ekspozycja ustrojowa
Ekspozycja ustrojowa to miara określająca poziom narażenia organizmu na działanie substancji aktywnej zawartej w leku. Termin ten jest kluczowy w farmakokinetyce, która bada losy substancji leczniczych w organizmie w czasie. Ekspozycję ustrojową najczęściej wyraża się poprzez pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC – Area Under the Curve).
W praktyce klinicznej ocena ekspozycji ustrojowej jest niezbędna do ustalenia optymalnego dawkowania leków, szczególnie tych o wąskim indeksie terapeutycznym. Pozwala ona na utrzymanie stężenia leku w zakresie terapeutycznym, powyżej minimalnego stężenia skutecznego, a poniżej stężenia toksycznego. Umożliwia to maksymalizację efektu terapeutycznego przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych.
Czynniki wpływające na ekspozycję ustrojową obejmują parametry farmakokinetyczne leku (wchłanianie, dystrybucję, metabolizm i wydalanie), czynniki fizjologiczne pacjenta (wiek, płeć, masa ciała, funkcja nerek i wątroby) oraz interakcje z innymi lekami. W przypadku leków podawanych przewlekle, monitorowanie ekspozycji ustrojowej może być konieczne do dostosowania dawki w odpowiedzi na zmieniające się parametry fizjologiczne pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Acnatac (10 mg + 0,25 mg)/g
Preparat Acnatac, zawierający klindamycynę w stężeniu 10 mg/g (1%) oraz tretynoinę 0,25 mg/g (0,025%), jest wskazany do stosowania miejscowego u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia w leczeniu trądziku. Zalecane dawkowanie to jedna aplikacja żelu wielkości ziarna grochu na całą twarz, stosowana raz na dobę przed snem, po uprzednim oczyszczeniu i osuszeniu skóry. Maksymalny czas ciągłego leczenia nie powinien przekraczać 12 tygodni bez ponownej oceny klinicznej. U dzieci poniżej 12 lat oraz osób powyżej 65 roku życia bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone, dlatego stosowanie w tych grupach jest niewskazane lub wymaga ostrożności. W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki podwójnej, a pacjent powinien kontynuować leczenie zgodnie z ustalonym harmonogramem.
choroba nerek, choroba wątroby, efekt terapeutyczny, ekspozycja ustrojowa, fosforan klindamycyny, leczenie dermatologiczne, ocena korzyści i ryzyka, stężenie klindamycyny, stosowanie miejscowe, trądzik, tretynoina, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zmiana skórna - Leksykon substancji czynnych
Doksazosyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne dotyczące doksazosyny wskazują na brak działania rakotwórczego w badaniach karcynogenności przeprowadzonych na szczurach i myszach przy maksymalnych tolerowanych dawkach odpowiednio 40 mg/kg mc./dobę i 120 mg/kg mc./dobę, co odpowiada ekspozycji AUC 8- i 4-krotnie wyższej niż u ludzi przy dawce 16 mg/dobę. Badania mutagenności nie wykazały działania mutagennego na poziomie chromosomalnym i subchromosomalnym. W zakresie wpływu na płodność, u samców szczurów zaobserwowano odwracalne zmniejszenie płodności przy dawce 20 mg/kg mc./dobę (4-krotność ekspozycji u ludzi przy dawce 12 mg/dobę), natomiast dawki 5 i 10 mg/kg mc./dobę nie wywołały takiego efektu. Nie stwierdzono działania teratogennego, choć przy dawkach około 300-krotnie przekraczających maksymalną dawkę dla człowieka odnotowano zmniejszoną przeżywalność płodów.
AUC, badanie toksyczności, doksazosyna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ustrojowa, genotoksyczność, karcynogeneza, kumulacja w mleku, maksymalna tolerowana dawka, mutageneza, obszar AUC, płodność męska, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, przenikanie do mleka, przeżywalność płodu, stężenie w osoczu, układ pokarmowy, wady rozwojowe płodu, znakowanie izotopowe