Leksykon składników

Składniki, strona 51 z 53

• Kalium stibyltartaricum

  Kalium stibyltartaricum, znany również jako winian antymonowo-potasowy lub emetyk, to związek chemiczny zawierający antymon, który historycznie był stosowany w medycynie. Działa głównie jako środek wymiotny, pobudzając ośrodek wymiotny w mózgu oraz drażniąc zakończenia nerwowe w żołądku, co prowadzi do wywołania wymiotów.

• Graphites

  Graphites (grafit) to substancja stosowana w homeopatii, pozyskiwana z czystego węgla o strukturze krystalicznej. W medycynie homeopatycznej preparaty zawierające grafit są wykorzystywane głównie w leczeniu problemów skórnych, takich jak egzema, łuszczyca, trądzik oraz trudno gojące się rany czy blizny. Według zasad homeopatii, działa on szczególnie skutecznie u osób o specyficznej konstytucji – otyłych, z tendencją do problemów skórnych i zaparć.

• Silybum marianum

  Silybum marianum, znany również jako ostropest plamisty, to roślina, której owoce (tzw. nasiona) są bogatym źródłem flawonolignanu o nazwie sylimaryna. Ta substancja wykazuje działanie hepatoprotekcyjne, przeciwutleniające oraz przeciwzapalne, dzięki czemu jest szeroko stosowana w leczeniu chorób wątroby.

• Taraxacum officinalis

  Taraxacum officinale (mniszek lekarski) to roślina lecznicza z rodziny astrowatych, wykorzystywana w fitoterapii ze względu na swoje właściwości zdrowotne. Zawiera szereg związków biologicznie czynnych, w tym flawonoidy, kumaryny, triterpeny i sterole, które wykazują działanie żółciopędne, moczopędne, przeciwzapalne oraz wspierające procesy trawienne. Ekstrakt z mniszka lekarskiego wspomaga pracę wątroby, stymulując wydzielanie żółci, co przyczynia się do lepszego trawienia tłuszczów.

• nalewka z Ginkgo biloba

  Nalewka z Ginkgo biloba to ekstrakt otrzymywany z liści miłorzębu japońskiego (Ginkgo biloba), jednego z najstarszych drzew na Ziemi. Zawiera szereg aktywnych substancji, w tym flawonoidy i terpenoidy, które wykazują działanie antyoksydacyjne, poprawiają krążenie mózgowe i obwodowe oraz zwiększają przepływ krwi do różnych narządów, w tym do mózgu.

• bromoheksyny chlorowodorek

  Bromoheksyny chlorowodorek to syntetyczna substancja czynna należąca do grupy leków wykrztuśnych i mukolitycznych. Działa poprzez zmniejszanie lepkości wydzieliny oskrzelowej i zwiększanie jej objętości, co ułatwia odkrztuszanie. Bromoheksyna rozkłada mucopolisacharydy i mukoproteiny obecne w plwocinie, powodując upłynnienie gęstej wydzieliny zalegającej w drogach oddechowych.

• wyciąg płynny wodny z liścia babki lancetowatej

  Wyciąg płynny wodny z liścia babki lancetowatej (Plantago lanceolata) to substancja czynna o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych i łagodzących. Działa przede wszystkim na błony śluzowe, wykazując efekt osłaniający i łagodzący podrażnienia. Zawiera glikozydy irydoidowe (aukubina, katalpol), flawonoidy, garbniki, polisacharydy i śluzy roślinne, które odpowiadają za jego działanie terapeutyczne.

• wyciąg płynny wodny z kwiatu dziewanny

  Wyciąg płynny wodny z kwiatu dziewanny (Verbascum spp.) to naturalny ekstrakt o właściwościach przeciwzapalnych, przeciwbakteryjnych i łagodzących kaszel. Zawiera aktywne składniki takie jak saponiny, flawonoidy, śluz roślinny oraz garbniki, które wspólnie działają na błonę śluzową dróg oddechowych, zmniejszając podrażnienia i ułatwiając odkrztuszanie.

