Właściwości farmakokinetyczne
Sufentanil Chiesi 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)

Sufentanil Chiesi, dostępny w roztworze do wstrzykiwań o stężeniu 5 μg/ml, wykazuje dwufazowy model farmakokinetyczny po podaniu dożylnym, z okresem półtrwania w pierwszej fazie dystrybucji wynoszącym 2,3-4,5 min oraz w drugiej fazie 35-73 min. Średni okres półtrwania eliminacji wynosi około 784 min (13 godz), jednak jest zależny od dawki – dla 250 μg wynosi około 240 min, a dla dawek 500-1500 μg wydłuża się do 10-16 godzin. Objętość dystrybucji w centralnym kompartmencie to 14,2 l, a w stanie stacjonarnym 344 l, co wskazuje na szeroką dystrybucję tkankową. Klirens leku wynosi 917 ml/min, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (92,5%). Sufentanil podlega intensywnej biotransformacji w wątrobie i jelicie cienkim, z eliminacją około 80% dawki w ciągu 24 godzin, przy jedynie 2% wydalanej w formie niezmienionej. Farmakokinetyka wykazuje liniowość w zakresie dawek 250-1500 μg, co umożliwia przewidywalne zwiększanie stężenia leku w osoczu proporcjonalnie do dawki.

Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego Sufentanil Chiesi

Sufentanil Chiesi to roztwór do wstrzykiwań zawierający 5 mikrogramów/ml sufentanylu w postaci cytrynianu, dostępny w ampułkach 10 ml zawierających łącznie 50 mikrogramów substancji czynnej. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych tego produktu leczniczego, oparte na wynikach badań klinicznych i laboratoryjnych.1

Kinetyka sufentanylu po podaniu dożylnym

Badania farmakokinetyczne sufentanylu, w których analizowano próbki krwi i mierzono stężenia leku w surowicy przez dłuższy okres po podaniu dożylnym, dostarczyły istotnych danych na temat dystrybucji i eliminacji leku. Badania te przeprowadzono dla dawek od 250 do 1500 mikrogramów.2

Fazy dystrybucji

Dla sufentanylu charakterystyczny jest dwufazowy proces dystrybucji. Okresy półtrwania w pierwszej fazie dystrybucji wynoszą od 2,3 do 4,5 minut, natomiast w drugiej fazie dystrybucji od 35 do 73 minut. Ta dwufazowość ma istotne znaczenie kliniczne, gdyż wpływa na szybkość spadku stężenia leku w osoczu z poziomu terapeutycznego do subterapeutycznego.3

Faza eliminacji

Średni okres półtrwania w fazie eliminacji sufentanylu wynosi 784 minuty (656-938 minut), co odpowiada około 13 godzinom. Warto zwrócić uwagę, że okres półtrwania zależy od podanej dawki – po podaniu 250 mikrogramów sufentanylu okres ten był znamiennie krótszy i wynosił około 240 minut (4 godziny), natomiast po dawkach 500-1500 mikrogramów wydłużał się do 10-16 godzin. Różnica ta wynika z granicy oznaczalności stosowanych metod analitycznych.4

Parametry farmakokinetyczne

Farmakokinetyka sufentanylu w badanym zakresie dawek (250-1500 mikrogramów) wykazuje charakter liniowy, co oznacza, że wzrost stężenia leku w osoczu jest proporcjonalny do podanej dawki. Objętość dystrybucji w centralnym kompartmencie wynosi 14,2 litra, natomiast objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym jest znacznie większa i wynosi 344 litry. Klirens sufentanylu określono na poziomie 917 ml/min.5

Biotransformacja i eliminacja sufentanylu

Sufentanyl podlega intensywnej biotransformacji, która zachodzi głównie w wątrobie i jelicie cienkim. Proces ten jest efektywny – w ciągu 24 godzin od podania eliminowane jest około 80% podanej dawki. Tylko 2% podanej substancji czynnej jest wydalane w formie niezmienionej. Sufentanyl charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza, wynoszącym 92,5%.6

Kinetyka sufentanylu po podaniu zewnątrzoponowym

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone po zewnątrzoponowym podaniu sufentanylu w dawkach od 3 do 30 mikrogramów zdrowym ochotnikom lub kobietom rodzącym wykazały, że lek jest wykrywalny zarówno w osoczu matki, jak i w krwi pępowinowej. W osoczu matki stwierdza się bardzo niskie stężenia sufentanylu, które osiągają maksimum w ciągu 10 minut od podania zewnątrzoponowego.7

Różnice między podaniem dożylnym a zewnątrzoponowym

Po podaniu zewnątrzoponowym maksymalne stężenia sufentanylu w osoczu są 4 do 6-krotnie mniejsze niż stężenia obserwowane po podaniu dożylnym tej samej dawki leku. Warto zwrócić uwagę, że dodanie epinefryny (adrenaliny) w dawce 50 do 75 mikrogramów do roztworu sufentanylu podawanego zewnątrzoponowo zmniejsza początkową szybkość wchłaniania leku o 25-50%. Ma to istotne znaczenie kliniczne, ponieważ może wpływać na początek działania przeciwbólowego oraz na czas utrzymywania się efektu terapeutycznego.8

Parametr farmakokinetyczny Wartość Uwagi
Okres półtrwania w pierwszej fazie dystrybucji 2,3 – 4,5 min Istotny dla szybkiego spadku stężenia w osoczu
Okres półtrwania w drugiej fazie dystrybucji 35 – 73 min Ważny dla utrzymania stężenia terapeutycznego
Okres półtrwania w fazie eliminacji (średnia) 784 min (13 godz) Zakres: 656 – 938 min
Okres półtrwania dla dawki 250 μg 240 min (4 godz) Krótszy niż dla wyższych dawek
Okres półtrwania dla dawek 500-1500 μg 10 – 16 godz Dłuższy okres eliminacji dla wyższych dawek
Objętość dystrybucji (kompartment centralny) 14,2 litra Określa dystrybucję początkową
Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym 344 litry Wskazuje na znaczną dystrybucję tkankową
Klirens 917 ml/min Określa szybkość eliminacji leku
Wiązanie z białkami osocza 92,5% Wysoki stopień wiązania
Eliminacja w ciągu 24 godz 80% podanej dawki Efektywna eliminacja
Eliminacja w formie niezmienionej 2% podanej dawki Intensywna biotransformacja
Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia po podaniu zewnątrzoponowym 10 minut Szybkie wchłanianie z przestrzeni zewnątrzoponowej
Stosunek stężenia po podaniu zewnątrzoponowym do dożylnego 1:4-6 Znacznie niższe stężenia po podaniu zewnątrzoponowym
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl