Dawkowanie i sposób podawania – Sufentanil Chiesi 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)

Dawkowanie i sposób podawania
Sufentanil Chiesi 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)

Sufentanil Chiesi jest wskazany do stosowania wyłącznie przez anestezjologów lub pod ich nadzorem, ze szczególnym uwzględnieniem techniki podania zewnątrzoponowego, wymagającej doświadczenia. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wiek, masę ciała, stan kliniczny, rodzaj i czas trwania zabiegu oraz stosowane leki. W znieczuleniu ogólnym dawka początkowa wynosi od 0,5 do 2 μg/kg mc. podawana dożylnie przez 2-10 minut, z działaniem trwającym około 50 minut przy dawce 0,5 μg/kg. Dawki podtrzymujące wahają się od 10 do 50 μg (0,15-0,7 μg/kg mc.). W znieczuleniu ogólnym jako środek znieczulający dawka początkowa wynosi 7-20 μg/kg mc., a dawki podtrzymujące 25-50 μg (0,36-0,7 μg/kg mc.). U dzieci do 12 lat dawki są wyższe (5-20 μg/kg mc.) ze względu na zwiększony klirens. Podanie zewnątrzoponowe w leczeniu bólu pooperacyjnego obejmuje 10-15 ml 0,25% bupiwakainy z 1 μg sufentanylu/ml, a wlew pooperacyjny 0,175% bupiwakainy z 1 μg sufentanylu/ml w dawce 5 ml/h, z możliwością zwiększenia do 14 ml/h i dodatkowymi bolusami po 2 ml. W trakcie porodu stosuje się 10 μg sufentanylu z bupiwakainą (0,125%-0,25%) w objętości 10 ml, z maksymalną dawką całkowitą 30 μg sufentanylu.

Pobierz ChPL PDF Sufentanil Chiesi – Roztwór do wstrzykiwań – 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)

Dawkowanie i sposób podawania leku Sufentanil Chiesi

Podanie dożylne
Dawkowanie u dorosłych i młodzieży
Dawkowanie u dzieci
Podanie zewnątrzoponowe
W leczeniu bólu pooperacyjnego
W leczeniu bólu podczas porodu

Specjalne środki ostrożności dotyczące dawkowania
Czas stosowania i sposób podania
Szczegółowa tabela dawkowania leku Sufentanil Chiesi

Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

sufentanyl

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Sufentanil Chiesi

Sufentanil Chiesi powinien być podawany wyłącznie przez anestezjologów lub innych lekarzy, którzy znają działania i zastosowanie leku, lub pod ich nadzorem. Należy pamiętać, że podanie zewnątrzoponowe musi być wykonywane wyłącznie przez lekarza posiadającego odpowiednie doświadczenie w tej technice. Przed podaniem leku konieczne jest sprawdzenie prawidłowego umiejscowienia igły lub cewnika.¹

Dawkowanie sufentanylu należy ustalić indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając takie czynniki jak: wiek, masa ciała, stan kliniczny (rozpoznanie kliniczne), stosowane równocześnie leczenie, rodzaj znieczulenia ogólnego oraz długość trwania i typ zabiegu chirurgicznego. Przy podawaniu dawek uzupełniających istotne jest uwzględnienie działania dawki początkowej.²

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia bradykardii, zaleca się podanie w iniekcji małej dawki jednego z leków przeciwcholinergicznych bezpośrednio przed wprowadzeniem znieczulenia ogólnego. Nudnościom i wymiotom można zapobiec stosując odpowiednie leki przeciwwymiotne.³

Podanie dożylne

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży

Jako środek przeciwbólowy w znieczuleniu ogólnym wprowadzanym i podtrzymywanym kilkoma środkami znieczulającymi:⁴

Dawka początkowa: 0,5 do 2 mikrogramów/kg masy ciała – podana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w ciągłym wlewie dożylnym przez 2 do 10 minut. Długość działania leku zależy od dawki. Dawka 0,5 mikrogramów/kg mc. działa przez około 50 minut.⁵
Dawka podtrzymująca: 10 do 50 mikrogramów (ok. 0,15 do 0,7 mikrogramów/kg mc.) – podana dożylnie w razie klinicznych objawów ustępowania znieczulenia. W fazie ustępowania dawkę należy zmniejszać bardzo powoli.⁶

Jako środek znieczulający do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego:⁷

Dawka początkowa: 7 do 20 mikrogramów/kg mc. – podana w powolnym wstrzyknięciu dożylnym lub w krótko trwającym wlewie dożylnym przez 2 do 10 minut.⁸
Dawka podtrzymująca: 25 do 50 mikrogramów (ok. 0,36 do 0,7 mikrogramów/kg mc.) – podana dożylnie w razie klinicznych objawów ustępowania znieczulenia ogólnego. Dawki podtrzymujące wynoszące 25 do 50 mikrogramów sufentanylu zwykle są wystarczające do zachowania stabilności układu krążenia w czasie znieczulenia ogólnego.⁹

Należy pamiętać, że dawki podtrzymujące powinny być dobierane indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta i przewidywanego czasu pozostałego do zakończenia operacji.¹⁰

Dawkowanie u dzieci

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sufentanylu dożylnie u dzieci w wieku do 2 lat zostało udokumentowane tylko w ograniczonej liczbie przypadków.¹¹

Do wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego w czasie operacji na sercu i naczyniach lub w zabiegach chirurgii ogólnej, wraz z podawaniem 100% tlenu zaleca się następujące dawki:¹²

Grupa wiekowa	Dawkowanie
Noworodki i dzieci w wieku do 3 lat	5 do 15 mikrogramów/kg mc.
Dzieci w wieku do 12 lat	5 do 20 mikrogramów/kg mc.

Ze względu na większy klirens leku u dzieci, można podawać dzieciom większe dawki lub zwiększać częstość dawek. Sufentanyl podawany pacjentom w monoterapii we wstrzyknięciu nie wystarczał do osiągnięcia dostatecznego znieczulenia ogólnego i chorzy wymagali podania dodatkowych środków znieczulających.¹³

Podanie zewnątrzoponowe

Jako środek przeciwbólowy uzupełniający w znieczuleniu zewnątrzoponowym bupiwakainą:¹⁴

W leczeniu bólu pooperacyjnego

W przypadku leczenia bólu pooperacyjnego po zabiegach chirurgii ogólnej, zabiegach chirurgicznych na klatce piersiowej, po zabiegach ortopedycznych oraz po cięciu cesarskim:¹⁵

Dawka śródoperacyjna: zewnątrzoponowo dawka nasycająca: 10 do 15 ml 0,25% roztworu bupiwakainy razem z 1 mikrogramem sufentanylu/ml.¹⁶
Dawka pooperacyjna: 0,175% roztwór bupiwakainy w ciągłym zewnątrzoponowym wlewie razem z 1 mikrogramem sufentanylu/ml jako wlew uzupełniający w celu uzyskania efektu przeciwbólowego, z szybkością początkową 5 ml/h, a w celu podtrzymania efektu – z indywidualnie dostosowaną szybkością od 4 do 14 ml/h. Na żądanie można podawać dodatkowe wstrzyknięcia w bolusie dawki po 2 ml. Zaleca się zachowanie 20 minutowego czasu blokady.¹⁷

W leczeniu bólu podczas porodu

W przypadku leczenia bólu podczas porodu i porodu przez pochwę:¹⁸

Równoczesne dodanie 10 mikrogramów sufentanylu w czasie znieczulenia zewnątrzoponowego bupiwakainą (roztwór 0,125% – 0,25%) wydłuża i nasila działanie przeciwbólowe. Wykazano, że optymalna objętość do wstrzyknięcia wynosi 10 ml.¹⁹
W celu lepszego wymieszania substancji, należy najpierw pobrać sufentanyl, a następnie bupiwakainę w żądanych proporcjach.²⁰
Optymalną objętość 10 ml można uzyskać poprzez rozcieńczenie mieszaniny substancji 0,9% roztworem chlorku sodu.²¹
W razie konieczności, można podać dwa kolejne wstrzyknięcia mieszaniny obu leków. Nie należy podawać dawki całkowitej większej niż 30 mikrogramów sufentanylu.²²

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania sufentanylu podawanego zewnątrzoponowo u dzieci zostało udokumentowane jedynie w ograniczonej liczbie przypadków.²³

Specjalne środki ostrożności dotyczące dawkowania

Poniżej przedstawiono informacje dotyczące dawkowania w specjalnych grupach pacjentów:

Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni potrzebują z reguły mniejszych dawek. U pacjentów w podeszłym wieku okres półtrwania sufentanylu nie jest przedłużony, ale może zaistnieć zwiększone ryzyko wystąpienia nieprawidłowości ze strony układu krążenia.²⁴
Pacjenci ze współistniejącymi chorobami: Wybraną dawkę całkowitą należy podawać ostrożnie, w przypadku istnienia jednej z następujących chorób:
- Niewyrównana niedoczynność tarczycy
- Choroba płuc, szczególnie ze zmniejszeniem pojemności życiowej
- Otyłość
- Alkoholizm
W tych przypadkach wskazana jest dłuższa obserwacja pacjenta po operacji.²⁵
Pacjenci z niewydolnością nerek lub wątroby: W razie niewydolności nerek lub wątroby, uwzględnić należy możliwość zmniejszonego wydalania sufentanylu, i wtedy dawkę należy odpowiednio zmniejszyć.²⁶
Pacjenci przewlekle chorzy otrzymujący opioidy lub z uzależnieniem od opioidów w wywiadzie: Mogą potrzebować większych dawek.²⁷

Czas stosowania i sposób podania

Długość stosowania sufentanylu zależy od czasu trwania operacji.²⁸

Roztwór do wstrzykiwań można podawać jednorazowo lub wielokrotnie. Należy unikać podawania sufentanylu w jednej szybko wstrzykiwanej dawce (bolusie). Jeżeli razem z sufentanylem podaje się jeden z leków uspokajających, to należy go podać w oddzielnym wstrzyknięciu.²⁹

Czas trwania podania zewnątrzoponowego zależy od rozwoju stanu klinicznego pacjenta. Należy pamiętać, że brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania leku dłużej niż przez pięć dni pooperacyjnych.³⁰

Szczegółowa tabela dawkowania leku Sufentanil Chiesi

Wskazanie	Grupa pacjentów	Dawka początkowa	Dawka podtrzymująca	Uwagi
Podanie dożylne – jako środek przeciwbólowy w znieczuleniu ogólnym	Dorośli i młodzież	0,5-2 μg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie lub wlew przez 2-10 min)	10-50 μg (ok. 0,15-0,7 μg/kg mc.)	Dawka 0,5 μg/kg mc. działa ok. 50 min
	Dorośli i młodzież – jako środek znieczulający	7-20 μg/kg mc. (powolne wstrzyknięcie lub wlew przez 2-10 min)	25-50 μg (ok. 0,36-0,7 μg/kg mc.)	Dawki podtrzymujące dobierane indywidualnie
Podanie dożylne u dzieci – do znieczulenia ogólnego z 100% tlenem	Noworodki i dzieci do 3 lat	5-15 μg/kg mc.	Dawki indywidualne	U dzieci większy klirens leku – możliwość zwiększenia dawek lub częstości podawania
	Dzieci do 12 lat	5-20 μg/kg mc.	Dawki indywidualne
Podanie zewnątrzoponowe – ból pooperacyjny	Dorośli	10-15 ml 0,25% bupiwakainy + 1 μg sufentanylu/ml	0,175% bupiwakainy + 1 μg sufentanylu/ml, wlew 5 ml/h, potem 4-14 ml/h	Możliwe dodatkowe bolus po 2 ml; zalecane 20 min czasu blokady
Podanie zewnątrzoponowe – ból podczas porodu	Kobiety rodzące	10 μg sufentanylu + bupiwakainy (0,125%-0,25%) w 10 ml objętości	Możliwe dwa dodatkowe wstrzyknięcia	Dawka całkowita nie większa niż 30 μg sufentanylu

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.