Leki zawierające w składzie
wyciąg z ziela jemioły
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Wyciąg z ziela jemioły (Viscum album) to substancja pochodzenia roślinnego stosowana w medycynie uzupełniającej, głównie w terapii wspomagającej pacjentów onkologicznych. Zawiera szereg biologicznie aktywnych związków, w tym lektyny, wiskotoksyny, polisacharydy i flawonoidy, które wykazują działanie immunomodulujące, cytotoksyczne i przeciwzapalne.
Mechanizm działania wyciągu z jemioły polega przede wszystkim na stymulacji układu odpornościowego poprzez zwiększenie aktywności komórek NK (natural killer), makrofagów oraz limfocytów T. Dodatkowo, substancje zawarte w jemiole mogą indukować apoptozę komórek nowotworowych i hamować angiogenezę, czyli powstawanie nowych naczyń krwionośnych zaopatrujących guz.
W Polsce dostępne są preparaty zawierające standaryzowany wyciąg z jemioły, takie jak: Iscador (w różnych odmianach zależnie od drzewa-gospodarza jemioły), Helixor, Abnobaviscum oraz Iscucin. Preparaty te są stosowane głównie w formie iniekcji podskórnych jako terapia uzupełniająca w leczeniu różnych typów nowotworów.
Największą zaletą wyciągu z jemioły jest jego potencjał do poprawy jakości życia pacjentów onkologicznych poprzez zmniejszenie skutków ubocznych chemio- i radioterapii, łagodzenie bólu, redukcję zmęczenia oraz ogólne wzmocnienie organizmu. Badania wskazują również na możliwość wydłużenia czasu przeżycia u niektórych pacjentów onkologicznych, choć wyniki nie są jednoznaczne.
Należy jednak pamiętać o potencjalnych niebezpieczeństwach związanych ze stosowaniem wyciągu z jemioły. Może on powodować reakcje alergiczne, w tym zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, gorączkę, bóle głowy, a w rzadkich przypadkach ciężkie reakcje anafilaktyczne. Ponadto, ze względu na działanie immunostymulujące, wyciąg może być przeciwwskazany u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, ostrymi infekcjami oraz u osób przyjmujących leki immunosupresyjne. Terapia powinna być zawsze prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza i nie powinna zastępować konwencjonalnych metod leczenia nowotworów.
Lista leków z tym składnikiem
-
Venoforton – Płyn doustny – –
Preparat zawiera wyciągi i nalewki z kasztanowca, miłorzębu, głogu, jemioły oraz arniki, a także alkohol etylowy. Stosowany jest tradycyjnie w łagodzeniu objawów niewydolności żylnej, takich jak uczucie ciężkości i obrzęki nóg oraz żylaki. Pomaga również w poprawie krążenia obwodowego i wspomaga leczenie objawów miażdżycy. Dodatkowo wspiera ukrwienie mózgowe, łagodząc zawroty głowy, szumy uszne oraz wspomagając pamięć i koncentrację.
Wskazania do stosowaniaSubstancja czynna