Leki zawierające w składzie
papaweryna

Papaweryna to alkaloid z grupy izochinoliny, pozyskiwany z opium. Jest substancją o działaniu spazmolitycznym, czyli rozkurczającym mięśnie gładkie. Mechanizm działania papaweryny polega na hamowaniu fosfodiesterazy i blokadzie kanałów wapniowych, co prowadzi do zmniejszenia napięcia mięśni gładkich naczyń krwionośnych, dróg żółciowych, moczowych oraz przewodu pokarmowego.

W Polsce dostępne są preparaty zawierające papawerynę, takie jak Papaverinum hydrochloricum WZF (tabletki, roztwór do wstrzykiwań), Papaverine Teva oraz Spasmophen (w połączeniu z innymi substancjami). Papaweryna występuje również w lekach złożonych, jak Gastrosan, Vegantalgin czy Scopolan compositum, gdzie działa synergistycznie z innymi substancjami rozkurczowymi.

Największą zaletą papaweryny jest jej skuteczność w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich różnych narządów. Jest szczególnie przydatna w leczeniu kolki jelitowej, żółciowej i nerkowej, a także w stanach skurczowych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych. Dodatkowo, ze względu na działanie rozszerzające naczynia krwionośne, bywa stosowana w niektórych zaburzeniach krążenia obwodowego.

Wśród najważniejszych niebezpieczeństw związanych ze stosowaniem papaweryny należy wymienić możliwość wystąpienia zaburzeń rytmu serca, niedociśnienia, zawrotów głowy i senności. Papaweryna może też powodować zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego i nasilać niewydolność serca. Przy podaniu pozajelitowym istnieje ryzyko miejscowego podrażnienia tkanek. Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z jaskrą, przerostem prostaty oraz niewydolnością wątroby. Papaweryna wchodzi w interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, nasilając ich działanie.