świerzb
Wskazanie

Świerzb to powszechna choroba pasożytnicza skóry wywoływana przez świerzbowca ludzkiego (Sarcoptes scabiei var. hominis). Występuje globalnie, niezależnie od warunków klimatycznych czy społeczno-ekonomicznych. Charakteryzuje się intensywnym świądem, nasilającym się w nocy, spowodowanym reakcją alergiczną na białka i wydzieliny pasożyta.

Typowe objawy świerzbu to swędzące grudki, pęcherzyki i linijne tunele (nory świerzbowcowe) widoczne głównie w przestrzeniach międzypalcowych, na nadgarstkach, łokciach, w okolicach pach, pasa, pośladków i narządów płciowych. U niemowląt zmiany mogą obejmować także głowę i szyję. Szczególnie niebezpieczny jest tzw. świerzb norweski (skorupiały), występujący u osób z obniżoną odpornością, który charakteryzuje się masywnym roztoczem i wysoką zakaźnością.

W leczeniu świerzbu w Polsce stosuje się preparaty miejscowe zawierające permetrynę (Infectoscab, Permethrin Scabies), krotamiton (Crotamiton Hasco) czy benzoesan benzylu (Novoscabin). W przypadkach opornych lub w świerzbie norweskim stosuje się iwermektynę doustną (Ivermectin), choć w Polsce nie jest ona zarejestrowana w tym wskazaniu i często stosuje się ją off-label lub sprowadza w ramach importu docelowego.

Największym wyzwaniem w leczeniu świerzbu jest konieczność jednoczesnego leczenia wszystkich osób mających bliski kontakt z pacjentem oraz dezynfekcja odzieży, pościeli i przedmiotów osobistych. Świąd może utrzymywać się nawet do kilku tygodni po skutecznym leczeniu, co często prowadzi pacjentów do niepotrzebnego powtarzania terapii. Istotnym problemem jest również narastająca oporność świerzbowców na klasyczne leki przeciwświerzbowcowe oraz stygmatyzacja społeczna związana z tą chorobą, która może opóźniać zgłoszenie się po pomoc medyczną.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl