Leksykon wskazań

Wskazania, strona 39 z 169

• zaburzenie położnicze

  Zaburzenia położnicze to szeroka grupa schorzeń i powikłań, które mogą wystąpić podczas ciąży, porodu lub w okresie połogu. Obejmują one m.in. stany nadciśnieniowe (stan przedrzucawkowy, rzucawka), krwotoki położnicze, poród przedwczesny, łożysko przodujące, przedwczesne oddzielenie łożyska, cukrzycę ciążową oraz zakażenia połogowe. Zaburzenia te stanowią istotne zagrożenie zarówno dla matki, jak i płodu, dlatego wymagają szybkiej diagnostyki i odpowiedniego postępowania.

• zabieg chirurgiczny ginekologiczny

  Zabiegi chirurgiczne ginekologiczne obejmują szeroki zakres procedur wykonywanych w obrębie żeńskiego układu rozrodczego. Mogą one dotyczyć macicy, jajników, jajowodów, szyjki macicy, pochwy oraz sromu. Wskazania do przeprowadzenia zabiegów chirurgicznych ginekologicznych są różnorodne i obejmują m.in. nowotwory narządów płciowych, endometriozę, mięśniaki macicy, torbiele jajników, wypadanie narządów miednicy mniejszej, nieprawidłowe krwawienia z macicy czy niepłodność.

• krwotok spowodowany miejscową fibrynolizą

  Krwotok spowodowany miejscową fibrynolizą to stan, w którym dochodzi do nadmiernego krwawienia w wyniku lokalnego rozpadu skrzepów krwi. Proces ten zachodzi na skutek zwiększonej aktywności układu fibrynolitycznego, który odpowiada za rozpuszczanie skrzepów. Miejscowa fibrynoliza może wystąpić jako powikłanie różnych stanów patologicznych, takich jak urazy, zabiegi chirurgiczne, nowotwory, a także w przebiegu zaburzeń krzepnięcia czy procesów zapalnych tkanek.

• krwotok spowodowany uogólnioną fibrynolizą

  Krwotok spowodowany uogólnioną fibrynolizą to stan kliniczny charakteryzujący się nadmiernym krwawieniem w wyniku zwiększonej aktywności układu fibrynolitycznego, który rozpuszcza skrzepy krwi szybciej niż są one formowane. Proces ten prowadzi do zaburzenia hemostazy i może wystąpić jako powikłanie różnych stanów patologicznych, takich jak posocznica, uraz wielonarządowy, powikłania położnicze (np. oddzielenie łożyska, zator płynem owodniowym), nowotwory złośliwe czy choroby wątroby.

• zapalenie szpiku kostnego

  Zapalenie szpiku kostnego (osteomyelitis) to poważna infekcja kości i szpiku kostnego, która może wystąpić w wyniku szerzenia się zakażenia z krwiobiegu, bezpośredniego zakażenia kości (np. po urazie, złamaniu otwartym) lub rozprzestrzenienia się z sąsiednich tkanek miękkich. Najczęściej wywołują je bakterie, zwłaszcza Staphylococcus aureus, ale czynnikiem etiologicznym mogą być również prątki gruźlicy, grzyby czy pasożyty.

• kostniakomięsak

  Kostniakomięsak (osteosarcoma) to złośliwy nowotwór kości wywodzący się z komórek mezenchymalnych, które produkują kość, chrzęstkę i tkankę włóknistą. Jest to najczęstszy pierwotny nowotwór kości, występujący głównie u dzieci i młodych dorosłych, ze szczytem zachorowań przypadającym na okres intensywnego wzrostu w okresie dojrzewania. Kostniakomięsak najczęściej lokalizuje się w przynasadach kości długich, szczególnie w okolicy kolana (dystalny odcinek kości udowej i proksymalny odcinek kości piszczelowej).

• przewlekły ból

  Przewlekły ból to dolegliwość utrzymująca się ponad 3 miesiące lub trwająca dłużej niż oczekiwany okres gojenia się tkanek. W przeciwieństwie do bólu ostrego, który pełni funkcję ostrzegawczą, ból przewlekły jest zjawiskiem patologicznym, mogącym występować bez widocznego uszkodzenia tkanek. Dotyczy około 20-30% populacji dorosłych i może mieć charakter nocyceptywny, neuropatyczny lub mieszany.

• miejscowe znieczulenie skóry

  Miejscowe znieczulenie skóry to procedura polegająca na czasowym zahamowaniu przewodnictwa nerwowego w określonym obszarze skóry, co prowadzi do zniesienia odczuwania bólu przy zachowaniu świadomości pacjenta. Jest stosowane podczas drobnych zabiegów chirurgicznych, procedur kosmetycznych, przed pobraniem krwi, wykonaniem zastrzyków lub zakładaniem wkłuć dożylnych.

• stan zwiększonego napięcia mięśniowego

  Stan zwiększonego napięcia mięśniowego (hipertonia) to zaburzenie charakteryzujące się nieprawidłowym wzrostem napięcia mięśni, co prowadzi do trudności w poruszaniu się, sztywności oraz ograniczenia zakresu ruchu. Występuje najczęściej w przebiegu schorzeń neurologicznych, takich jak udar mózgu, stwardnienie rozsiane, mózgowe porażenie dziecięce, czy urazy rdzenia kręgowego. Stan ten może być również konsekwencją nadmiernego wysiłku fizycznego, długotrwałego stresu lub reakcją na ból.

• stany grypopodobne

  Stany grypopodobne to zespół objawów przypominających grypę, który może być wywołany różnymi czynnikami, niekoniecznie wirusem grypy. Charakteryzują się one nagłym wystąpieniem gorączki, bólu mięśni, bólu głowy, ogólnego złego samopoczucia, zmęczenia, kaszlu i bólu gardła. Stany te mogą być wywołane przez różne wirusy oddechowe, takie jak rinowirusy, adenowirusy, wirusy paragrypy, czy koronawirusy, a także reakcje na niektóre leki czy szczepionki.

• ból różnego pochodzenia

  Ból różnego pochodzenia to objaw o zróżnicowanej etiologii, który może wynikać z uszkodzenia tkanek (ból nocyceptywny), uszkodzenia nerwów (ból neuropatyczny) lub być wynikiem zaburzeń funkcjonowania układu nerwowego (ból nociplastyczny). W zależności od przyczyny, ból może mieć charakter ostry lub przewlekły, a jego intensywność i charakter mogą się znacząco różnić.

• zakażenie spowodowane przez Clostridium difficile

  Zakażenie spowodowane przez Clostridium difficile (CDI) to poważna infekcja przewodu pokarmowego wywołana przez bakterie Clostridium difficile, które mogą bytować w jelitach. Choroba najczęściej występuje po antybiotykoterapii, która zaburza naturalną florę jelitową, umożliwiając namnażanie się C. difficile i produkcję toksyn uszkadzających śluzówkę jelita.

• nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne

  Nadciśnienie oporne na leczenie farmakologiczne to stan, w którym wartości ciśnienia tętniczego pozostają powyżej 140/90 mmHg pomimo stosowania co najmniej trzech leków hipotensyjnych (w tym diuretyku) w optymalnych dawkach. Występuje u około 10-15% pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Prawidłowa diagnoza wymaga wykluczenia przyczyn pseudooporności, takich jak nieprzestrzeganie zaleceń przez pacjenta, nieprawidłowa technika pomiaru czy zjawisko „białego fartucha”.

• bakteryjne zapalenie stawów

  Bakteryjne zapalenie stawów to poważna infekcja dotycząca jam stawowych, spowodowana przez drobnoustroje bakteryjne. Najczęściej występuje jako zakażenie jednego stawu (monoarticularis), choć może dotyczyć kilku stawów jednocześnie. Główne patogeny odpowiedzialne za tę chorobę to Staphylococcus aureus (50-70% przypadków), Streptococcus spp., a u pacjentów z czynnikami ryzyka również bakterie Gram-ujemne.

• tularemia

  Tularemia to rzadka, ale potencjalnie poważna choroba zakaźna wywoływana przez bakterię Francisella tularensis. Choroba występuje głównie u dzikich zwierząt, takich jak króliki, zające i gryzonie, jednak może być przenoszona na ludzi poprzez kontakt z zakażonymi zwierzętami, ukąszenia owadów (zwłaszcza kleszczy i komarów), spożycie skażonej wody lub żywności, a także poprzez wdychanie zainfekowanych aerozoli. W Polsce tularemia występuje rzadko, jednak odnotowuje się pojedyncze przypadki, głównie u osób mających kontakt z dziką zwierzyną.

• dżuma

  Dżuma to ostra, zakaźna choroba bakteryjna wywołana przez Gram-ujemną bakterię Yersinia pestis, która zazwyczaj jest przenoszona przez pchły żyjące na gryzoniach. Występuje w trzech głównych postaciach klinicznych: dżumy dymieniczej (najczęstszej), dżumy posocznicowej oraz dżumy płucnej (najcięższej i najbardziej zaraźliwej).

• ziarniniak pachwinowy

  Ziarniniak pachwinowy (łac. granuloma inguinale, donovanosis) to przewlekła, rzadka choroba zakaźna przenoszona drogą płciową, wywoływana przez bakterię Klebsiella granulomatis (dawniej znaną jako Calymmatobacterium granulomatis). Charakteryzuje się tworzeniem się bezbolesnych, postępujących owrzodzeń w okolicy narządów płciowych i pachwin, które nieleczone mogą prowadzić do znacznych zniszczeń tkanek.

• wstrząs septyczny

  Wstrząs septyczny to ciężka postać sepsy charakteryzująca się zaburzeniami perfuzji tkankowej i hipotensją, które utrzymują się pomimo odpowiedniej resuscytacji płynowej. Jest to stan zagrażający życiu, który wymaga natychmiastowej interwencji. Wstrząs septyczny rozwija się w wyniku masywnego zakażenia, najczęściej bakteryjnego, prowadzącego do uogólnionej reakcji zapalnej, uszkodzenia śródbłonka naczyniowego, zaburzeń mikrokrążenia i niewydolności wielonarządowej.

• nocne mimowolne oddawanie moczu

  Nocne mimowolne oddawanie moczu, czyli enureza nocna, to stan, w którym dochodzi do niekontrolowanego oddawania moczu podczas snu. Jest to problem szczególnie często występujący u dzieci, ale może dotyczyć także dorosłych. Przyjmuje się, że o enurezę nocną u dzieci mówimy wtedy, gdy mimowolne moczenie występuje po 5. roku życia, co najmniej dwa razy w tygodniu przez okres trzech miesięcy. U dorosłych zwykle stanowi objaw innych schorzeń lub jest kontynuacją problemu z dzieciństwa.

• niestabilność pęcherza moczowego

  Niestabilność pęcherza moczowego, znana również jako nadreaktywność pęcherza lub pęcherz nadreaktywny (OAB – Overactive Bladder), to schorzenie charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśnia wypieracza pęcherza. Objawia się częstomoczem, parciem naglącym, nokturią oraz czasem nietrzymaniem moczu. Stan ten dotyka znacznej części populacji, szczególnie osób starszych, i może istotnie obniżać jakość życia.

• alergiczne zapalenie skóry

  Alergiczne zapalenie skóry (AZS, atopowe zapalenie skóry) to przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, charakteryzująca się silnym świądem, suchością i stanem zapalnym skóry. Występuje najczęściej u osób z predyspozycjami genetycznymi do atopii, często współistniejąc z innymi chorobami atopowymi jak astma czy alergiczny nieżyt nosa. Choroba zwykle rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie, ale może utrzymywać się lub pojawiać w wieku dorosłym.

• nudności i wymioty po zabiegach chirurgicznych

  Nudności i wymioty po zabiegach chirurgicznych (PONV – postoperative nausea and vomiting) to częste powikłania występujące u pacjentów poddawanych procedurom chirurgicznym. Dotyczą około 30-50% pacjentów po operacjach, a w grupach wysokiego ryzyka nawet do 80%. Objawy mogą pojawić się bezpośrednio po wybudzeniu z narkozy lub w ciągu 24-48 godzin po zabiegu. Do głównych czynników ryzyka należą: płeć żeńska, niepalenie tytoniu, wcześniejsze epizody PONV, choroba lokomocyjna w wywiadzie, operacje trwające powyżej 60 minut oraz zastosowanie opioidów w analgezji pooperacyjnej.

• odparzenie

  Odparzenie to rodzaj uszkodzenia skóry występujący najczęściej w miejscach narażonych na wilgoć, tarcie i okluzję. Odparzenia najczęściej pojawiają się w okolicach pachwin, pośladków, pod piersiami, w fałdach skórnych u osób z nadwagą oraz w obszarze pieluszkowym u niemowląt. Charakteryzują się zaczerwienieniem, nadżerkami, wilgotną powierzchnią oraz uczuciem bólu, pieczenia i swędzenia.

• nadmierne rogowacenie naskórka

  Nadmierne rogowacenie naskórka (hiperkeratoza) to stan, w którym dochodzi do nieprawidłowego pogrubienia warstwy rogowej naskórka. Jest to objaw występujący w wielu dermatozach, takich jak łuszczyca, liszaj płaski, wyprysk, rogowiec dłoni i stóp, czy rybia łuska. Nadmierne rogowacenie może również występować jako reakcja na przewlekłe drażnienie mechaniczne lub chemiczne skóry, a także w przebiegu niektórych niedoborów witaminowych.

• kamica dróg moczowych

  Kamica dróg moczowych to schorzenie charakteryzujące się powstawaniem złogów (kamieni) w układzie moczowym. Występuje u około 5-10% populacji ogólnej, częściej u mężczyzn niż u kobiet. Kamienie mogą tworzyć się w nerkach, moczowodach, pęcherzu moczowym lub cewce moczowej, a ich powstawanie jest wynikiem krystalizacji substancji zawartych w moczu, takich jak wapń, kwas szczawiowy, fosforany czy kwas moczowy.

• nagłe parcia

  Nagłe parcia na mocz to objaw określany medycznie jako „imperative urgens” – jest to nagła i trudna do opanowania potrzeba oddania moczu, która może prowadzić do niekontrolowanego wycieku. Występuje jako główny objaw pęcherza nadreaktywnego (OAB – overactive bladder), który dotyka około 16-17% dorosłej populacji, częściej kobiet niż mężczyzn.

• niedokrwistość wskutek wybiórczej hipoplazji układu czerwonokrwinkowego

  Niedokrwistość wskutek wybiórczej hipoplazji układu czerwonokrwinkowego (ang. Pure Red Cell Aplasia, PRCA) to rzadkie schorzenie hematologiczne charakteryzujące się selektywnym zahamowaniem erytropoezy przy zachowanej produkcji pozostałych linii komórkowych szpiku. Manifestuje się normocytową, normochromiczną niedokrwistością z retikulocytopenią i brakiem lub znacznym zmniejszeniem liczby prekursorów czerwonokrwinkowych w szpiku kostnym.

• zapalenie tarczycy

  Zapalenie tarczycy to grupa chorób o zróżnicowanej etiologii, charakteryzujących się stanem zapalnym w obrębie gruczołu tarczowego. Występuje w kilku postaciach klinicznych, wśród których najczęstsze to: przewlekłe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (choroba Hashimoto), podostre zapalenie tarczycy (choroba de Quervaina), poporodowe zapalenie tarczycy oraz ostre zapalenie tarczycy. Każda z tych postaci ma odmienną symptomatologię, przebieg oraz rokowanie.

• wrodzona hiperplazja nadnerczy

  Wrodzona hiperplazja nadnerczy (WNN, congenital adrenal hyperplasia) to grupa zaburzeń genetycznych charakteryzujących się niedoborem enzymów uczestniczących w syntezie kortyzolu w nadnerczach. Najczęściej spotykane jest niedobór 21-hydroksylazy (około 95% przypadków). Niedobór kortyzolu prowadzi do nadmiernej produkcji ACTH, co skutkuje przerostem nadnerczy i gromadzeniem się prekursorów steroidowych, które są przekierowywane na szlak syntezy androgenów.

• wyprysk dziecięcy

  Wyprysk dziecięcy (atopowe zapalenie skóry, AZS) to przewlekła, nawrotowa choroba zapalna skóry, charakteryzująca się silnym świądem, suchością skóry oraz zmianami wypryskowymi. Najczęściej pojawia się w pierwszych miesiącach życia dziecka, ale może też wystąpić w późniejszym okresie. Choroba ma podłoże genetyczne i jest związana z zaburzeniami bariery naskórkowej oraz nieprawidłową odpowiedzią immunologiczną.

• migotanie komór

  Migotanie komór to zagrażający życiu stan, będący najcięższą formą arytmii komorowej, charakteryzujący się chaotyczną, nieskoordynowaną aktywnością elektryczną komór serca. Prowadzi to do utraty efektywnej czynności hemodynamicznej serca, czego następstwem jest zatrzymanie krążenia. Bez natychmiastowej interwencji stan ten prowadzi do śmierci w ciągu kilku minut.

• ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek u dzieci i młodzieży

  Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek u dzieci i młodzieży to poważna infekcja układu moczowego, obejmująca górne drogi moczowe, w tym miedniczki nerkowe i miąższ nerek. Schorzenie to charakteryzuje się nagłym początkiem, wysoką gorączką (>38,5°C), bólem w okolicy lędźwiowej, wymiotami oraz złym stanem ogólnym. U młodszych dzieci objawy mogą być niespecyficzne: drażliwość, brak apetytu, wymioty, biegunka, a nawet objawy ze strony układu oddechowego.

• powikłane zakażenie układu moczowego u dzieci i młodzieży

  Powikłane zakażenie układu moczowego (ZUM) u dzieci i młodzieży to infekcja przebiegająca z obecnością czynników ryzyka, które mogą wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Do czynników tych zalicza się wady anatomiczne układu moczowego (np. odpływ pęcherzowo-moczowodowy, zwężenie cewki moczowej), obecność ciał obcych (np. cewniki), zaburzenia czynnościowe układu moczowego oraz obniżoną odporność.

• owrzodzenie podudzia

  Owrzodzenie podudzia to przewlekłe uszkodzenie skóry i tkanek podskórnych, najczęściej występujące w dolnej części podudzia, które nie goi się w okresie 6 tygodni lub dłużej. Główne przyczyny to niewydolność żylna (ok. 70% przypadków), niedokrwienie tętnicze (10-15%), neuropatia (zwłaszcza w przebiegu cukrzycy), a także przyczyny mieszane. Inne czynniki sprzyjające to urazy, infekcje, choroby tkanki łącznej i nowotwory.

• przykurcz

  Przykurcz to stan, w którym mięsień lub grupa mięśni ulega skróceniu, co powoduje ograniczenie ruchomości stawu. Przykurcze mogą mieć różne przyczyny, w tym unieruchomienie (np. po złamaniach, urazach), choroby neurologiczne (udar mózgu, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona), choroby zapalne stawów (reumatoidalne zapalenie stawów), urazy mięśni lub ścięgien, a także długotrwałe utrzymywanie niewłaściwej pozycji ciała.

• zapalenie ucha

  Zapalenie ucha to stan zapalny, który może dotyczyć różnych części ucha: zewnętrznego, środkowego lub wewnętrznego. Najczęściej spotykane jest ostre zapalenie ucha środkowego (OZUŚ), szczególnie u dzieci poniżej 5. roku życia. Zapalenie ucha zewnętrznego często związane jest z ekspozycją na wodę („ucho pływaka”) lub urazem, natomiast zapalenie ucha wewnętrznego jest najrzadszą, ale potencjalnie najgroźniejszą postacią.

