Właściwości farmakokinetyczne
Tilaprox (50 mcg + 5 mg)/ml

Właściwości farmakokinetyczne leku Tilaprox (latanoprost + tymolol)

Preparat Tilaprox, zawierający 50 mikrogramów/ml latanoprostu i 5 mg/ml tymololu (w postaci 6,8 mg/ml tymololu maleinianu), charakteryzuje się złożonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które są wypadkową poszczególnych substancji czynnych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące farmakokinetyki obu składników preparatu oraz ich potencjalnych interakcji farmakokinetycznych.¹

Farmakokinetyka latanoprostu

Wchłanianie latanoprostu

Latanoprost jest podawany w postaci proleku (estru izopropylowego), który sam w sobie jest nieaktywny farmakologicznie. Aktywność biologiczną uzyskuje dopiero po enzymatycznej hydrolizie do kwasu latanoprostowego, zachodzącej w rogówce przy udziale esteraz. Prolek wykazuje dobrą zdolność penetracji przez rogówkę, a cała jego ilość, która przechodzi do cieczy wodnistej, ulega hydrolizie podczas przenikania przez tę barierę.²

Dystrybucja latanoprostu

Badania kliniczne przeprowadzone u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie latanoprostu w cieczy wodnistej osiąga poziom około 15-30 ng/ml po około 2 godzinach od miejscowego podania samego latanoprostu. Badania na małpach wykazały, że dystrybucja latanoprostu po podaniu miejscowym obejmuje głównie struktury przedniego odcinka oka, spojówkę oraz powieki.³

Klirens osoczowy kwasu latanoprostowego wynosi 0,40 l/godz./kg masy ciała, zaś współczynnik objętości dystrybucji jest relatywnie niewielki i wynosi 0,16 l/kg. Ta charakterystyka farmakokinetyczna przyczynia się do krótkiego okresu półtrwania leku w osoczu, który wynosi zaledwie 17 minut. Po podaniu miejscowym preparatu, ogólnoustrojowa biodostępność kwasu latanoprostowego osiąga poziom 45%. Kwas latanoprostowy charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 87%.⁴

Metabolizm i eliminacja latanoprostu

W środowisku oka kwas latanoprostowy praktycznie nie podlega procesom metabolicznym. Główny metabolizm tej substancji zachodzi w wątrobie. W wyniku tego procesu powstają dwa podstawowe metabolity: 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor, które w badaniach na modelach zwierzęcych wykazują brak lub tylko nieznaczną aktywność biologiczną. Metabolity latanoprostu są wydalane głównie przez nerki z moczem.⁵

Farmakokinetyka tymololu

Wchłanianie i dystrybucja tymololu

Po miejscowym podaniu tymololu w postaci kropli do oczu, maksymalne stężenie tej substancji w cieczy wodnistej osiągane jest po około 1 godzinie. Część podanej dawki ulega wchłanianiu ogólnoustrojowemu, przy czym maksymalne stężenie w osoczu wynoszące 1 ng/ml jest osiągane po 10-20 minutach od miejscowego podania jednej kropli produktu do każdego oka raz na dobę (co odpowiada dawce 300 mikrogramów/dobę).⁶

Metabolizm tymololu

Okres półtrwania tymololu w osoczu wynosi około 6 godzin. Tymolol podlega intensywnym procesom metabolicznym zachodzącym w wątrobie.⁷

Eliminacja tymololu

Metabolity tymololu są wydalane z organizmu przez nerki wraz z moczem. Część niezmienionego leku również podlega wydalaniu tą drogą.⁸

Interakcje farmakokinetyczne latanoprostu i tymololu

W badaniach nad preparatem złożonym nie zaobserwowano bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych pomiędzy latanoprostem a tymololem. Jednakże odnotowano interesujące zjawisko: po upływie 1-4 godzin od podania produktu złożonego zawierającego obie substancje czynne, stężenie kwasowej postaci latanoprostu w cieczy wodnistej było około dwukrotnie wyższe w porównaniu z wartościami uzyskiwanymi podczas monoterapii samym latanoprostem. Sugeruje to istnienie pewnych pośrednich mechanizmów wpływających na biodostępność aktywnej formy latanoprostu w oku przy jednoczesnym podawaniu tymololu.⁹

Zestawienie kluczowych parametrów farmakokinetycznych