osłabienie mięśnia sercowego
Wskazanie

Osłabienie mięśnia sercowego, znane również jako kardiomiopatia, to stan charakteryzujący się zmniejszeniem zdolności mięśnia sercowego do kurczenia się i pompowania krwi. Może być skutkiem wielu różnych przyczyn, takich jak niedokrwienie, infekcje wirusowe, nadużywanie alkoholu, nadciśnienie tętnicze, wady zastawkowe, czy też zaburzenia genetyczne. Osłabienie mięśnia sercowego często prowadzi do niewydolności serca, która objawia się dusznością, obrzękami, zmęczeniem i ograniczeniem tolerancji wysiłku.

W leczeniu osłabienia mięśnia sercowego stosuje się różne grupy leków, zależnie od przyczyny i stopnia nasilenia. Do najczęściej stosowanych należą inhibitory konwertazy angiotensyny (np. Prestarium, Enarenal, Tritace), beta-blokery (np. Bisocard, Betaloc ZOK, Concor), diuretyki (np. Furosemid, Indapamid, Spironol), antagoniści aldosteronu (np. Spironol, Eplerenon), oraz antagoniści receptora angiotensyny II (np. Valsacor, Lorista, Atacand). W ciężkich przypadkach stosuje się także leki inotropowe (np. Digoxin) zwiększające siłę skurczu mięśnia sercowego.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów z osłabieniem mięśnia sercowego jest często postępujący charakter choroby i wieloczynnikowe podłoże. Indywidualizacja terapii stanowi wyzwanie, ponieważ pacjenci różnie reagują na poszczególne leki, a współistniejące choroby (np. niewydolność nerek, cukrzyca) mogą ograniczać możliwości leczenia. Dodatkowo, przestrzeganie przez pacjentów zaleceń dotyczących modyfikacji stylu życia oraz regularnego przyjmowania wielu leków bywa problematyczne, co może prowadzić do zaostrzeń choroby i hospitalizacji. W zaawansowanych przypadkach konieczne może być rozważenie mechanicznego wspomagania krążenia lub przeszczepu serca.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl