Dawkowanie i sposób podawania
Voriconazole hameln 200 mg

Dawkowanie i sposób podawania worykonazolu

Przed rozpoczęciem leczenia worykonazolem należy monitorować i w razie potrzeby korygować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia, hipomagnezemia i hipokalcemia. Monitorowanie powinno być kontynuowane również w trakcie terapii. Voriconazole hameln powinien być podawany z maksymalną szybkością 3 mg/kg mc./godzinę przez okres od 1 do 3 godzin.¹

Dawkowanie u dorosłych

Terapię worykonazolem należy rozpocząć od podania dawki nasycającej, podawanej dożylnie lub doustnie. Celem takiego postępowania jest osiągnięcie w pierwszym dniu leczenia stężeń leku w osoczu zbliżonych do wartości stężenia w stanie stacjonarnym. Ze względu na wysoką biodostępność doustnej postaci leku (96%), możliwe jest przejście z leczenia dożylnego na doustne, gdy jest to wskazane klinicznie.²

Czas trwania leczenia worykonazolem powinien być uzależniony od odpowiedzi klinicznej i mikologicznej oraz być możliwie najkrótszy. W przypadku terapii długotrwałej, przekraczającej 180 dni (6 miesięcy), konieczna jest dokładna ocena stosunku korzyści do ryzyka. Należy mieć na uwadze, że dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania hydroksypropylobetadeksu (substancji pomocniczej w postaci dożylnej) podczas długotrwałego leczenia są ograniczone.³

Dostosowanie dawki u dorosłych

W przypadku nietolerancji dożylnej dawki 4 mg/kg mc. dwa razy na dobę, należy zmniejszyć ją do 3 mg/kg mc. dwa razy na dobę.⁴

Jeśli odpowiedź pacjenta na leczenie jest niewystarczająca, można zwiększyć doustną dawkę podtrzymującą do 300 mg dwa razy na dobę. U pacjentów o masie ciała poniżej 40 kg, dawka doustna może być zwiększona do 150 mg dwa razy na dobę.⁵

W przypadku nietolerancji leczenia zwiększoną dawką, należy zmniejszać dawkę doustną stopniowo o 50 mg, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej 200 mg dwa razy na dobę (lub 100 mg dwa razy na dobę u pacjentów o masie ciała poniżej 40 kg).⁶

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dzieci w wieku 2 do <12 lat i młodzież o małej masie ciała (12-14 lat, <50 kg)

Dawkowanie worykonazolu u młodzieży powinno być takie samo jak u dzieci, ponieważ ich metabolizm worykonazolu jest bardziej zbliżony do metabolizmu dzieci niż dorosłych.⁷

Powyższy schemat dawkowania opracowano na podstawie farmakokinetycznej analizy populacyjnej przeprowadzonej u 112 dzieci z niedoborem odporności w wieku od 2 do <12 lat oraz 26 osobowej grupie młodzieży z niedoborem odporności w wieku od 12 do <17 lat.<sup data-drug="Voriconazole hameln" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Uwaga: Powyższy schemat dawkowania ustalono na podstawie farmakokinetycznej analizy populacyjnej przeprowadzonej u 112 dzieci z niedoborem odporności w wieku od 2 do < 12 lat i 26 osobowej grupie młodzieży z niedoborem odporności w wieku od 12 do 8

Zaleca się rozpoczęcie terapii w schemacie dożylnym. Schemat dawkowania doustnego należy rozważyć jedynie w przypadku, gdy nastąpiła istotna klinicznie poprawa. Należy uwzględnić to, że w tej populacji dawka dożylna 8 mg/kg mc. zapewnia około dwukrotnie większą ekspozycję niż dawka 9 mg/kg mc. podana doustnie.⁹

Pozostałe podgrupy młodzieży

U młodzieży w wieku 12-14 lat o masie ciała ≥50 kg oraz młodzieży w wieku 15-17 lat niezależnie od masy ciała, worykonazol należy dawkować jak u dorosłych.¹⁰

Dostosowanie dawki u dzieci

W przypadku niewystarczającej odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę dożylną można zwiększać stopniowo o 1 mg/kg mc. Jeśli pacjent nie toleruje leczenia, dawkę dożylną należy redukować stopniowo o 1 mg/kg mc.¹¹

Stosowanie u dzieci w wieku 2 do <12 lat z niewydolnością wątroby lub nerek nie było badane.<sup data-drug="Voriconazole hameln" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Stosowanie u dzieci w wieku od 2 do 12