• osłabienie mięśnia sercowego

  Osłabienie mięśnia sercowego, znane również jako kardiomiopatia, to stan charakteryzujący się zmniejszeniem zdolności mięśnia sercowego do kurczenia się i pompowania krwi. Może być skutkiem wielu różnych przyczyn, takich jak niedokrwienie, infekcje wirusowe, nadużywanie alkoholu, nadciśnienie tętnicze, wady zastawkowe, czy też zaburzenia genetyczne. Osłabienie mięśnia sercowego często prowadzi do niewydolności serca, która objawia się dusznością, obrzękami, zmęczeniem i ograniczeniem tolerancji wysiłku.

• łagodny stan zapalny gardła

  Łagodny stan zapalny gardła to częste schorzenie charakteryzujące się podrażnieniem, bólem, uczuciem pieczenia oraz niewielkim obrzękiem tkanek gardła. Najczęściej wywołują go infekcje wirusowe (około 80% przypadków), rzadziej bakteryjne, a także czynniki drażniące, takie jak suche powietrze, dym papierosowy, zanieczyszczenia powietrza czy refluks żołądkowo-przełykowy.

• łagodny stan zapalny jamy ustnej

  Łagodny stan zapalny jamy ustnej (stomatitis) to powszechny problem medyczny, charakteryzujący się zaczerwienieniem, obrzękiem i podrażnieniem błony śluzowej w jamie ustnej. Może występować jako reakcja na różne czynniki, takie jak urazy mechaniczne, infekcje (wirusowe, bakteryjne, grzybicze), reakcje alergiczne, niedobory witaminowe (szczególnie witamin z grupy B i żelaza), stosowanie niektórych leków czy ekspozycja na substancje drażniące.

• leczenie ochronne folinianem wapnia

  Leczenie ochronne folinianem wapnia (znane również jako leukoworyna) stosowane jest jako terapia osłonowa w przypadku leczenia pacjentów wysokimi dawkami antagonistów kwasu foliowego, takich jak metotreksat. Folinian wapnia jest formą kwasu foliowego, który może omijać blokadę enzymatyczną powodowaną przez metotreksat, zapobiegając tym samym jego toksycznemu działaniu na zdrowe, szybko dzielące się komórki.

• zapalenie spojówki

  Zapalenie spojówki to stan zapalny spojówki, błony śluzowej pokrywającej białkową część gałki ocznej i wewnętrzną powierzchnię powiek. Jest to jedna z najczęstszych chorób oczu, która może mieć charakter infekcyjny (bakteryjny, wirusowy, chlamydiowy), alergiczny, toksyczny lub być wywołana czynnikami drażniącymi. Główne objawy to zaczerwienienie oka, świąd, pieczenie, uczucie ciała obcego, łzawienie oraz śluzowo-ropna wydzielina.

• nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli

  Nagłe zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (NZPO) charakteryzuje się nasileniem objawów typowych dla przewlekłej choroby, takich jak zwiększony kaszel, zwiększona objętość plwociny i zmiana jej charakteru (ropna plwocina). Najczęściej występuje u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), często w okresach jesienno-zimowych i wczesnowiosennych. Zaostrzenia wywoływane są głównie przez infekcje wirusowe i bakteryjne układu oddechowego, choć czynniki środowiskowe jak zanieczyszczenie powietrza również mogą je wywoływać.

• komorowe zaburzenie rytmu serca

  Komorowe zaburzenia rytmu serca obejmują szereg nieprawidłowości w aktywności elektrycznej komór serca, od pojedynczych pobudzeń dodatkowych do złożonych arytmii zagrażających życiu. Występują zarówno u osób z chorobami strukturalnymi serca (choroba niedokrwienna, kardiomiopatia, wady serca), jak i u pacjentów bez widocznych nieprawidłowości. Mogą być objawem niedokrwienia mięśnia sercowego, zaburzeń elektrolitowych, działania leków proarytmicznych lub czynników toksycznych.

