Właściwości farmakokinetyczne leku Vizilatan

Vizilatan zawiera latanoprost w stężeniu 50 mikrogramów/ml w postaci kropli do oczu roztworu. Jedna kropla zawiera około 1,5 mikrograma latanoprostu. Substancja ta występuje w postaci nieaktywnego estru izopropylowego kwasu latanoprostowego, który po hydrolizie przekształca się w biologicznie aktywną formę. Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tego produktu leczniczego.¹

Wchłanianie

Latanoprost jako ester wykazuje dobrą zdolność wchłaniania przez rogówkę oka. Podobnie jak wszystkie substancje czynne przechodzące przez ciecz wodnistą, ulega hydrolizie podczas przenikania przez struktury rogówki. Proces ten jest niezbędny do uzyskania aktywnej formy leku.²

Dystrybucja

Badania kliniczne przeprowadzone u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie leku w cieczy wodnistej osiągane jest po około dwóch godzinach od miejscowego podania. W organizmie, po miejscowym podaniu u małp, latanoprost dystrybuowany jest głównie w obrębie przedniej części oka – w komorze przedniej, spojówkach oraz powiekach. Do komory tylnej oka docierają jedynie minimalne ilości substancji czynnej.³

Objętość dystrybucji latanoprostu różni się w zależności od drogi podania i wynosi:⁴

• 0,16 ± 0,02 l/kg po podaniu dożylnym kropli do oczu konserwowanych chlorkiem benzalkoniowym
• 0,36 l/kg po podaniu do oka

Metabolizm i eliminacja

Kwas latanoprostowy praktycznie nie podlega metabolizmowi w strukturach oka. Głównym miejscem jego biotransformacji jest wątroba. U ludzi okres półtrwania leku w osoczu wynosi zaledwie 17 minut, co wskazuje na szybką eliminację substancji z krążenia ogólnego.⁵

W badaniach przeprowadzonych na zwierzętach wykazano, że głównymi metabolitami są związki 1,2-dinor oraz 1,2,3,4-tetranor. Metabolity te charakteryzują się bardzo niewielką aktywnością biologiczną lub całkowitym jej brakiem. Eliminacja metabolitów zachodzi głównie przez nerki z moczem.⁶

Właściwości farmakokinetyczne u dzieci i młodzieży

Ocenę farmakokinetyki latanoprostu w populacji pediatrycznej przeprowadzono w ramach otwartego badania klinicznego, w którym mierzono stężenie kwasu latanoprostowego w osoczu. Badanie objęło:⁷

• 22 pacjentów dorosłych
• 25 pacjentów z grupy dzieci i młodzieży (od urodzenia do 18 lat)

Wszyscy uczestnicy badania cierpieli na nadciśnienie wewnątrzgałkowe lub jaskrę. W każdej grupie wiekowej stosowano latanoprost w dawce 50 mikrogramów/ml, podając jedną kroplę do każdego oka raz na dobę przez co najmniej 2 tygodnie.⁸

Wyniki badania wykazały istotne różnice w ekspozycji ogólnoustrojowej na kwas latanoprostowy w zależności od wieku pacjentów:

Pomimo zwiększonej ekspozycji ogólnoustrojowej u dzieci, zachowany jest szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do potencjalnych działań niepożądanych o charakterze ogólnoustrojowym.⁹

Analiza parametrów farmakokinetycznych wykazała, że:¹⁰

• Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego (mediana) wynosił 5 minut po podaniu we wszystkich grupach wiekowych
• Okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza (mediana) był krótki – poniżej 20 minut
• Parametry eliminacji były podobne u dzieci, młodzieży i dorosłych

Krótki okres półtrwania eliminacji zapobiega kumulacji kwasu latanoprostowego w układzie krążenia podczas długotrwałej terapii w stanie stacjonarnym, co ma istotne znaczenie dla bezpieczeństwa stosowania leku.¹¹