Leksykon składników

Zawęż listę składników leków poprzez wybór początkowej litery nazwy:

Składniki, strona 52 z 53

  • tetrabenazyna

    Tetrabenazyna to lek o właściwościach hamujących powrotny wychwyt monoamin oraz deplecyjnych względem amin biogennych (dopaminy, serotoniny, noradrenaliny). Działa przede wszystkim jako odwracalny inhibitor pęcherzykowego transportera monoamin 2 (VMAT2), co prowadzi do zmniejszenia zapasów dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Głównie stosowana jest w leczeniu zaburzeń hiperkinetycznych, szczególnie w chorobie Huntingtona do kontroli pląsawicy oraz w innych zaburzeniach ruchowych, takich jak późne dyskinezy, tiki w zespole Tourette’a czy dystonie.

  • alergoid pyłku leszczyny pospolitej

    Alergoid pyłku leszczyny pospolitej jest specjalnie zmodyfikowanym alergenem stosowanym w immunoterapii swoistej (SIT) u pacjentów z alergią na pyłek leszczyny. Proces modyfikacji alergenu (alergoidyzacja) polega na chemicznym przekształceniu natywnych alergenów, co zmniejsza ich alergenność, jednocześnie zachowując immunogenność. Dzięki temu organizm pacjenta może wytworzyć tolerancję immunologiczną na alergen, bez wywoływania poważnych reakcji alergicznych podczas terapii.

  • penicylamina

    Penicylamina to organiczny związek chemiczny z grupy aminokwasów, pochodna penicyliny. Jest stosowana głównie jako lek chelatujący metale ciężkie, co oznacza, że tworzy kompleksy z metalami, umożliwiając ich wydalanie z organizmu. Działa również jako lek immunomodulujący i przeciwzapalny.

  • chlorowodorek naltreksonu

    Chlorowodorek naltreksonu to antagonista receptorów opioidowych, stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu i opioidów. Substancja ta blokuje receptory opioidowe w mózgu, hamując euforyczne działanie opioidów oraz zmniejszając pragnienie spożycia alkoholu. Naltrekson działa głównie na receptory μ-opioidowe, ale wykazuje również powinowactwo do receptorów κ i δ, dzięki czemu skutecznie przeciwdziała nagrodom neurochemicznym związanym z używaniem substancji uzależniających.

  • naltrekson

    Naltrekson to antagonista receptorów opioidowych, który blokuje działanie opioidów zarówno endogennych, jak i egzogennych. Działając na receptory μ, κ i δ, naltrekson zapobiega efektom euforycznym i przeciwbólowym opioidów, co czyni go ważnym narzędziem w leczeniu uzależnień.

  • Cassia senna

    Cassia senna, znana również jako senes, to roślina lecznicza z rodziny bobowatych, której liście i strąki zawierają związki antrachinonowe, głównie sennozydy A i B. Substancje te działają przeczyszczająco poprzez stymulację perystaltyki jelit i zwiększenie wydzielania wody do światła jelita grubego. Mechanizm działania opiera się na blokowaniu wchłaniania wody i elektrolitów w jelicie grubym oraz drażnieniu zakończeń nerwowych w ścianie jelita.

  • Cassia angustifolia

    Cassia angustifolia, znana również jako senes indyjski, to roślina lecznicza pochodząca z rodziny bobowatych (Fabaceae). Jej liście i strąki zawierają związki antrachinonowe (sennozydy A i B), które są wykorzystywane jako substancje przeczyszczające w medycynie. Mechanizm działania polega na drażnieniu błony śluzowej jelita grubego, co zwiększa perystaltykę i przyspiesza pasaż treści pokarmowej, jednocześnie hamując wchłanianie wody i elektrolitów.

  • esmolol

    Esmolol to selektywny antagonista receptorów beta-1-adrenergicznych o bardzo krótkim czasie działania (t1/2 wynosi około 9 minut). Działając na receptory beta-1, esmolol hamuje odpowiedź układu sercowo-naczyniowego na bodźce adrenergiczne, prowadząc do zwolnienia częstości akcji serca, zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego oraz obniżenia ciśnienia tętniczego.

  • paraformaldehyd

    Paraformaldehyd to polimer formaldehydu, który w środowisku wodnym ulega depolimeryzacji, uwalniając formaldehyd – substancję o silnym działaniu bakteriobójczym, grzybobójczym i wirusobójczym. Działa poprzez denaturację białek mikroorganizmów, co prowadzi do zaburzenia ich funkcji i ostatecznie do śmierci komórki. Jest stosowany głównie jako środek dezynfekcyjny i konserwujący w stomatologii, histopatologii oraz w procedurach medycznych wymagających sterylizacji.

  • papaweryna

    Papaweryna to alkaloid z grupy izochinoliny, pozyskiwany z opium. Jest substancją o działaniu spazmolitycznym, czyli rozkurczającym mięśnie gładkie. Mechanizm działania papaweryny polega na hamowaniu fosfodiesterazy i blokadzie kanałów wapniowych, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, dróg żółciowych, moczowych oraz przewodu pokarmowego.

  • antygen Pseudomonas aeruginosa

    Antygen Pseudomonas aeruginosa to składnik bakterii wykorzystywany w preparatach diagnostycznych i terapeutycznych. Pseudomonas aeruginosa jest Gram-ujemną pałeczką, często powodującą zakażenia szpitalne, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością, osób z mukowiscydozą oraz pacjentów z ranami oparzeniowymi.

  • wyciąg płynny złożony z liścia podbiału

    Wyciąg płynny złożony z liścia podbiału (Tussilago farfara) to preparat o działaniu przeciwkaszlowym, wykrztuśnym i przeciwzapalnym. Zawiera związki biologicznie czynne, w tym śluzy roślinne, flawonoidy, glikozydy i związki goryczowe, które działają na błonę śluzową dróg oddechowych, powodując jej nawilżenie i łagodząc podrażnienia.

  • wyciąg płynny złożony z kwiatu bzu czarnego

    Wyciąg płynny złożony z kwiatu bzu czarnego (Sambucus nigra) to preparat ziołowy o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i napotnym. Zawiera flawonoidy, kwasy organiczne, glikozydy oraz olejki eteryczne, które wspomagają organizm w stanach przeziębieniowych i infekcjach górnych dróg oddechowych. Mechanizm działania opiera się głównie na stymulacji układu immunologicznego oraz redukcji stanu zapalnego błon śluzowych.

  • wyciąg płynny złożony z kwiatu lipy

    Wyciąg płynny złożony z kwiatu lipy to produkt leczniczy roślinny zawierający ekstrakty z kwiatostanów lipy (Tilia cordata, Tilia platyphyllos). Substancje czynne zawarte w wyciągu, głównie flawonoidy, olejki eteryczne oraz związki śluzowe, wykazują działanie napotne, przeciwgorączkowe i łagodnie uspokajające. Mechanizm działania opiera się na zwiększeniu wydzielania potu, co sprzyja obniżeniu temperatury ciała oraz usuwaniu toksyn.

  • wyciąg płynny złożony z kory wierzby

    Wyciąg płynny złożony z kory wierzby (Salicis cortex extractum fluidum compositum) jest naturalnym preparatem o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Jego głównym składnikiem aktywnym są glikozydy salicylowe, które w organizmie ulegają przekształceniu do kwasu salicylowego – związku o właściwościach podobnych do aspiryny (kwasu acetylosalicylowego), ale o łagodniejszym działaniu.

  • L-kwas asparaginowy

    L-kwas asparaginowy to aminokwas endogenny, który pełni istotną rolę w wielu procesach metabolicznych organizmu. Jest prekursorem innych aminokwasów oraz neurotransmiterów, przede wszystkim glutaminianu i N-acetyloasparaginianu. W układzie nerwowym działa jako neuroprzekaźnik pobudzający, wiążąc się z receptorami glutaminianowymi typu NMDA, co wpływa na procesy uczenia się i pamięci.

  • L-kwas glutaminowy

    L-kwas glutaminowy, znany również jako glutaminian, jest aminokwasem endogennym pełniącym kluczową rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego jako główny neuroprzekaźnik pobudzający w mózgu. Działa poprzez aktywację receptorów glutaminianergicznych (NMDA, AMPA, kainowych), co prowadzi do depolaryzacji błony komórkowej i przekazywania sygnałów między neuronami.

