Leki zawierające w składzie
tetrabenazyna

Tetrabenazyna to lek o właściwościach hamujących powrotny wychwyt monoamin oraz deplecyjnych względem amin biogennych (dopaminy, serotoniny, noradrenaliny). Działa przede wszystkim jako odwracalny inhibitor pęcherzykowego transportera monoamin 2 (VMAT2), co prowadzi do zmniejszenia zapasów dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Głównie stosowana jest w leczeniu zaburzeń hiperkinetycznych, szczególnie w chorobie Huntingtona do kontroli pląsawicy oraz w innych zaburzeniach ruchowych, takich jak późne dyskinezy, tiki w zespole Tourette’a czy dystonie.

W Polsce tetrabenazyna dostępna jest pod nazwą handlową Tetmodis. Na świecie znana jest również pod nazwami Xenazine, Nitoman czy Tetrabenez. Preparat występuje najczęściej w formie tabletek o różnej dawce (zwykle 25 mg), z możliwością dostosowania dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta.

Największą zaletą tetrabenazyny jest jej skuteczność w łagodzeniu objawów ruchowych w chorobie Huntingtona, gdzie często stanowi lek pierwszego wyboru w kontroli pląsawicy. W porównaniu do leków przeciwpsychotycznych, tetrabenazyna charakteryzuje się mniejszym ryzykiem wystąpienia późnych dyskinez i nie wywołuje tak znaczących efektów pozapiramidowych. Jej działanie jest stosunkowo szybkie, a efekt terapeutyczny często widoczny już w pierwszych tygodniach leczenia.

Stosowanie tetrabenazyny wiąże się jednak z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Najpoważniejszymi zagrożeniami są: nasilenie objawów depresyjnych i zwiększone ryzyko myśli samobójczych, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi epizodami depresji. Lek może powodować również parkinsonizm polekowy, senność, zmęczenie, niepokój oraz zaburzenia równowagi. Podczas terapii może wystąpić także wydłużenie odstępu QT, dlatego konieczne jest monitorowanie pacjentów z chorobami serca. Ze względu na profil działań niepożądanych, stosowanie tetrabenazyny wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka oraz regularnego monitorowania stanu pacjenta.