Stosowanie profilaktyczne worykonazolu

Profilaktykę należy rozpocząć w dniu przeszczepienia i może ona trwać do 100 dni po przeszczepieniu. Czas trwania stosowania profilaktycznego powinien być możliwie najkrótszy oraz uzależniony od ryzyka rozwoju inwazyjnego zakażenia grzybiczego (IFI), określonego przez neutropenię lub immunosupresję. W przypadku utrzymywania się immunosupresji lub choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), stosowanie profilaktyczne można kontynuować do 180 dni po przeszczepieniu.¹³

Zalecany schemat dawkowania podczas stosowania profilaktycznego jest taki sam, jak dla leczenia w odpowiednich grupach wiekowych. Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania worykonazolu dłużej niż przez 180 dni nie zostało odpowiednio zbadane. W przypadku konieczności profilaktycznego stosowania worykonazolu przekraczającego 180 dni (6 miesięcy) należy przeprowadzić dokładną ocenę stosunku korzyści do ryzyka.¹⁴

Podczas stosowania profilaktycznego nie zaleca się dostosowywania dawki w przypadku braku skuteczności lub wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem należy rozważyć przerwanie stosowania worykonazolu i zastosowanie alternatywnych leków przeciwgrzybiczych.¹⁵

Dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego podawania innych leków

W przypadku równoczesnego stosowania z worykonazolem:

• Ryfabutyny lub fenytoiny – dożylna dawka podtrzymująca worykonazolu powinna być zwiększona do 5 mg/kg mc. dwa razy na dobę¹⁶
• Efawirenzu – dawka podtrzymująca worykonazolu powinna być zwiększona do 400 mg podawanych co 12 godzin, a dawka efawirenzu zmniejszona o 50%, tj. do 300 mg raz na dobę. Po zakończeniu leczenia worykonazolem, należy powrócić do początkowego dawkowania efawirenzu¹⁷

Dawkowanie w specjalnych populacjach pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki leku u pacjentów w podeszłym wieku.¹⁸

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <50 mL/min) występuje kumulacja substancji pomocniczej postaci dożylnej leku, hydroksypropylobetadeksu. U tych pacjentów zaleca się stosowanie doustnej postaci leku, chyba że ocena ryzyka i korzyści uzasadnia podanie dożylnej postaci worykonazolu. U takich pacjentów należy ściśle kontrolować stężenia kreatyniny w surowicy krwi, a w przypadku ich zwiększenia rozważyć zmianę leczenia z postaci dożylnej na doustną.<sup data-drug="Voriconazole hameln" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="U pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 19

Nie zaleca się stosowania worykonazolu u pacjentów niepoddawanych hemodializie. Lek jest hemodializowany z klirensem 121 mL/min, jednak 4-godzinna hemodializa nie usuwa wystarczającej ilości worykonazolu, aby potrzebne było dostosowanie dawki leku.²⁰

Substancja pomocnicza postaci dożylnej, hydroksypropylobetadeks, jest hemodializowana z klirensem 37,5 ± 24 mL/min.²¹

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodną do umiarkowanej marskością wątroby (Child-Pugh A i B) zaleca się podanie standardowej dawki nasycającej worykonazolu. Dawkę podtrzymującą należy natomiast zmniejszyć o połowę.²²

Nie badano worykonazolu u pacjentów z ciężką przewlekłą marskością wątroby (Child-Pugh C). Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania worykonazolu u pacjentów z nieprawidłowymi wynikami testów czynności wątroby (aktywność aminotransferazy asparaginianowej [AspAT], aminotransferazy alaninowej [AlAT], fosfatazy zasadowej [ALP] lub stężenie bilirubiny całkowitej ponad pięciokrotnie przekraczające wartości górnej granicy normy).²³

Podanie worykonazolu może wiązać się ze zwiększeniem wartości testów czynności wątroby oraz z klinicznymi objawami uszkodzenia wątroby, takimi jak żółtaczka. U pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby lek ten należy stosować tylko wówczas, kiedy korzyść przeważa potencjalne ryzyko. Pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby należy monitorować pod kątem toksyczności leku.²⁴

Dzieci poniżej 2 lat

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności worykonazolu u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Dostępne dane nie pozwalają na ustalenie zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.²⁵

Sposób podawania

Voriconazole hameln wymaga rekonstytucji oraz rozcieńczenia przed podaniem w postaci infuzji dożylnej. Preparatu nie należy podawać w formie bolusa.²⁶

Po rekonstytucji preparatu, każdy mililitr roztworu zawiera 10 mg worykonazolu (całkowita objętość 20 mL). Po rekonstytucji roztworu konieczne jest jego dalsze rozcieńczenie przed podaniem.²⁷