  • kwiat dziewanny

    Kwiat dziewanny to surowiec roślinny pozyskiwany z roślin z rodzaju Verbascum, najczęściej z dziewanny drobnokwiatowej (Verbascum thapsus) lub dziewanny wielkokwiatowej (Verbascum densiflorum). W medycynie wykorzystywany jest ze względu na swoje właściwości przeciwzapalne, przeciwkaszlowe i wykrztuśne, co czyni go cennym składnikiem w leczeniu schorzeń górnych dróg oddechowych.

  • magnez mleczan dwuwodny

    Magnez mleczan dwuwodny to organiczna sól magnezowa kwasu mlekowego występująca w postaci dwuwodnej. Jest to substancja czynna stosowana w preparatach uzupełniających niedobory magnezu w organizmie. Magnez, jako kofaktor w ponad 300 reakcjach enzymatycznych, odgrywa kluczową rolę w procesach metabolicznych, syntezie białek, przekaźnictwie nerwowym, kurczliwości mięśni oraz stabilizacji błon komórkowych.

  • sodu (S)-mleczan roztwór

    Sodu (S)-mleczan, znany również jako lewoskrętny mleczan sodu, jest solą sodową kwasu mlekowego o konfiguracji S. Jest powszechnie stosowany w medycynie jako składnik płynów infuzyjnych do nawadniania i wyrównywania zaburzeń elektrolitowych. Po podaniu dożylnym, mleczan sodu ulega metabolizmowi w wątrobie do wodorowęglanu, co pomaga w korekcji kwasicy metabolicznej.

  • propolis

    Propolis, zwany również kitem pszczelim, to naturalna substancja żywiczna zbierana przez pszczoły z pączków drzew, soku roślinnego i innych źródeł botanicznych. Pszczoły mieszają zebrane żywice z woskiem, pyłkiem i enzymami, tworząc mieszaninę o silnych właściwościach antybakteryjnych, przeciwgrzybiczych, przeciwwirusowych i przeciwzapalnych. Propolis zawiera ponad 300 związków aktywnych, w tym flawonoidy, kwasy fenolowe, terpeny, aldehydy i alkohole, które działają synergistycznie, wzmacniając układ odpornościowy i zwalczając patogeny.

  • ekstrakt z Matricaria recutita

    Ekstrakt z Matricaria recutita, znany również jako ekstrakt z rumianku pospolitego, to substancja roślinna o szerokim spektrum działania terapeutycznego. Wykazuje właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybicze oraz łagodzące. Mechanizm działania opiera się głównie na obecności flawonoidów (w tym apigeniny), kumaryn oraz olejków eterycznych zawierających chamazulen i alfa-bisabolol, które hamują szlaki prozapalne w organizmie.

  • wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego

    Wyciąg alergenowy pochodzenia zwierzęcego to substancja stosowana w diagnostyce i leczeniu alergii. Zawiera oczyszczone i wystandaryzowane białka alergenowe pozyskane z różnych źródeł zwierzęcych, takich jak sierść, naskórek, ślina czy wydzieliny. Preparaty te działają poprzez stopniowe uodparnianie organizmu na alergeny, co prowadzi do zmniejszenia nasilenia objawów alergicznych poprzez modulację odpowiedzi immunologicznej.

  • wyciąg alergenowy grzybów pleśniowych

    Wyciąg alergenowy grzybów pleśniowych to substancja stosowana w diagnostyce i leczeniu alergii. Otrzymywany jest z różnych gatunków grzybów pleśniowych, takich jak Alternaria, Aspergillus, Cladosporium czy Penicillium. Jest wykorzystywany głównie w terapii swoistej immunoterapii alergenowej (SIT), która polega na stopniowym podawaniu wzrastających dawek alergenu w celu wywołania tolerancji immunologicznej.

  • wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego

    Wyciąg alergenowy roztoczy kurzu domowego to substancja stosowana w immunoterapii alergenowej (odczulaniu), będącej jedyną metodą leczenia przyczynowego alergii. Preparat zawiera oczyszczone i standaryzowane alergeny roztoczy kurzu domowego (głównie Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae), które są jednymi z najczęstszych alergenów powodujących objawy alergicznego nieżytu nosa, astmy oraz atopowego zapalenia skóry.

  • chlorowodorek hydroksyzyny

    Hydroksyzyna to lek przeciwhistaminowy pierwszej generacji, który wykazuje działanie przeciwlękowe, przeciwwymiotne, przeciwhistaminowe oraz sedatywne. Mechanizm działania polega na blokowaniu receptorów histaminowych H1, co prowadzi do zmniejszenia objawów alergicznych. Dodatkowo wykazuje działanie antagonistyczne wobec receptorów muskarynowych, serotoninowych oraz dopaminowych, co tłumaczy jego szerokie spektrum działania terapeutycznego.

  • salicylan dietyloaminy

    Salicylan dietyloaminy to związek będący solą dietyloaminy i kwasu salicylowego, stosowany w lecznictwie jako substancja o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym. Mechanizm działania polega głównie na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie aktywności enzymu cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia procesu zapalnego, redukcji bólu i obniżenia podwyższonej temperatury ciała.

  • przeciwciała przeciwko jad żmii zygzakowatej

    Przeciwciała przeciwko jadowi żmii zygzakowatej (Vipera berus) to składniki aktywne surowicy odpornościowej stosowanej w leczeniu ukąszeń przez ten gatunek węża, powszechnie występujący w Europie, w tym również w Polsce. Działanie tych przeciwciał polega na neutralizacji toksyn zawartych w jadzie żmii, które mogą powodować objawy miejscowe (obrzęk, ból, zasinienie) oraz ogólnoustrojowe (zaburzenia krzepnięcia, hipotensja, wstrząs).

  • cyproheptadyna

    Cyproheptadyna to antagonista receptorów histaminowych H1 pierwszej generacji o działaniu przeciwhistaminowym, przeciwserotoninowym i przeciwcholinergicznym. Substancja wykazuje również słabe działanie uspokajające i przeciwwymiotne. Jej głównym mechanizmem działania jest blokowanie receptorów histaminowych, co pozwala na zmniejszenie objawów alergii, takich jak świąd, obrzęk czy kichanie.

  • olej awokado frakcja niezmydlająca się

    Olej awokado frakcja niezmydlająca się to składnik naturalnego pochodzenia pozyskiwany z owoców awokado (Persea americana), zawierający związki, które nie ulegają procesowi zmydlania. Ta frakcja jest bogata w fitoestrogeny, witaminy (A, D, E), fitosterole oraz skwalen, które nadają jej szczególne właściwości terapeutyczne.

  • olej sojowy frakcja niezmydlająca się

    Olej sojowy frakcja niezmydlająca się to składnik leków, który pochodzi z oleju sojowego i zawiera związki niepodlegające procesowi zmydlania. Ta frakcja jest bogata w fitosterole, tokoferole (witamina E), skwalen oraz inne lipidy o właściwościach bioaktywnych. Wykazuje działanie przeciwzapalne, nawilżające oraz regenerujące, co znajduje zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń skórnych.

  • cynk siarczan

    Cynk siarczan (siarczan cynku) to związek chemiczny będący nieorganiczną solą cynku i kwasu siarkowego. W medycynie i farmacji znajduje zastosowanie jako źródło jonów cynku, który jest niezbędnym mikroelementem dla organizmu człowieka. Cynk pełni kluczową rolę w funkcjonowaniu ponad 300 enzymów, uczestniczy w syntezie białek, procesach podziału komórkowego, a także wspiera prawidłowe działanie układu odpornościowego.

  • wyciąg suchy z łuski ostropestu

    Wyciąg suchy z łuski ostropestu (Silybum marianum) to substancja zawierająca kompleks flawonoidów, określanych jako sylimaryna. Głównym składnikiem aktywnym sylimaryny jest sylibin, który wykazuje silne działanie hepatoprotekcyjne. Substancja ta chroni komórki wątroby przed uszkodzeniami wywołanymi przez toksyny, wspomaga regenerację hepatocytów i wpływa na stabilizację błon komórkowych.

  • chlorek dekwaliniowy

    Chlorek dekwaliniowy to antyseptyk kationowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, aktywny wobec bakterii Gram-dodatnich, Gram-ujemnych, grzybów i niektórych wirusów. Mechanizm działania polega na zwiększeniu przepuszczalności ściany komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do ich śmierci. Jest szczególnie skuteczny w przypadku infekcji jamy ustnej i gardła oraz zakażeń pochwy.

  • octan lizyny

    Octan lizyny (nazwa systematyczna: octan 2,6-diaminoheksanianu) jest pochodną aminokwasu lizyny, który pełni istotną rolę w organizmie człowieka. Substancja ta wykazuje działanie wspomagające w stanach niedoboru lizyny oraz może być stosowana jako suplement diety wzbogacający produkty spożywcze, szczególnie te ubogie w lizynę (np. produkty zbożowe).

  • rabarbar

    Rabarbar (Rheum rhabarbarum) to roślina z rodziny rdestowatych, której ogonki liściowe są wykorzystywane w kuchni i medycynie. W medycynie znajduje zastosowanie głównie ze względu na zawartość antrachinonów, które wykazują działanie przeczyszczające, stymulując perystaltykę jelit i zwiększając wydzielanie wody do światła jelita grubego.

  • kruszyna

    Kruszyna (Rhamnus frangula) to substancja roślinna pozyskiwana z kory krzewu kruszyny pospolitej, bogata w antranoidy, głównie glikozydy antrachinonu. Działa przede wszystkim jako łagodny środek przeczyszczający poprzez stymulację perystaltyki jelit i zwiększenie sekrecji wody do światła jelita grubego. Mechanizm działania opiera się na lokalnym drażnieniu błony śluzowej jelita oraz hamowaniu wchłaniania wody i elektrolitów w okrężnicy.

  • koper włoski

    Koper włoski (Foeniculum vulgare) to roślina lecznicza z rodziny selerowatych, znana również jako fenkuł. W medycynie stosuje się głównie owoce kopru włoskiego (Foeniculi fructus), bogate w olejek eteryczny, zawierający anetol, fenchon, limonen i inne związki terpenowe. Koper włoski wykazuje działanie wiatropędne, spazmolityczne, żółciopędne oraz łagodnie przeciwzapalne.

  • kminek

    Kminek (Carum carvi) to roślina z rodziny selerowatych, której owoce wykorzystywane są zarówno w kuchni, jak i w medycynie. W kontekście medycznym, olejek kminowy zawiera karwon i limonen, które wykazują działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, żółciopędne oraz wiatropędne.

  • wyciąg płynny złożony z owocu głogu i korzenia kozłka

    Wyciąg płynny złożony z owocu głogu i korzenia kozłka to preparat łączący właściwości terapeutyczne dwóch cennych roślin leczniczych. Głóg (Crataegus) zawiera flawonoidy i proantocyjanidyny wykazujące działanie kardioprotekcyjne, poprawiające ukrwienie mięśnia sercowego oraz łagodnie obniżające ciśnienie tętnicze. Korzeń kozłka (Valeriana officinalis) zawiera natomiast kwasy walerenowe i walepotriaty o działaniu uspokajającym i nasennym.

  • chmiel

    Chmiel (Humulus lupulus) to roślina stosowana w medycynie głównie ze względu na zawartość związków czynnych takich jak flawonoidy, żywice, garbniki oraz olejki eteryczne. Jego działanie farmakologiczne obejmuje przede wszystkim efekt sedatywny, przeciwlękowy i ułatwiający zasypianie, co wynika z obecności metylobutenolu i metabolitów kwasu alfa-goryczkowego, które oddziałują na receptory GABA-ergiczne w mózgu.

  • kozłek lekarski

    Kozłek lekarski (Valeriana officinalis) to roślina lecznicza, której surowcem farmaceutycznym są kłącza i korzenie zawierające szereg związków aktywnych, w tym kwasy walerenowe, walepotriatry oraz olejki eteryczne. Substancje te wykazują działanie uspokajające, przeciwlękowe oraz wspomagające zasypianie poprzez oddziaływanie na receptory GABA-ergiczne w centralnym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i hamowania aktywności neuronalnej.

