Właściwości farmakokinetyczne
Sirdalud 4 mg

Tyzanidyna, substancja czynna preparatu Sirdalud, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym około 1 godziny po podaniu. Pomimo wysokiego stopnia absorpcji, biodostępność doustna wynosi średnio 34% (CV = 38%) z powodu znacznego efektu pierwszego przejścia. Po pojedynczej dawce 4 mg Cmax wynosi 12,3 ng/ml (CV = 10%), a po wielokrotnym podaniu wzrasta do 15,6 ng/ml (CV = 13%). Objętość dystrybucji w stanie równowagi wynosi 2,6 l/kg masy ciała (CV = 21%), a stopień wiązania z białkami osocza to 30%. Tyzanidyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie (95% dawki) głównie przez enzym CYP1A2, a jej okres półtrwania eliminacji wynosi 2-4 godziny. Wydalanie odbywa się głównie drogą nerkową (70% dawki jako metabolity), z niewielkim udziałem postaci niezmienionej (4,5%). Farmakokinetyka tyzanidyny jest liniowa w zakresie dawek 1-20 mg, a spożycie pokarmu nie wpływa istotnie na jej profil farmakokinetyczny.

Właściwości farmakokinetyczne leku Sirdalud

Właściwości farmakokinetyczne tyzanidyny, substancji czynnej zawartej w preparacie Sirdalud, charakteryzują się specyficznym profilem, obejmującym procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę tych właściwości, istotnych z punktu widzenia skuteczności i bezpieczeństwa terapii.1

Wchłanianie

Tyzanidyna charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest około 1 godziny po przyjęciu leku. Mimo wysokiego stopnia absorpcji, biodostępność po podaniu doustnym jest relatywnie niska i wynosi średnio 34% (współczynnik zmienności CV = 38%), co wynika ze znacznego efektu pierwszego przejścia.2

Po podaniu pojedynczej dawki 4 mg, średnie maksymalne stężenie tyzanidyny w osoczu (Cmax) wynosi 12,3 ng/ml (współczynnik zmienności CV = 10%). Natomiast po wielokrotnym podaniu tej samej dawki, Cmax wzrasta do 15,6 ng/ml (współczynnik zmienności CV = 13%).3

Co ważne z klinicznego punktu widzenia, spożywanie pokarmu podczas przyjmowania tyzanidyny (zarówno w postaci tabletek 4 mg, jak i kapsułek MR 12 mg) nie wywiera istotnego wpływu na profil farmakokinetyczny leku. Chociaż po podaniu tabletki po posiłku wartość Cmax może być większa o około jedną trzecią, nie ma to znaczenia klinicznego. Równoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa również istotnie na całkowite wchłanianie leku (AUC).4

Dystrybucja

Objętość dystrybucji tyzanidyny w stanie równowagi po podaniu dożylnym jest relatywnie duża i wynosi średnio 2,6 l/kg masy ciała (współczynnik zmienności CV = 21%), co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek. Stopień wiązania tyzanidyny z białkami osocza jest umiarkowany i wynosi 30%.5

Biotransformacja/Metabolizm

Tyzanidyna podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, obejmującemu około 95% podanej dawki. Proces ten zachodzi szybko i jest głównie katalizowany przez enzym cytochrom P450 1A2 (CYP1A2). Powstałe w wyniku metabolizmu związki są farmakologicznie nieaktywne, co oznacza, że działanie terapeutyczne jest związane wyłącznie z substancją macierzystą.6

Eliminacja

Po podaniu produktu leczniczego Sirdalud w postaci tabletki, tyzanidyna jest eliminowana z krążenia układowego ze średnim okresem półtrwania w fazie eliminacji wynoszącym od 2 do 4 godzin. Wydalanie leku odbywa się głównie drogą nerkową – około 70% dawki jest wydalane w postaci metabolitów. Jedynie niewielka część (około 4,5%) jest wydalana w postaci niezmienionej substancji czynnej.7

Liniowość farmakokinetyki

W przedziale dawek od 1 mg do 20 mg farmakokinetyka tyzanidyny wykazuje charakter liniowy, co oznacza, że wzrost dawki powoduje proporcjonalny wzrost stężenia leku w organizmie.8

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <25 ml/min) obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce tyzanidyny:

  • Maksymalne stężenia leku w osoczu są dwukrotnie wyższe niż u osób zdrowych
  • Okres półtrwania w fazie eliminacji ulega znacznemu wydłużeniu do około 14 godzin
  • Pola pod krzywą stężenia (AUC) ulegają około 6-krotnemu zwiększeniu

Te zmiany parametrów farmakokinetycznych wskazują na konieczność zachowania szczególnej ostrożności i potencjalnej modyfikacji dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.9

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych tyzanidyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Jednak biorąc pod uwagę, że tyzanidyna jest intensywnie metabolizowana w wątrobie przez enzym CYP1A2, można przewidywać, że upośledzenie funkcji wątroby może prowadzić do zwiększenia ogólnoustrojowej ekspozycji na lek. Ze względu na to ryzyko, stosowanie produktu leczniczego Sirdalud u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby jest przeciwwskazane.10

Osoby w podeszłym wieku

Dane dotyczące farmakokinetyki tyzanidyny u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych są ograniczone, co utrudnia wyciągnięcie jednoznacznych wniosków odnośnie zmian parametrów farmakokinetycznych związanych z wiekiem.11

Płeć i pochodzenie etniczne

Płeć nie wykazuje istotnego klinicznie wpływu na farmakokinetykę tyzanidyny. Natomiast wpływ wrażliwości etnicznej oraz rasy na parametry farmakokinetyczne tego leku nie był przedmiotem specyficznych badań.12

Parametr Wartość Uwagi
Biodostępność 34% (CV = 38%) Znaczny efekt pierwszego przejścia
Cmax po pojedynczej dawce 4 mg 12,3 ng/ml (CV = 10%) Osiągane po około 1 h
Cmax po wielokrotnym podaniu 4 mg 15,6 ng/ml (CV = 13%) Osiągane po około 1 h
Objętość dystrybucji 2,6 l/kg mc. (CV = 21%) W stanie równowagi po podaniu dożylnym
Wiązanie z białkami osocza 30% Umiarkowany stopień wiązania
Metabolizm wątrobowy 95% dawki Głównie przez CYP1A2
T½ eliminacji 2-4 h Po podaniu tabletki
T½ eliminacji u pacjentów z klirensem kreatyniny <25 ml/min około 14 h Znaczne wydłużenie
Wydalanie nerkowe 70% dawki (jako metabolity) Tylko 4,5% jako niezmieniona substancja
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl