Leksykon składników

Składniki, strona 15 z 53

• fentermina

  Fentermina to substancja psychoaktywna z grupy amfetamin, która działa jako środek hamujący łaknienie. Jej główny mechanizm działania polega na stymulacji uwalniania noradrenaliny i dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym, co zmniejsza uczucie głodu i zwiększa wydatek energetyczny organizmu. Jest stosowana w krótkoterminowym leczeniu otyłości u pacjentów z BMI ≥30 kg/m² lub BMI ≥27 kg/m² z dodatkowymi czynnikami ryzyka, takimi jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy dyslipidemia.

• dehydroepiandrosteron

  Dehydroepiandrosteron (DHEA) to hormon steroidowy produkowany głównie przez nadnercza, a w mniejszych ilościach przez gonady i mózg. Jest to jeden z najobficiej występujących steroidów w organizmie człowieka, stanowiący prekursor dla androgenów i estrogenów. Poziom DHEA osiąga szczyt w wieku około 20-30 lat, po czym stopniowo spada, co przyczyniło się do zainteresowania tą substancją w kontekście procesu starzenia się.

• almotryptan

  Almotryptan jest substancją czynną należącą do grupy leków przeciwmigrenowych z klasy tryptanów (agonistów receptora serotoninowego 5-HT1B/1D). Działa poprzez selektywne wiązanie się z receptorami serotoninowymi 5-HT1B i 5-HT1D, co prowadzi do zwężenia rozszerzonych naczyń krwionośnych w mózgu, które są odpowiedzialne za powstawanie bólu migrenowego. Dodatkowo hamuje uwalnianie neuropeptydów prozapalnych, co zmniejsza stan zapalny w obrębie opon mózgowych.

• netylmycyna

  Netylmycyna to antybiotyk aminoglikozydowy stosowany w leczeniu poważnych infekcji bakteryjnych. Działa poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do nieprawidłowego odczytu mRNA i w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej. Jest skuteczna głównie przeciwko bakteriom Gram-ujemnym, w tym Pseudomonas aeruginosa, oraz niektórym szczepom Staphylococcus.

• paliperydon palmitynian

  Paliperydon palmitynian to długo działający lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, będący estrem palmitynowym paliperidonu (głównego aktywnego metabolitu risperidonu). Po wstrzyknięciu domięśniowym substancja ta stopniowo uwalnia się do krwiobiegu, zapewniając stabilne stężenie leku przez okres od jednego do trzech miesięcy, w zależności od formuły.

• oksaliplatyna

  Oksaliplatyna to lek przeciwnowotworowy należący do grupy związków platyny (podobnie jak cisplatyna i karboplatyna). Mechanizm działania polega na tworzeniu wiązań krzyżowych w DNA komórek nowotworowych, co hamuje jego replikację i transkrypcję, prowadząc do śmierci komórki. Oksaliplatyna wykazuje szczególną skuteczność w leczeniu nowotworów przewodu pokarmowego, zwłaszcza raka jelita grubego.

• benserazyd

  Benserazyd to substancja czynna stosowana w leczeniu choroby Parkinsona, zawsze w połączeniu z lewodopą. Główną funkcją benserazydu jest hamowanie enzymu dekarboksylazy aminokwasów aromatycznych (AADC) poza ośrodkowym układem nerwowym. Dzięki temu zapobiega on przedwczesnemu przekształcaniu lewodopy w dopaminę w tkankach obwodowych, co pozwala większej ilości lewodopy na dotarcie do mózgu, gdzie może być przekształcona w dopaminę i złagodzić objawy choroby Parkinsona.

• mepiwakaina chlorowodorek

  Mepiwakaina chlorowodorek to syntetyczny lek z grupy miejscowych anestetyków amidowych, stosowany do znieczulenia miejscowego. Działa poprzez blokowanie kanałów sodowych, hamując przewodzenie impulsów nerwowych, co prowadzi do czasowego zniesienia odczuwania bólu w miejscu podania. Mepiwakaina charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-4 minuty) oraz średnim czasem trwania znieczulenia (około 2-3 godziny).

• wortioksetyna

  Wortioksetyna jest lekiem przeciwdepresyjnym o multimodalnym mechanizmie działania. Działa zarówno jako modulator serotoninowy, jak i inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny. Specyficznie, wortioksetyna jest antagonistą receptorów 5-HT3, 5-HT7 i 5-HT1D, częściowym agonistą receptora 5-HT1B oraz agonistą receptora 5-HT1A, a także hamuje transporter serotoniny (SERT). Ta złożona farmakodynamika przekłada się na działanie przeciwdepresyjne, przeciwlękowe oraz korzystny wpływ na funkcje poznawcze.

• nalewka z owocu kopru włoskiego

  Nalewka z owocu kopru włoskiego to tradycyjny preparat ziołowy, wytwarzany na bazie owoców kopru włoskiego (Foeniculum vulgare). Główne składniki aktywne to olejki eteryczne zawierające anetol, fenchon i estragol. Nalewka działa rozkurczowo na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co pomaga łagodzić wzdęcia, kolki i zaburzenia trawienne. Wykazuje również właściwości wykrztuśne, uspokajające i przeciwzapalne.

• alkohol izopropylowy

  Alkohol izopropylowy (izopropanol, propan-2-ol) to organiczny związek chemiczny z grupy alkoholi, szeroko stosowany w medycynie jako środek antyseptyczny i dezynfekcyjny. Działa bakteriobójczo poprzez denaturację białek mikroorganizmów, co prowadzi do zniszczenia ich struktury komórkowej. Skutecznie eliminuje szerokie spektrum drobnoustrojów, w tym bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, niektóre wirusy osłonkowe oraz grzyby.

• wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego

  Wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego (Silybum marianum) zawiera sylimarynę – kompleks flawonoidów o działaniu hepatoprotekcyjnym. Główne składniki aktywne to sylibiną, izosylibina, sylidianina i sylichrystyna, które chronią komórki wątrobowe przed uszkodzeniami toksycznymi i wspierają ich regenerację. Mechanizm działania polega na stabilizacji błon komórkowych hepatocytów, zwiększaniu syntezy białek oraz stymulacji procesów naprawczych w wątrobie.

• lanzoprazol

  Lanzoprazol to inhibitor pompy protonowej (IPP), który hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez blokowanie enzymu H+/K+-ATP-azy w komórkach okładzinowych. Skutecznie zmniejsza produkcję kwasu solnego, co prowadzi do podwyższenia pH w żołądku i przyśpieszenia gojenia się uszkodzeń błony śluzowej.

• epirubicyna chlorowodorek

  Epirubicyna chlorowodorek to lek przeciwnowotworowy należący do grupy antracyklin. Działa poprzez wiązanie się z DNA komórek nowotworowych, hamując syntezę kwasów nukleinowych oraz blokując działanie enzymu topoizomerazy II, co prowadzi do zaburzenia podziałów komórkowych i śmierci komórek nowotworowych. Wykazuje również działanie cytotoksyczne poprzez generowanie wolnych rodników tlenowych uszkadzających struktury komórkowe.

• kwiat bzu czarnego

  Kwiat bzu czarnego (Sambucus nigra flos) to surowiec zielarski o działaniu napotnym, przeciwgorączkowym oraz łagodnie moczopędnym. Zawiera flawonoidy, kwasy fenolowe, olejki eteryczne oraz glikozydy, które odpowiadają za jego właściwości lecznicze. Działa poprzez zwiększenie wydzielania potu, co pomaga w obniżeniu temperatury ciała podczas stanów gorączkowych oraz wspomaga usuwanie toksyn z organizmu.

• bacytracyna cynkowa

  Bacytracyna cynkowa to antybiotyk polipeptydowy produkowany przez szczep Bacillus subtilis, stosowany głównie zewnętrznie w leczeniu zakażeń skóry i błon śluzowych. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, uniemożliwiając transport składników odżywczych i defosforylację fosfolipidów błony komórkowej. Jest skuteczna głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, w tym paciorkowców, gronkowców i niektórych szczepów Corynebacterium.

• neomycyna siarczan

  Neomycyna siarczan to antybiotyk aminoglikozydowy o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do zahamowania syntezy białek i w konsekwencji do śmierci komórki bakteryjnej. Jest skuteczna głównie wobec bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli, Proteus, Klebsiella, a także wobec niektórych szczepów Staphylococcus.

• polimyksyna B siarczan

  Polimyksyna B siarczan to antybiotyk peptydowy, który działa głównie na bakterie Gram-ujemne. Mechanizm działania polega na wiązaniu z lipopolisacharydami (LPS) w błonie zewnętrznej bakterii, co powoduje zaburzenie jej struktury i zwiększenie przepuszczalności, prowadząc do śmierci komórki bakteryjnej. Jest szczególnie skuteczna wobec patogenów takich jak Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii, Klebsiella pneumoniae oraz niektórych szczepów Escherichia coli.

• oksymetazoliny chlorowodorek

  Oksymetazoliny chlorowodorek to substancja czynna należąca do grupy sympatykomimetyków o działaniu obkurczającym naczynia krwionośne. Działa poprzez aktywację receptorów alfa-adrenergicznych w błonie śluzowej nosa, co prowadzi do zwężenia naczyń krwionośnych, zmniejszenia przekrwienia i obrzęku. Efekt ten skutkuje udrożnieniem zatkanych dróg nosowych i ułatwieniem oddychania.

• sód

  Sód to jeden z najważniejszych pierwiastków i elektrolitów w organizmie człowieka, niezbędny do prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego, skurczów mięśni oraz utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej. W medycynie stosowany jest głównie w postaci chlorku sodu (NaCl), znanego jako sól fizjologiczna, która ma osmolarność zbliżoną do osocza krwi.

• Vitex agnus castus

  Vitex agnus castus (niepokalanek pospolity) to roślinna substancja lecznicza pozyskiwana z owoców niepokalanek zwyczajnego. Działa przede wszystkim na układ hormonalny kobiet poprzez wpływ na wydzielanie prolaktyny i regulację równowagi między estrogenami a progesteronem. Mechanizm działania polega głównie na oddziaływaniu na receptory dopaminergiczne w przysadce mózgowej, co prowadzi do normalizacji stężenia prolaktyny.

• dydrogesteron

  Dydrogesteron to syntetyczny progestagen, który wykazuje działanie podobne do naturalnego progesteronu, ale cechuje się większą biodostępnością po podaniu doustnym. Jest to selektywny modulator receptora progesteronowego, który działa przede wszystkim na endometrium, powodując jego przekształcenie z fazy proliferacyjnej do wydzielniczej. Dydrogesteron nie wykazuje działania androgennego, estrogennego, anabolicznego ani kortykosteroidowego.

• lauromakrogol 400

  Lauromakrogol 400, znany również jako polidokanol, to syntetyczny, niejonowy związek stosowany głównie jako środek sklerotyzujący w leczeniu żylaków, żylaków odbytu (hemoroidów) oraz teleangiektazji. Jego działanie polega na uszkodzeniu śródbłonka naczyń krwionośnych, co prowadzi do powstania kontrolowanego procesu zapalnego, a następnie zwłóknienia i zamknięcia naczynia.

• celiprolol

  Celiprolol jest selektywnym antagonistą receptorów beta1-adrenergicznych z częściową aktywnością agonistyczną wobec receptorów beta2, należącym do grupy beta-adrenolityków trzeciej generacji. Działa poprzez blokowanie wpływu adrenaliny i noradrenaliny na receptory beta w sercu, co prowadzi do zmniejszenia częstości akcji serca, obniżenia ciśnienia tętniczego krwi oraz zmniejszenia siły skurczu mięśnia sercowego.

• bizmutu galusan zasadowy

  Bizmutu galusan zasadowy to związek chemiczny zawierający bizmut, stosowany w lecznictwie jako lek o działaniu przeciwbiegunkowym, ściągającym i osłaniającym błonę śluzową przewodu pokarmowego. Mechanizm działania polega na tworzeniu ochronnej warstwy na uszkodzonej błonie śluzowej żołądka i jelit, co przyspiesza jej regenerację i ogranicza sekrecję kwasu solnego. Dodatkowo wykazuje właściwości przeciwbakteryjne, szczególnie wobec Helicobacter pylori.

• sennozyd B

  Sennozyd B to substancja czynna należąca do grupy antrachinolowych środków przeczyszczających, pozyskiwana z liści senesu (Senna alexandrina). Działa poprzez stymulację perystaltyki jelit oraz zwiększenie wydzielania płynów do światła jelita grubego, co skutkuje efektem przeczyszczającym po około 8-12 godzinach od podania. Mechanizm działania opiera się na blokadzie pompy sodowo-potasowej w jelicie grubym oraz bezpośrednim wpływie na zwoje nerwowe splotu śródściennego.

• aprotynina

  Aprotynina to polipeptyd hamujący działanie proteaz serynowych, takich jak trypsyna, chymotrypsyna, kalikreina oraz plazmina. Jest naturalnie występującym inhibitorem proteaz, który został wyizolowany z tkanek bydlęcych, szczególnie z płuc i trzustki. Działa poprzez wiązanie się z miejscem aktywnym enzymów proteolitycznych, co blokuje ich aktywność.

• Echinacea

  Echinacea (jeżówka) to substancja czynna pochodzenia roślinnego, pozyskiwana z różnych gatunków roślin z rodzaju Echinacea, głównie Echinacea purpurea, Echinacea angustifolia i Echinacea pallida. Jej działanie opiera się na stymulacji układu odpornościowego poprzez zwiększenie aktywności makrofagów, limfocytów oraz produkcji cytokin. Echinacea zawiera szereg związków bioaktywnych, w tym alkiloamidy, polisacharydy, glikozydy, olejki eteryczne i flawonoidy, które wykazują działanie immunomodulujące, przeciwwirusowe i przeciwzapalne.

• Atropa bella-donna

  Atropa bella-donna, znana również jako pokrzyk wilcza jagoda, to roślina zawierająca alkaloidy tropanowe, przede wszystkim atropinę, skopolaminę i hioscyjaminę. Substancje te są antagonistami receptorów muskarynowych, blokując działanie acetylocholiny w układzie przywspółczulnym, co prowadzi do rozszerzenia źrenic, przyspieszenia rytmu serca, zmniejszenia wydzielania gruczołów i rozkurczu mięśni gładkich.

• Mercurius solubilis Hahnemanni

  Mercurius solubilis Hahnemanni (zwany także rtęcią rozpuszczalną Hahnemanna) to substancja homeopatyczna, a nie lek w rozumieniu współczesnej medycyny konwencjonalnej. Jest to preparat rtęciowy stworzony przez Samuela Hahnemanna, twórcę homeopatii, poprzez reakcję rtęci metalicznej z kwasem azotowym, a następnie amoniakiem, tworząc kompleks rtęciowo-amonowy.

• winian tolterodyny

  Winian tolterodyny to substancja czynna o działaniu cholinolitycznym, stosowana głównie w leczeniu pęcherza nadreaktywnego. Działa poprzez blokowanie receptorów muskarynowych w mięśniach gładkich pęcherza moczowego, co prowadzi do zmniejszenia jego skurczów i zwiększenia pojemności. Tolterodyna wykazuje względną selektywność wobec pęcherza moczowego w porównaniu do ślinianek, co potencjalnie zmniejsza efekt suchości w jamie ustnej w porównaniu do innych leków antymuskarynowych.

• amfoterycyna B

  Amfoterycyna B to antybiotyk polienowy, stosowany głównie w leczeniu ciężkich, układowych zakażeń grzybiczych. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z ergosterolem w błonie komórkowej grzybów, co prowadzi do zaburzenia integralności błony, zwiększenia jej przepuszczalności i w konsekwencji do śmierci komórki grzyba. Amfoterycyna B wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum patogenów grzybiczych, w tym Candida spp., Aspergillus spp., Cryptococcus neoformans oraz wobec niektórych pierwotniaków.

• wodny wyciąg borowinowy

  Wodny wyciąg borowinowy to substancja otrzymywana w procesie ekstrakcji wodnej z torfu (borowiny), który jest cennym surowcem balneologicznym pochodzenia naturalnego. Zawiera szereg związków biologicznie czynnych, w tym kwasy humusowe, fulwowe, związki mineralne, enzymy i mikroelementy, które nadają mu właściwości przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz regenerujące.

• dakarbazyna

  Dakarbazyna to substancja czynna należąca do grupy leków cytostatycznych z klasy związków alkilujących. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy DNA, RNA i białek w komórkach nowotworowych, co prowadzi do ich śmierci. Dakarbazyna jest prekursorem leku, który po metabolicznej aktywacji w wątrobie tworzy aktywne metabolity – związki metylowe, które alkilują DNA.

• oksytetracyklina

  Oksytetracyklina to antybiotyk z grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa poprzez hamowanie syntezy białek bakteryjnych, wiążąc się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co uniemożliwia przyłączanie się aminoacylo-tRNA do kompleksu mRNA-rybosom. W rezultacie bakterie nie mogą wytwarzać niezbędnych do życia i namnażania się białek.

• octan hydrokortyzonu

  Octan hydrokortyzonu to syntetyczny glikokortykosteroid o działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym. Jako pochodna hydrokortyzonu (kortyzolu), naturalnego hormonu kory nadnerczy, działa poprzez wiązanie z receptorami glikokortykosteroidowymi w komórkach, co prowadzi do hamowania uwalniania mediatorów stanu zapalnego i zmniejszenia aktywności komórek zapalnych.

• acenokumarol

  Acenokumarol to doustny antykoagulant z grupy antagonistów witaminy K (VKA). Działa poprzez hamowanie reduktazy epoksydu witaminy K, co prowadzi do zmniejszenia syntezy czynników krzepnięcia zależnych od witaminy K (II, VII, IX, X) oraz białek C i S. Efektem jest wydłużenie czasu krzepnięcia krwi i zmniejszenie ryzyka tworzenia zakrzepów.

• biperyden

  Biperyden to lek przeciwcholinergiczny, który wpływa na równowagę neuroprzekaźników w układzie nerwowym poprzez blokowanie receptorów muskarynowych acetylocholiny. Działa głównie w ośrodkowym układzie nerwowym, gdzie zmniejsza aktywność cholinergiczną, co pozwala na złagodzenie objawów parkinsonizmu oraz zmniejszenie nasilenia objawów pozapiramidowych wywołanych przez leki neuroleptyczne.

• glin octanowinian

  Glin octanowinian (acetohydroksoglinu) to związek chemiczny będący połączeniem glinu z octanami i kwasem winowym. Jego głównym działaniem terapeutycznym jest silne działanie ściągające, osłaniające i przeciwzapalne na błonę śluzową przewodu pokarmowego. Działa poprzez tworzenie ochronnej warstwy na powierzchni śluzówki oraz neutralizację kwasu solnego w żołądku, co zmniejsza agresywność soku żołądkowego.

• cyproteron octan

  Cyproteron octan to syntetyczny steroid o działaniu antyandrogenowym i progestagennym. Jako silny antagonista receptora androgenowego blokuje wiązanie androgenów do ich receptorów, hamując biologiczne działanie tych hormonów płciowych. Dodatkowo wykazuje działanie progestagenowe, hamując wydzielanie gonadotropin (LH i FSH) przez przysadkę mózgową, co prowadzi do zmniejszenia produkcji testosteronu.

• L-ornityny chlorowodorek

  L-ornityny chlorowodorek to aminokwas niebiałkowy, który odgrywa kluczową rolę w cyklu mocznikowym (cyklu Krebsa-Henseleita) zachodzącym głównie w wątrobie. Jest prekursorem argininy i pośrednikiem w metabolizmie amoniaku, co czyni go istotnym składnikiem w procesie detoksykacji organizmu.

