Właściwości farmakokinetyczne
Polpix SR 8 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Polpix SR (ropinirol)

Charakterystyka farmakokinetyczna jest kluczowym elementem pozwalającym na zrozumienie procesów jakim podlega ropinirol w organizmie pacjenta przyjmującego tabletki o przedłużonym uwalnianiu Polpix SR. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis parametrów farmakokinetycznych obejmujących procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu oraz eliminacji leku.¹

Wchłanianie leku

Biodostępność ropinirolu po podaniu doustnym wynosi około 50%, z zakresem wartości od 36% do 57%. Charakterystyczną cechą tabletek o przedłużonym uwalnianiu Polpix SR jest powolne zwiększanie się stężenia ropinirolu w surowicy, przy czym maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest w czasie od 6 do 10 godzin (wartość środkowa).²

Istotnym aspektem wpływającym na wchłanianie leku jest przyjmowanie go z pokarmem. Badanie w stanie stacjonarnym przeprowadzone u 25 pacjentów z chorobą Parkinsona, którym podawano 12 mg ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę, wykazało, że wysokotłuszczowy posiłek powodował zwiększenie ogólnej ekspozycji na ropinirol. Obserwowano:

• średnio 20% zwiększenie AUC (pola pod krzywą stężenia leku w czasie)
• średnio 44% zwiększenie Cmax (maksymalnego stężenia)
• opóźnienie Tmax (czasu osiągnięcia maksymalnego stężenia) o 3 godziny

Mimo tych różnic, mało prawdopodobne jest, aby zmiany te miały istotne znaczenie kliniczne, np. w postaci zwiększonej częstości występowania zdarzeń niepożądanych.³

Warto podkreślić, że ogólna ekspozycja na ropinirol jest porównywalna przy zastosowaniu tej samej dawki dobowej zarówno w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Polpix SR), jak i w postaci tabletek powlekanych o natychmiastowym uwalnianiu.⁴

Dystrybucja leku

Ropinirol charakteryzuje się małym stopniem wiązania z białkami osocza, który wynosi od 10% do 40%. Ze względu na wysoką lipofilność substancji czynnej, ropinirol cechuje się dużą objętością dystrybucji wynoszącą około 7 l/kg. Właściwość ta umożliwia substancji czynnej przenikanie do różnych tkanek i narządów organizmu.⁵

Metabolizm leku

Metabolizm ropinirolu odbywa się głównie za pośrednictwem izoenzymu CYP1A2 układu cytochromu P450. Powstałe w wyniku tego procesu metabolity ropinirolu są wydalane głównie z moczem. Istotną informacją z badań przeprowadzonych na zwierzętach jest fakt, że główny metabolit ropinirolu charakteryzuje się co najmniej 100-krotnie słabszym działaniem dopaminergicznym w porównaniu do substancji macierzystej.⁶

Eliminacja leku

Ropinirol jest usuwany z krążenia ogólnoustrojowego ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym około 6 godzin. Zwiększenie ogólnej ekspozycji na ropinirol, wyrażonej poprzez Cmax oraz AUC, jest proporcjonalne do zwiększania dawki w zakresie terapeutycznym. Nie obserwuje się zmiany klirensu po podaniu doustnym, zarówno po zastosowaniu jednorazowym, jak i wielokrotnym.⁷

W badaniach farmakokinetycznych obserwowano szeroką międzyosobniczą zmienność parametrów farmakokinetycznych. Po podaniu w stanie stacjonarnym ropinirolu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu, osobnicza zmienność parametrów wynosiła:

• dla Cmax: od 30% do 55%
• dla AUC: od 40% do 70%

Te dane wskazują na istotne różnice w metabolizmie i biodostępności leku u poszczególnych pacjentów.⁸

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z chorobą Parkinsona z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie zaobserwowano istotnych zmian w farmakokinetyce ropinirolu. Natomiast u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek poddawanych regularnym hemodializom, klirens ropinirolu po podaniu doustnym ulega zmniejszeniu o około 30%. Dodatkowo, klirens metabolitów ulega jeszcze większemu zmniejszeniu:

• metabolit SKF-104557: zmniejszenie o około 80%
• metabolit SKF-89124: zmniejszenie o około 60%

Z tego względu u pacjentów z chorobą Parkinsona i krańcową niewydolnością nerek zalecana maksymalna dawka dobowa jest ograniczona do 18 mg.⁹

Ciąża

Podczas ciąży dochodzi do fizjologicznych zmian w organizmie kobiety, które mogą wpływać na farmakokinetykę ropinirolu. Najbardziej istotne jest zmniejszenie aktywności enzymu CYP1A2, który odpowiada za metabolizm ropinirolu. Zmiany te prowadzą stopniowo do zwiększonej ekspozycji ustrojowej na lek u kobiet ciężarnych.¹⁰

Parametry farmakokinetyczne – zestawienie tabelaryczne