• oksybutynina chlorowodorek

  Oksybutynina chlorowodorek to substancja czynna o właściwościach antycholinergicznych, stosowana głównie w leczeniu nadreaktywnego pęcherza moczowego. Działa poprzez blokowanie receptorów muskarynowych w mięśniach gładkich pęcherza moczowego, co zmniejsza ich kurczliwość, redukuje napięcie wypieracza pęcherza i zwiększa jego pojemność. W efekcie zmniejsza się częstość mikcji, pilne parcie na mocz oraz epizody nietrzymania moczu.

• kwas 5-aminolewulinowy

  Kwas 5-aminolewulinowy (5-ALA) jest naturalnym związkiem występującym w organizmie, który odgrywa kluczową rolę w syntezie hemu. W medycynie wykorzystywany jest głównie w dwóch obszarach: jako środek wspomagający wizualizację w neurochirurgii oraz w terapii fotodynamicznej. Po podaniu, 5-ALA jest metabolizowany do protoporfiryny IX (PpIX), która gromadzi się selektywnie w komórkach nowotworowych i po naświetleniu światłem o odpowiedniej długości fali emituje różowe lub czerwone fluorescencyjne światło.

• polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C

  Polisacharyd Neisseria meningitidis grupy C to składnik szczepionek przeciwko meningokokom grupy C, będącym jedną z głównych przyczyn zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz sepsy. Działa on poprzez stymulację układu odpornościowego do wytworzenia przeciwciał skierowanych przeciwko bakteriom Neisseria meningitidis grupy C, co zapewnia ochronę przed inwazyjną chorobą meningokokową.

• sód alendronian trójwodny

  Sód alendronian trójwodny to aminobisfosfonian stosowany w leczeniu osteoporozy oraz innych chorób związanych z utratą masy kostnej. Działa poprzez hamowanie aktywności osteoklastów – komórek odpowiedzialnych za resorpcję tkanki kostnej, co skutkuje spowolnieniem procesu degradacji kości i zwiększeniem ich gęstości mineralnej.

• kwas (S)-mlekowy

  Kwas (S)-mlekowy, znany również jako kwas L-mlekowy, jest organicznym związkiem chemicznym z grupy hydroksykwasów. Jest to naturalnie występująca forma kwasu mlekowego, która odgrywa istotną rolę w procesach metabolicznych organizmu, szczególnie w metabolizmie mięśni podczas intensywnego wysiłku fizycznego.

• polisacharyd otoczkowy Streptococcus pneumoniae

  Polisacharyd otoczkowy Streptococcus pneumoniae to złożony cukier znajdujący się na powierzchni bakterii Streptococcus pneumoniae (pneumokoka), stanowiący główny czynnik wirulencji tego patogenu. Otoczka polisacharydowa chroni bakterię przed fagocytozą przez komórki układu odpornościowego gospodarza, umożliwiając jej przetrwanie i rozprzestrzenianie się w organizmie. Występuje w ponad 90 serotypach, które różnią się strukturą chemiczną i immunogennością.

• sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny

  Sód dietylenotriaminopentaoctan jednowodny (Na2DTPA·H2O) to substancja czynna z grupy chelatorów, która wiąże jony metali ciężkich i radioaktywnych, tworząc z nimi kompleksy wydalane z organizmu przez nerki. Mechanizm działania polega na tworzeniu stabilnych, rozpuszczalnych w wodzie kompleksów z jonami metali wielowartościowych, co zapobiega ich wiązaniu z białkami organizmu i ułatwia ich eliminację.

• polisorbat 80

  Polisorbat 80 (znany również jako Tween 80) to niejonowy surfaktant i emulgator, który jest powszechnie stosowany w przemyśle farmaceutycznym jako substancja pomocnicza. Działa poprzez zmniejszanie napięcia powierzchniowego między substancjami, co ułatwia tworzenie stabilnych emulsji typu olej-w-wodzie. Polisorbat 80 pomaga w solubilizacji substancji trudno rozpuszczalnych w wodzie, zwiększając ich biodostępność i stabilność w preparatach farmaceutycznych.

• karboksymaltoza żelazowa

  Karboksymaltoza żelazowa to kompleks żelaza (III) z węglowodanami, stosowany w dożylnej terapii niedoboru żelaza. Działa poprzez dostarczanie żelaza do układu retikuloendotelialnego, skąd jest ono uwalniane i transportowane do szpiku kostnego, gdzie służy do produkcji hemoglobiny i erytrocytów. Charakteryzuje się długim okresem półtrwania w osoczu, co umożliwia podanie dużej dawki żelaza w pojedynczej infuzji.

• toksyna botulinowa typ A

  Toksyna botulinowa typu A to neurotoksyna produkowana przez bakterie Clostridium botulinum. W medycynie wykorzystywana jest w niewielkich, kontrolowanych dawkach do blokowania uwalniania acetylocholiny w połączeniach nerwowo-mięśniowych, co prowadzi do czasowego, odwracalnego zwiotczenia mięśni. Jej działanie opiera się na blokowaniu białek SNAP-25, niezbędnych do egzocytozy pęcherzyków zawierających acetylocholinę.

• Aloe capensis

  Aloe capensis, znana również jako wyciąg z aloesu przylądkowego, to substancja czynna pozyskiwana z różnych gatunków aloesu, głównie Aloe ferox. Zawiera antrachinony, w tym aloinę, która wykazuje działanie przeczyszczające poprzez stymulację perystaltyki jelit i zwiększenie wydzielania śluzu w jelicie grubym. Substancja ta rozpoczyna działanie po 8-12 godzinach od podania, co wynika z czasu potrzebnego na metabolizm do aktywnych form w jelicie grubym.

• Frangulae corticis extractum siccum

  Frangulae corticis extractum siccum (wyciąg suchy z kory kruszyny) to substancja pochodzenia roślinnego uzyskiwana z kory krzewu kruszyny (Rhamnus frangula). Zawiera antrachinony (głównie glikozydy pochodne emodyny, aloe-emodyny i fiscionu), które działają przeczyszczająco. Mechanizm działania polega na bezpośrednim drażnieniu zakończeń nerwowych w jelicie grubym oraz zahamowaniu wchłaniania wody i elektrolitów, co prowadzi do zwiększenia perystaltyki i przyspieszonego wypróżnienia.

• disodu fosforan

  Disodu fosforan (sodu wodorofosforan) to substancja czynna stosowana w preparatach leczniczych o działaniu przeczyszczającym. Działa poprzez zwiększenie ciśnienia osmotycznego w świetle jelita, co prowadzi do zatrzymania wody w jelicie grubym i ułatwienia wypróżnienia. Dodatkowo, stymuluje on perystaltykę jelit, co również wspomaga proces defekacji.

• wyciąg z nasion kasztanowca zwyczajnego

  Wyciąg z nasion kasztanowca zwyczajnego (Aesculus hippocastanum) zawiera jako substancje czynne escynę i eskulinę, które wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwobrzękowe i uszczelniające naczynia krwionośne. Działa głównie na naczynia żylne, poprawiając ich napięcie, zmniejszając przepuszczalność i łamliwość naczyń włosowatych. Dzięki tym właściwościom skutecznie redukuje objawy przewlekłej niewydolności żylnej.

• żywy atenuowany wirus odry

  Żywy atenuowany wirus odry to osłabiona forma wirusa odry, która zachowuje zdolność do namnażania się w organizmie, ale ma znacznie zredukowaną wirulencję. Szczepionki zawierające tę formę wirusa wywołują odpowiedź immunologiczną podobną do naturalnego zakażenia, ale bez wywoływania pełnoobjawowej choroby. Po podaniu szczepionki organizm wytwarza przeciwciała przeciwko wirusowi odry, zapewniając długotrwałą odporność.

• żywy atenuowany wirus świnki

  Żywy atenuowany wirus świnki (Paramyxovirus parotitidis) to osłabiona forma wirusa wywołującego nagminne zapalenie przyusznic (świnkę), która zachowuje zdolność do namnażania się w organizmie, lecz ma znacznie ograniczoną zjadliwość. Podany w szczepionce wywołuje odpowiedź immunologiczną podobną do naturalnego zakażenia, ale bez wywoływania objawów choroby, co prowadzi do wytworzenia długotrwałej odporności.

• żywy atenuowany wirus różyczki

  Żywy atenuowany wirus różyczki to szczep wirusa różyczki, który został osłabiony w warunkach laboratoryjnych, aby nie wywoływał pełnoobjawowej choroby, jednocześnie zachowując zdolność do wywołania odpowiedzi immunologicznej organizmu. Stanowi on główny składnik szczepionek przeciwko różyczce, które są kluczowym elementem profilaktyki zakażeń wirusem różyczki, szczególnie u kobiet w wieku rozrodczym.

• wirus zapalenia wątroby typu A, szczep HM175

  Wirus zapalenia wątroby typu A (HAV), szczep HM175, jest patogenem odpowiedzialnym za wywoływanie wirusowego zapalenia wątroby typu A, choroby przenoszonej głównie drogą pokarmową. Szczep HM175 jest atenuowanym (osłabionym) szczepem wirusa, wykorzystywanym w produkcji szczepionek przeciwko WZW A. Wirus ten należy do rodziny Picornaviridae i rodzaju Hepatovirus, jest małym wirusem RNA bez otoczki, co czyni go odpornym na działanie kwasów żółciowych i umożliwia przetrwanie w przewodzie pokarmowym.

• polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b

  Polisacharyd otoczkowy Haemophilus influenzae typ b (Hib) to kluczowy antygen używany w szczepionkach przeciwko bakterii Haemophilus influenzae typu b. Ta bakteria jest przyczyną poważnych chorób inwazyjnych, szczególnie u dzieci poniżej 5 roku życia, w tym zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia nagłośni, sepsy, zapalenia płuc i zapalenia stawów.

• polisacharyd otoczkowy Vi Salmonella typhi

  Polisacharyd otoczkowy Vi Salmonella typhi to antygen będący składnikiem otoczki bakterii Salmonella typhi, która jest odpowiedzialna za wywoływanie duru brzusznego. Stanowi on istotny czynnik wirulencji tej bakterii, chroniący ją przed zniszczeniem przez układ odpornościowy gospodarza, w szczególności przed fagocytozą i działaniem dopełniacza.

• wyciąg z owoców kasztanowca

  Wyciąg z owoców kasztanowca (Aesculus hippocastanum extract) to substancja pochodzenia roślinnego zawierająca mieszaninę związków aktywnych, głównie escynę, która wykazuje działanie przeciwobrzękowe, przeciwzapalne i uszczelniające naczynia krwionośne. Wyciąg ten jest stosowany przede wszystkim w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, hemoroidów oraz w stanach obrzękowych kończyn dolnych.

• nalewka z miłorzębu

  Nalewka z miłorzębu (Ginkgo biloba) to preparat ziołowy wytwarzany na bazie ekstraktu z liści miłorzębu japońskiego. Zawiera kompleks aktywnych flawonoidów i terpenoidów, które wykazują działanie zwiększające przepływ krwi, zwłaszcza w naczyniach mózgowych, poprawiające mikrokrążenie oraz właściwości antyoksydacyjne.

• wyciąg z ziela jemioły

  Wyciąg z ziela jemioły (Viscum album) to substancja pochodzenia roślinnego stosowana w medycynie uzupełniającej, głównie w terapii wspomagającej pacjentów onkologicznych. Zawiera szereg biologicznie aktywnych związków, w tym lektyny, wiskotoksyny, polisacharydy i flawonoidy, które wykazują działanie immunomodulujące, cytotoksyczne i przeciwzapalne.

• nalewka z ziela arniki

  Nalewka z ziela arniki (Arnica montana) to preparat ziołowy otrzymywany poprzez macerację kwiatów arniki w alkoholu. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwobrzękowe, głównie dzięki zawartości laktonów seskwiterpenowych (helenalinów i dihydrohelenalinów) oraz flawonoidów. Mechanizm działania polega przede wszystkim na hamowaniu aktywności czynnika transkrypcyjnego NF-κB, co prowadzi do zmniejszenia produkcji mediatorów stanu zapalnego.

• sok z ziela babki lancetowatej

  Sok z ziela babki lancetowatej jest naturalnym wyciągiem z Plantago lanceolata, rośliny o udokumentowanych właściwościach leczniczych. Działa przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie oraz łagodząco na błony śluzowe, szczególnie dróg oddechowych. Mechanizm działania opiera się na obecności glikozydów irydoidowych (m.in. aukubina), flawonoidów oraz śluzów roślinnych, które hamują rozwój patogenów i redukują stan zapalny.

• nalewka z kwiatostanu lipy

  Nalewka z kwiatostanu lipy to preparat leczniczy pozyskiwany przez macerację kwiatów lipy (Tilia) w roztworze alkoholowym. Główne związki aktywne zawarte w kwiatostanach lipy to flawonoidy (głównie hesperydyna, kwercetyna), olejki eteryczne, związki śluzowe oraz kwasy fenolowe, które odpowiadają za działanie napotne, przeciwgorączkowe i łagodnie uspokajające.

• nalewka z korzenia lukrecji

  Nalewka z korzenia lukrecji to preparat ziołowy sporządzany na bazie korzenia lukrecji gładkiej (Glycyrrhiza glabra), który zawiera aktywne związki, w tym głównie glicyryzę i flawonoidy. Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe oraz wykrztuśne, co czyni ją przydatną w leczeniu dolegliwości układu oddechowego, takich jak kaszel i stany zapalne gardła.

• nalewka z liści mięty

  Nalewka z liści mięty to preparacja zawierająca ekstrakt z liści mięty pieprzowej (Mentha piperita) w roztworze alkoholowym. Główne składniki aktywne to mentol, menton, mentofuran i pulegon, które nadają nalewce właściwości rozkurczowe, wiatropędne, żółciopędne i chłodzące.

• Lachesis mutus

  Lachesis mutus, znany jako jad węża surukuku, to homeopatyczny lek wytwarzany z trucizny węża Lachesis muta (niemego grzechotnika) występującego w Ameryce Południowej. W medycynie homeopatycznej Lachesis mutus stosowany jest zgodnie z zasadą „podobne leczy podobne”, gdzie rozcieńczona substancja ma przeciwdziałać objawom podobnym do tych, które wywoływałaby w formie nierozcieńczonej.

• Phosphorus

  Fosfor jest pierwiastkiem chemicznym, który odgrywa kluczową rolę w wielu funkcjach organizmu. W medycynie jest stosowany głównie w postaci związków fosforowych jako suplement w leczeniu hipofosfatemii (niedoboru fosforanów we krwi). Fosfor uczestniczy w procesach energetycznych komórek, jest niezbędny do tworzenia ATP, kości i zębów, a także jest składnikiem kwasów nukleinowych i błon komórkowych.

• ortofosforan sodu

  Ortofosforan sodu to związek chemiczny będący solą sodową kwasu ortofosforowego. W medycynie wykorzystywany jest głównie jako środek przeczyszczający, osmotyczny i laksacyjny. Działa poprzez zwiększenie ciśnienia osmotycznego w jelicie cienkim, co powoduje zatrzymanie wody w świetle jelita i pobudzenie perystaltyki.

• alergoid pyłku leszczyny

  Alergoid pyłku leszczyny to zmodyfikowana forma alergenów pyłku leszczyny, która jest wykorzystywana w immunoterapii alergenowej (odczulaniu). W procesie alergoidyzacji, białka alergenowe pyłku leszczyny są poddawane chemicznej modyfikacji (najczęściej przy użyciu aldehydu glutarowego lub formaldehydu), co zmniejsza ich zdolność do wiązania przeciwciał IgE, zachowując jednocześnie ich właściwości immunogenne. Dzięki temu alergoid zachowuje zdolność do indukowania tolerancji immunologicznej, przy jednoczesnym zmniejszeniu ryzyka wystąpienia reakcji alergicznych podczas terapii.

• pankreatyna wieprzowa

  Pankreatyna wieprzowa to enzym trzustkowy pochodzenia zwierzęcego, uzyskiwany z trzustek świń. Preparat zawiera podstawowe enzymy trawienne – amylazę, lipazę oraz proteazy, które wspomagają proces trawienia białek, tłuszczów i węglowodanów. Pankreatyna stosowana jest w stanach niedoboru enzymów trzustkowych, przede wszystkim w przewlekłym zapaleniu trzustki, mukowiscydozie, stanach po resekcji trzustki lub żołądka.

• wyciąg alergenów z pyłków traw

  Wyciąg alergenów z pyłków traw to substancja czynna stosowana w immunoterapii alergenowej (odczulaniu), mająca na celu zmniejszenie nadwrażliwości organizmu na alergeny traw. Preparat zawiera standaryzowane ekstrakty alergenów pochodzących z pyłków różnych gatunków traw, które są odpowiedzialne za wywołanie objawów alergii u wrażliwych pacjentów.

• wyciąg z ziela grindelii

  Wyciąg z ziela grindelii (Grindeliae herba extractum) to substancja roślinna pozyskiwana z roślin z rodzaju Grindelia, przede wszystkim z Grindelia robusta i Grindelia squarrosa. Substancja ta zawiera liczne związki biologicznie aktywne, w tym diterpenoidy, saponiny, olejki eteryczne i flawonoidy, które wykazują działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie oskrzeli, przeciwzapalne oraz wykrztuśne.

• wyciąg z owocu róży

  Wyciąg z owocu róży to naturalny składnik o wysokiej zawartości witaminy C oraz innych cennych związków biologicznie czynnych, takich jak flawonoidy, karotenoidy, polifenole, kwasy organiczne i pektyny. Działa przede wszystkim jako silny antyoksydant, wspomagając układ odpornościowy oraz neutralizując wolne rodniki. Wyciąg ten wykazuje właściwości przeciwzapalne, wspomaga regenerację tkanek oraz syntezę kolagenu, co przekłada się na korzystny wpływ na skórę oraz stawy.

• sok z ziela jeżówki purpurowej

  Sok z ziela jeżówki purpurowej (Echinacea purpurea) to naturalny ekstrakt pozyskiwany ze świeżego ziela jeżówki purpurowej, stosowany głównie jako środek immunostymulujący. Działa on poprzez aktywację układu odpornościowego, zwiększając liczbę leukocytów i wzmacniając ich aktywność, co przyczynia się do lepszej odpowiedzi organizmu na infekcje wirusowe i bakteryjne. Składniki aktywne jeżówki, takie jak alkiloamidy, glikozydy fenolowe, polisacharydy i kwasy fenolowe, wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwwirusowe i przeciwutleniające.

• propionian flutykazonu

  Propionian flutykazonu to syntetyczny kortykosteroid o silnym działaniu przeciwzapalnym, stosowany głównie w terapii chorób dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu migracji komórek zapalnych i redukcji wydzielania mediatorów zapalenia poprzez wiązanie się z receptorami glikokortykosteroidowymi. Efektem jest zmniejszenie obrzęku błony śluzowej, nadreaktywności oskrzeli oraz produkcji śluzu.

• liofilizat OM-85

  OM-85 to liofilizat bakteryjny pochodzący z mechanicznie lizowanych komórek 21 szczepów bakterii najczęściej wywołujących infekcje dróg oddechowych, w tym szczepów: Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Klebsiella ozaenae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans i Moraxella catarrhalis. Działa jako immunostymulator poprzez aktywację naturalnej odporności organizmu.

• ludzki czynnik IX krzepnięcia krwi

  Ludzki czynnik IX krzepnięcia krwi (nonacog alfa) to białko osoczowe odgrywające kluczową rolę w procesie krzepnięcia krwi. Jest stosowany jako koncentrat w terapii substytucyjnej hemofilii B (wrodzonego niedoboru czynnika IX), zarówno w leczeniu aktywnych krwawień, jak i w profilaktyce krwawień, szczególnie podczas zabiegów chirurgicznych.

• metamizol magnezowy

  Metamizol magnezowy to nieopioidowy lek przeciwbólowy, przeciwgorączkowy i rozkurczowy o silnym działaniu analgetycznym. Należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), choć mechanizm jego działania różni się od klasycznych NLPZ. Działa poprzez hamowanie cyklooksygenazy (COX) oraz wpływ na układ kannabinoidowy i opioidowy w ośrodkowym układzie nerwowym, co tłumaczy jego wysoką skuteczność przeciwbólową.

• bendamustyna

  Bendamustyna to substancja czynna należąca do grupy leków przeciwnowotworowych z kategorii cytostatyków alkilujących. Mechanizm jej działania polega na tworzeniu wiązań krzyżowych w łańcuchu DNA komórek nowotworowych, co prowadzi do zaburzenia replikacji DNA, transkrypcji RNA i ostatecznie do apoptozy (programowanej śmierci) komórek nowotworowych. Bendamustyna wykazuje również właściwości immunomodulujące.