• zakażenie rany pooperacyjnej

  Zakażenie rany pooperacyjnej to poważne powikłanie zabiegu chirurgicznego, charakteryzujące się obecnością drobnoustrojów w obrębie rany z towarzyszącą reakcją zapalną. Występuje u około 2-5% pacjentów po zabiegach chirurgicznych, choć częstość ta może być wyższa w przypadku operacji na jelitach czy w chirurgii urazowej. Typowe objawy to zaczerwienienie, obrzęk, ból, zwiększona ciepłota tkanek, wyciek ropny oraz podwyższona temperatura ciała.

• dławica po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca

  Dławica po zawale mięśnia sercowego bez niewydolności serca to ból w klatce piersiowej występujący u pacjentów, którzy przebyli zawał serca, ale nie rozwinęli objawów niewydolności serca. Dolegliwość ta pojawia się zwykle wskutek niedokrwienia mięśnia sercowego spowodowanego zwężeniem tętnic wieńcowych. Typowe objawy obejmują ból za mostkiem o charakterze ucisku, pieczenia lub dławienia, który może promieniować do lewego ramienia, szyi lub żuchwy, zwykle występujący podczas wysiłku fizycznego lub stresu.

• całoroczny alergiczny nieżyt nosa

  Całoroczny alergiczny nieżyt nosa (CANN) to przewlekłe schorzenie zapalne błony śluzowej nosa wywołane reakcją alergiczną na alergeny występujące przez cały rok, takie jak roztocza kurzu domowego, naskórek zwierząt, pleśnie czy karaluchy. W przeciwieństwie do sezonowego alergicznego nieżytu nosa, objawy CANN utrzymują się przez większość roku lub całorocznie. Charakterystyczne objawy to wodnisty wyciek z nosa, uczucie zatkania nosa, świąd, kichanie, a czasem również utrata węchu.

• stwardnienie zanikowe boczne

  Stwardnienie zanikowe boczne (ALS, choroba Lou Gehriga) to postępująca choroba neurodegeneracyjna, która prowadzi do uszkodzenia neuronów ruchowych w mózgu i rdzeniu kręgowym. Charakteryzuje się stopniowym osłabieniem i zanikiem mięśni, prowadzącym do niepełnosprawności i ostatecznie do śmierci. ALS najczęściej występuje u osób między 40. a 70. rokiem życia, przy czym mężczyźni chorują nieco częściej niż kobiety.

• mózgowe porażenie dziecięce

  Mózgowe porażenie dziecięce (MPD) to grupa trwałych zaburzeń rozwoju ruchu i postawy, powodujących ograniczenia aktywności, które są przypisywane niepostępującym zakłóceniom, które wystąpiły w rozwijającym się mózgu płodu lub niemowlęcia. Zaburzenia ruchowe w MPD są często towarzyszone przez zaburzenia czucia, percepcji, poznania, komunikacji i zachowania, przez padaczkę oraz przez wtórne problemy mięśniowo-szkieletowe.

• ukąszenie przez zwierzę

  Ukąszenie przez zwierzę to uraz spowodowany przez kły lub zęby zwierzęcia, który może prowadzić do ran przebijających, szarpanych lub zmiażdżeniowych. Najczęściej spotykane są ukąszenia przez psy i koty, ale mogą wystąpić także ukąszenia przez dzikie zwierzęta. Każde ukąszenie niesie ryzyko infekcji bakteryjnej, gdyż jama ustna zwierząt zawiera liczne mikroorganizmy.

• nadpobudliwość serca

  Nadpobudliwość serca, znana także jako tachykardia zatokowa, to stan, w którym serce bije szybciej niż zwykle, nawet podczas spoczynku. Objawia się przyspieszonym rytmem serca powyżej 100 uderzeń na minutę, uczuciem kołatania, zawrotami głowy, zmęczeniem lub dusznością. Nadpobudliwość serca może występować jako objaw fizjologiczny (np. podczas wysiłku, stresu, gorączki), ale również w przebiegu chorób sercowo-naczyniowych, zaburzeń endokrynologicznych, chorób płuc czy jako efekt uboczny stosowanych leków.