Właściwości farmakokinetyczne
Valsacor 80 mg tabletki powlekane 80 mg

Właściwości farmakokinetyczne walsartanu

Właściwości farmakokinetyczne leku Valsacor 80 mg (tabletki powlekane zawierające 80 mg walsartanu) obejmują szereg procesów fizjologicznych, które determinują los substancji czynnej w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości z uwzględnieniem kluczowych parametrów farmakokinetycznych.¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym walsartanu w postaci tabletek, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po 2-4 godzinach. Dla porównania, w przypadku postaci płynnej (roztworu) czas ten jest krótszy i wynosi 1-2 godziny. Średnia całkowita biodostępność walsartanu po podaniu doustnym w formie tabletek wynosi około 23%, natomiast dla roztworu wartość ta jest wyższa – 39%. Ekspozycja ustrojowa i maksymalne stężenie walsartanu w osoczu są około 1,7- i 2,2-krotnie wyższe w przypadku roztworu w porównaniu do tabletek.²

Istotnym czynnikiem wpływającym na farmakokinetykę walsartanu jest obecność pokarmu. Przyjmowanie leku z pokarmem obniża ekspozycję (mierzoną jako AUC – pole pod krzywą stężenia leku w funkcji czasu) na walsartan o około 40%, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) o około 50%. Należy jednak podkreślić, że po upływie 8 godzin od podania dawki stężenie walsartanu w osoczu jest podobne zarówno po przyjęciu leku z pokarmem, jak i na czczo. Co ważne, zmniejszeniu wartości AUC nie towarzyszy znacząca klinicznie redukcja działania terapeutycznego, dlatego walsartan może być podawany zarówno z pokarmem, jak i niezależnie od posiłków.³

Dystrybucja

Po podaniu dożylnym objętość dystrybucji walsartanu w stanie stacjonarnym wynosi około 17 litrów, co wskazuje, że substancja czynna nie ulega intensywnej dystrybucji do tkanek. Walsartan charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 94-97%. Głównym białkiem wiążącym walsartan jest albumina.⁴

Metabolizm

Walsartan w niewielkim stopniu podlega procesom biotransformacji. Jedynie około 20% podanej dawki jest wykrywane w postaci metabolitów. W osoczu zidentyfikowano hydroksymetabolit, jednak występuje on w niskich stężeniach (poniżej 10% AUC dla walsartanu). Istotne jest, że metabolit ten nie wykazuje aktywności farmakologicznej.⁵

Eliminacja

Walsartan charakteryzuje się wielowykładniczą kinetyką rozpadu, z dwoma głównymi okresami półtrwania: początkowym (t1/2 α) krótszym niż 1 godzina oraz końcowym (t1/2 β) wynoszącym około 9 godzin. Substancja czynna jest wydalana głównie w postaci niezmienionej z żółcią do kału (około 83% dawki) oraz z moczem (około 13% dawki). Po podaniu dożylnym klirens osoczowy walsartanu wynosi około 2 l/godz., a klirens nerkowy 0,62 l/godz., co stanowi około 30% całkowitego klirensu. Całkowity okres półtrwania walsartanu wynosi 6 godzin.⁶

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Pacjenci z niewydolnością serca

U pacjentów z niewydolnością serca parametry farmakokinetyczne walsartanu wykazują podobieństwo do tych obserwowanych u zdrowych osób. Przeciętny czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia oraz okres półtrwania w fazie eliminacji są porównywalne. Wartości AUC i Cmax walsartanu zmieniają się niemal proporcjonalnie do zwiększanej dawki w klinicznym zakresie dawkowania (40 mg – 160 mg walsartanu dwa razy na dobę). Średni współczynnik kumulacji wynosi około 1,7. Klirens walsartanu po podaniu doustnym u pacjentów z niewydolnością serca wynosi około 4,5 l/godz. Wiek nie wpływa na klirens w tej grupie pacjentów.⁷

Pacjenci w podeszłym wieku

U niektórych pacjentów w podeszłym wieku obserwowano nieznacznie zwiększoną ekspozycję ogólnoustrojową na walsartan w porównaniu do osób młodszych. Badania kliniczne nie wykazały jednak, aby ta różnica miała jakiekolwiek znaczenie kliniczne, co nie wymaga modyfikacji dawkowania w tej grupie pacjentów.⁸

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Biorąc pod uwagę, że klirens nerkowy walsartanu stanowi jedynie 30% całkowitego klirensu osoczowego, ogólnoustrojowa ekspozycja na walsartan nie wykazuje związku z czynnością nerek. Dlatego nie ma konieczności modyfikacji dawkowania walsartanu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, u których klirens kreatyniny przekracza 10 ml/min.⁹

Należy jednak zachować ostrożność u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 10 ml/min oraz u osób poddawanych dializoterapii, gdyż obecnie nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania walsartanu w tych grupach. Warto podkreślić, że ze względu na wysoki stopień wiązania walsartanu z białkami osocza, nie można go skutecznie usunąć za pomocą dializy.¹⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Około 70% wchłoniętej dawki walsartanu wydalane jest z żółcią, głównie w niezmienionej formie, co potwierdza niski stopień biotransformacji leku. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby obserwowano podwojenie ekspozycji (AUC) na walsartan w porównaniu do zdrowych ochotników. Interesujące jest, że nie stwierdzono korelacji pomiędzy stężeniem walsartanu w osoczu a stopniem niewydolności wątroby. Nie prowadzono badań z walsartanem u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby.¹¹

Dzieci i młodzież

W badaniu z udziałem 26 pacjentów pediatrycznych z nadciśnieniem tętniczym (w wieku od 1 do 16 lat), otrzymujących pojedyncze dawki zawiesiny walsartanu (średnio 0,9 do 2 mg/kg masy ciała, maksymalna dawka 80 mg), klirens (l/h/kg) walsartanu był porównywalny w całym badanym zakresie wieku (1-16 lat). Co istotne, wartości te były podobne do klirensu obserwowanego u dorosłych pacjentów otrzymujących walsartan w tej samej postaci farmaceutycznej.¹²

Należy zwrócić uwagę, że nie przeprowadzono badań stosowania walsartanu u dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min oraz u pacjentów pediatrycznych poddawanych dializoterapii. Z tego powodu nie zaleca się stosowania walsartanu w tych grupach pacjentów. Natomiast u dzieci i młodzieży z klirensem kreatyniny powyżej 30 ml/min nie ma konieczności dostosowywania dawki. Podczas leczenia walsartanem w populacji pediatrycznej należy uważnie kontrolować czynność nerek oraz stężenie potasu w surowicy.¹³