• kwas L-asparaginowy

  Kwas L-asparaginowy (kwas asparaginowy) jest aminokwasem endogennym występującym naturalnie w organizmie. Pełni istotną rolę jako neuroprzekaźnik pobudzający w ośrodkowym układzie nerwowym, działając na receptory glutaminianowe. W medycynie jest stosowany głównie jako składnik preparatów wspierających funkcje wątroby, metabolizm energetyczny oraz regenerację organizmu.

• N-acetylo-L-tyrozyna

  N-acetylo-L-tyrozyna (NALT) to acetylowana forma aminokwasu L-tyrozyny, która charakteryzuje się zwiększoną biodostępnością i zdolnością do przekraczania bariery krew-mózg. Jako prekursor neuroprzekaźników (dopaminy, adrenaliny i noradrenaliny), NALT odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego, wpływając na nastrój, koncentrację i funkcje kognitywne.

• ornityna

  Ornityna to aminokwas endogenny, który odgrywa kluczową rolę w cyklu mocznikowym (cyklu Krebsa-Henseleita), procesie odpowiedzialnym za detoksykację amoniaku w organizmie. Chociaż nie jest aminokwasem budującym białka, ma istotne znaczenie w przemianach metabolicznych organizmu. Ornityna jest prekursorem dla syntezy argininy, proliny i poliamin, związków niezbędnych dla wzrostu i regeneracji komórek.

• olejek lawendowy

  Olejek lawendowy (Lavandulae aetheroleum) to naturalny olejek eteryczny pozyskiwany z kwiatów lawendy wąskolistnej (Lavandula angustifolia). Jest szeroko stosowany w medycynie ze względu na swoje właściwości przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne oraz przeciwbakteryjne. Mechanizm działania olejku lawendowego wiąże się z oddziaływaniem na układ limbiczny oraz receptory GABA w mózgu, co prowadzi do redukcji stanów lękowych i poprawy jakości snu.

• chlorowodorek klomipraminy

  Chlorowodorek klomipraminy to trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny (TLPD) o silnym działaniu serotoninergicznym. Mechanizm jego działania polega głównie na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny, a w mniejszym stopniu noradrenaliny, w ośrodkowym układzie nerwowym. Klomipramina wykazuje również działanie antagonistyczne wobec receptorów cholinergicznych, histaminowych H1 i adrenergicznych α1.

• magnezu węglan ciężki

  Magnezu węglan ciężki to nieorganiczny związek chemiczny stosowany jako substancja czynna w preparatach leczniczych o działaniu zobojętniającym kwas solny w żołądku. Wykazuje właściwości buforujące, co pozwala na neutralizację nadmiaru kwasu solnego w soku żołądkowym i łagodzenie objawów związanych z nadkwaśnością, takich jak zgaga, pieczenie w przełyku czy niestrawność.

• disulfiram

  Disulfiram to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Działa poprzez hamowanie enzymu dehydrogenazy aldehydowej, który odpowiada za metabolizm alkoholu w organizmie. Gdy pacjent przyjmujący disulfiram spożyje nawet niewielką ilość alkoholu, dochodzi do nagromadzenia aldehydu octowego we krwi, co wywołuje nieprzyjemną reakcję disulfiramową.

• bemiparyna sodowa

  Bemiparyna sodowa to heparyna drobnocząsteczkowa (LMWH) o działaniu przeciwzakrzepowym. Działa poprzez wiązanie się z antytrombiną III, nasilając jej zdolność do hamowania czynnika Xa w kaskadzie krzepnięcia krwi. W porównaniu do klasycznej heparyny niefrakcjonowanej, bemiparyna charakteryzuje się większą biodostępnością po podaniu podskórnym, dłuższym okresem półtrwania oraz przewidywalnym efektem przeciwzakrzepowym.

• moklobemid

  Moklobemid to selektywny, odwracalny inhibitor monoaminooksydazy typu A (RIMA). Poprzez blokowanie enzymu MAO-A, który rozkłada monoaminy takie jak serotonina, noradrenalina i dopamina w ośrodkowym układzie nerwowym, moklobemid zwiększa ich stężenie w przestrzeni synaptycznej. Jest stosowany głównie w leczeniu depresji, w tym depresji atypowej, oraz w zaburzeniach lękowych, szczególnie w fobii społecznej.