Przedawkowanie
Symescital 5 mg

Przedawkowanie escytalopramu, choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów, stanowi istotne zagrożenie kliniczne, zwłaszcza przy dawkach przekraczających 400 mg. Objawy toksyczności obejmują przede wszystkim zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenia, pobudzenie psychomotoryczne, a w ciężkich przypadkach zespół serotoninowy, drgawki i śpiączkę), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, arytmie). Zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, mogą dodatkowo komplikować obraz kliniczny. Szczególnie narażone na powikłania są grupy pacjentów z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, stosujące leki wydłużające QT oraz z zaburzeniami czynności wątroby.

Przedawkowanie leku Symescital (escytalopramu)

Przedawkowanie escytalopramu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Chociaż dostępne dane kliniczne na temat przedawkowania tego leku są ograniczone, konieczne jest szczegółowe omówienie potencjalnych zagrożeń, objawów i postępowania w przypadku wystąpienia takiego stanu.1

Toksyczność escytalopramu

Potencjał toksyczny escytalopramu jest stosunkowo niski w przypadku przyjęcia samego leku. W większości udokumentowanych przypadków przedawkowania Symescitalu objawy były łagodne lub nie występowały wcale. Dawki od 400 do 800 mg samego escytalopramu zazwyczaj nie powodowały wystąpienia ciężkich objawów.2

Należy jednak zwrócić uwagę, że przypadki śmiertelne po przedawkowaniu escytalopramu, choć rzadkie, zostały odnotowane. Co istotne, większość zgonów związana była z jednoczesnym przedawkowaniem innych leków, a nie samego escytalopramu.3

Objawy przedawkowania

Symptomatologia przedawkowania escytalopramu obejmuje zaburzenia funkcjonowania wielu układów. Obserwowane objawy koncentrują się głównie wokół ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego. Dodatkowo mogą wystąpić istotne zaburzenia gospodarki elektrolitowej.4

Układ Objawy przedawkowania Charakterystyka Potencjalna dawka wywołująca
Ośrodkowy układ nerwowy Zawroty głowy Od łagodnych do umiarkowanych, mogące prowadzić do zaburzeń równowagi Może wystąpić przy dawkach >400 mg
Drżenie Mimowolne drżenia kończyn, najczęściej górnych Może wystąpić przy dawkach >400 mg
Pobudzenie psychomotoryczne Niepokój, zwiększona aktywność ruchowa, niemożność pozostania w spoczynku Może wystąpić przy dawkach >400 mg
Zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka Stany zagrażające życiu, objawiające się m.in. hipertermią, sztywnością mięśniową, zaburzeniami świadomości Rzadko, najczęściej przy bardzo wysokich dawkach (>800 mg) lub w połączeniu z innymi lekami
Układ pokarmowy Nudności Od łagodnych do intensywnych, mogą utrzymywać się przez dłuższy czas Może wystąpić już przy dawkach >200 mg
Wymioty Mogą prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych Może wystąpić już przy dawkach >200 mg
Układ sercowo-naczyniowy Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia krwi, mogące powodować zawroty głowy, omdlenia Może wystąpić przy dawkach >400 mg
Częstoskurcz Przyspieszenie akcji serca powyżej 100 uderzeń/min Może wystąpić przy dawkach >400 mg
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenie repolaryzacji komór serca widoczne w EKG Może wystąpić przy dawkach >400 mg, szczególnie u osób predysponowanych
Arytmia serca Nieprawidłowy rytm serca, potencjalnie zagrażający życiu Może wystąpić przy dawkach >400 mg, szczególnie u osób predysponowanych
Zaburzenia elektrolitowe Hipokaliemia Obniżenie poziomu potasu we krwi, może nasilać zaburzenia rytmu serca Może wystąpić wtórnie do wymiotów i innych zaburzeń
Hiponatremia Obniżenie poziomu sodu we krwi, może powodować objawy neurologiczne Może wystąpić wtórnie do wymiotów lub jako bezpośredni skutek działania leku

Szczególne grupy ryzyka

Niektóre grupy pacjentów są szczególnie narażone na powikłania związane z przedawkowaniem escytalopramu. Dotyczy to zwłaszcza:5

  • Pacjentów z zastoinową niewydolnością serca – ze względu na obciążenie układu krążenia
  • Pacjentów z bradyarytmią – ze względu na większe ryzyko zaburzeń przewodzenia
  • Pacjentów stosujących jednocześnie inne leki wydłużające odstęp QT – ze względu na synergistyczne działanie proarytmiczne
  • Pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby – ze względu na zmieniony metabolizm leku i potencjalnie wyższe stężenia w organizmie

Postępowanie w przedawkowaniu

Nie istnieje swoiste antidotum dla escytalopramu, dlatego leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący. Postępowanie powinno obejmować następujące działania:6

  1. Zabezpieczenie drożności dróg oddechowych – podstawowy element postępowania, szczególnie istotny przy zaburzeniach świadomości
  2. Zapewnienie odpowiedniej podaży tlenu – w celu utrzymania prawidłowego utlenowania tkanek
  3. Płukanie żołądka – należy wykonać jak najszybciej po doustnym przyjęciu leku, aby zmniejszyć dalsze wchłanianie
  4. Podanie węgla aktywowanego – w celu adsorpcji pozostałego leku w przewodzie pokarmowym
  5. Monitorowanie czynności serca i podstawowych parametrów życiowych – regularna kontrola EKG, ciśnienia tętniczego, saturacji
  6. Leczenie objawowe – ukierunkowane na występujące zaburzenia (np. leczenie drgawek, wyrównywanie zaburzeń elektrolitowych)

W przypadku pacjentów z grup szczególnego ryzyka, a zwłaszcza u osób z zastoinową niewydolnością serca, bradyarytmią, przyjmujących leki wydłużające odstęp QT lub z zaburzeniami czynności wątroby, bezwzględnie zaleca się ciągłe monitorowanie EKG.7

Rokowanie po przedawkowaniu

Rokowanie w przypadku przedawkowania samego escytalopramu jest zazwyczaj dobre, zwłaszcza gdy wdrożone zostanie odpowiednio szybkie i właściwe postępowanie medyczne. Większość pacjentów po przedawkowaniu samego escytalopramu wraca do zdrowia bez trwałych następstw. Należy jednak pamiętać, że jednoczesne przedawkowanie innych leków może znacząco pogarszać rokowanie.8

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl