzględnie zabronione u osób z niewydolnością nerek lub innymi zaburzeniami czynności nerek, a także u kobiet w ciąży i karmiących piersią. U pacjentów pediatrycznych poniżej 7 roku życia lek jest przeciwwskazany, natomiast u dzieci powyżej 7 lat należy dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka. Ze względu na postać dojelitową tabletek, należy również uwzględnić ewentualne zaburzenia pasażu jelitowego lub choroby przewodu pokarmowego, które mogą wpływać na wchłanianie substancji czynnej.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas 5-aminosalicylowy – Wskazania do stosowania
Kwas 5-aminosalicylowy (5-ASA, mesalazyna) jest lekiem pierwszego wyboru w leczeniu nieswoistych chorób zapalnych jelit, zwłaszcza wrzodziejącego zapalenia jelita grubego (WZJG) oraz choroby Leśniowskiego-Crohna z zajęciem okrężnicy. W terapii WZJG 5-ASA stosuje się zarówno w fazie zaostrzenia, jak i w profilaktyce nawrotów, wykazując skuteczność w indukcji remisji oraz terapii podtrzymującej. Preparat Salofalk dostępny jest w formie czopków doodbytniczych oraz tabletek dojelitowych, każda o dawce 500 mg, co pozwala na dostosowanie leczenia do lokalizacji zmian zapalnych – czopki są preferowane przy zajęciu odbytnicy i lewej okrężnicy, natomiast tabletki dojelitowe uwalniają substancję czynną w dalszych odcinkach jelita grubego. W przypadku rozległego zajęcia jelita grubego możliwe jest łączne stosowanie obu form, co zwiększa ekspozycję błony śluzowej na lek i poprawia efektywność terapii.
absorpcja ogólnoustrojowa, choroba Leśniowskiego-Crohna, cyklooksygenaza, cytokina prozapalna, czopek doodbytniczy, indukcja remisji, kwas 5-aminosalicylowy, lipooksygenaza, mesalazyna, nawrót choroby, nieswoista choroba zapalna jelit, otoczka dojelitowa, powikłanie choroby, przepuszczalność jelitowa, przewód pokarmowy, rak jelita grubego, remisja, remisja kliniczna, tabletka dojelitowa, terapia podtrzymująca, wolne rodniki tlenowe, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaostrzenie choroby, zapalenie błony śluzowej, zmiana chorobowa