Leki zawierające w składzie
koper włoski
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
Koper włoski (Foeniculum vulgare) to roślina lecznicza z rodziny selerowatych, znana również jako fenkuł. W medycynie stosuje się głównie owoce kopru włoskiego (Foeniculi fructus), bogate w olejek eteryczny, zawierający anetol, fenchon, limonen i inne związki terpenowe. Koper włoski wykazuje działanie wiatropędne, spazmolityczne, żółciopędne oraz łagodnie przeciwzapalne.
Leki i preparaty zawierające wyciąg z kopru włoskiego są stosowane głównie w dolegliwościach układu pokarmowego – kolkach jelitowych, wzdęciach, zaburzeniach trawienia oraz kolkach niemowlęcych. Na polskim rynku dostępne są preparaty takie jak: Fitolizyna, Koprovit, Lactosan, Bobofenk, Bobotik, Espumisan i Infacol (w połączeniu z innymi substancjami), a także monopreparaty w postaci herbatek, np. Foeniculi Fructus (Herbapol), Fenka (Kawon) oraz olejki eteryczne.
Największą zaletą kopru włoskiego jest jego dobra tolerancja i bezpieczeństwo stosowania, co pozwala na podawanie go nawet małym dzieciom i niemowlętom. Wykazuje skuteczność w łagodzeniu dolegliwości dyspeptycznych bez wywoływania efektów ogólnoustrojowych. Dodatkowo koper włoski stymuluje laktację u kobiet karmiących piersią, co stanowi jego dodatkowe zastosowanie w pediatrii i położnictwie.
Mimo ogólnego bezpieczeństwa, koper włoski posiada również przeciwwskazania. Nie powinien być stosowany przez osoby uczulone na rośliny z rodziny selerowatych oraz pacjentów z chorobą refluksową przełyku, gdyż może nasilać jej objawy. Długotrwałe stosowanie dużych dawek olejku z kopru włoskiego może wykazywać działanie estrogenopodobne ze względu na zawartość anetolu, dlatego nie zaleca się jego stosowania u pacjentów z hormonozależnymi nowotworami. Należy również zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych, gdyż może wchodzić z nimi w interakcje.