  • goryczka żółta

    Goryczka żółta (Gentiana lutea) to roślina lecznicza stosowana w medycynie tradycyjnej, znana przede wszystkim ze swoich właściwości pobudzających wydzielanie soków trawiennych. Zawiera szereg związków bioaktywnych, głównie glikozydy goryczowe (gentyopikryna, amarogentyna), które odpowiadają za jej charakterystyczny gorzki smak i działanie farmakologiczne.

  • ludzki czynnik IX

    Ludzki czynnik IX (czynnik krzepnięcia IX) jest glikoproteiną osocza krwi niezbędną do prawidłowego przebiegu procesu krzepnięcia. Jego niedobór powoduje hemofilię B (chorobę Christmasa), rzadziej występującą niż hemofilia A. W formie leczniczej jest stosowany jako koncentrat ludzkiego czynnika IX uzyskiwany z osocza krwi dawców lub jako rekombinowany czynnik IX (nonacog alfa), wytwarzany metodami inżynierii genetycznej.

  • bizmut potasu cytrynian zasadowy

    Bizmut potasu cytrynian zasadowy to związek kompleksowy bizmutu, który wykazuje działanie przeciwbakteryjne i ochronne na błonę śluzową żołądka. Jest stosowany w leczeniu schorzeń przewodu pokarmowego, takich jak wrzody trawienne, dyspepsja czynnościowa, a także infekcje Helicobacter pylori. Mechanizm działania obejmuje tworzenie ochronnej warstwy na błonie śluzowej żołądka, hamowanie aktywności enzymu ureazy bakteryjnej oraz bezpośrednie działanie przeciwbakteryjne.

  • diglukonian chlorheksydyny

    Diglukonian chlorheksydyny to szeroko stosowany środek antyseptyczny o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym. Mechanizm jego działania polega na wiązaniu się z ujemnie naładowanymi grupami na powierzchni komórek drobnoustrojów, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej, zaburzenia równowagi osmotycznej i w konsekwencji śmierci komórki. Wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, a także niektórych wirusów otoczkowych.

  • baptisia

    Baptisia (Kurzyślad) to substancja roślinna pochodząca głównie z gatunku Baptisia tinctoria, znanego również jako dziki indygo. W medycynie stosowana jest głównie w homeopatii i ziołolecznictwie jako środek o potencjalnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwbakteryjnym oraz wspomagającym układ odpornościowy. Baptisia działa poprzez stymulację odpowiedzi immunologicznej organizmu i wspomaga zwalczanie infekcji, szczególnie w obrębie górnych dróg oddechowych i przewodu pokarmowego.

  • ammonium bromatum

    Ammonium bromatum (bromek amonu) to związek nieorganiczny, który znalazł zastosowanie w medycynie głównie ze względu na właściwości uspokajające i przeciwdrgawkowe. Działa poprzez zwiększenie aktywności kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), głównego neuroprzekaźnika hamującego w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do ogólnego uspokojenia i zmniejszenia pobudliwości nerwowej.

  • kalium chloratum

    Kalium chloratum, znany również jako chlorek potasu (KCl), jest elektrolitowym preparatem stosowanym w medycynie do zapobiegania i leczenia niedoboru potasu (hipokaliemii). Chlorek potasu jest kluczowy dla prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, mięśniowego oraz sercowo-naczyniowego, gdzie uczestniczy w utrzymaniu potencjału błonowego komórek i prawidłowej kurczliwości mięśni.

  • apisinum

    Apisinum to substancja czynna pochodzenia naturalnego, pozyskiwana z jadu pszczelego (Apis mellifera). Wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz poprawiające krążenie obwodowe. Mechanizm działania związany jest z aktywacją mechanizmów odpornościowych organizmu, stymulacją wytwarzania kortyzolu i rozszerzaniem naczyń krwionośnych. Dodatkowo apisinum wpływa na przepuszczalność błon komórkowych i blokuje kanały wapniowe, co przyczynia się do jego właściwości przeciwbólowych.

  1. 24.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl