Interakcje leku
Rytmonorm 150 150 mg

Propafenon chlorowodorek, metabolizowany przez izoenzymy CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory tych enzymów, takie jak ketokonazol, cymetydyna, chinidyna, erytromycyna oraz sok grejpfrutowy, mogą znacząco zwiększać stężenie propafenonu w osoczu, co wymaga ścisłego monitorowania i dostosowania dawki. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (fluoksetyna, paroksetyna) podnoszą Cmax i AUC propafenonu nawet o 39-71%, co wskazuje na konieczność redukcji dawki. Amiodaron może nasilać ryzyko zaburzeń rytmu serca poprzez wpływ na przewodzenie i repolaryzację, a jednoczesne stosowanie z lidokainą zwiększa ryzyko neurotoksyczności. Propafenon jest również inhibitorem CYP2D6, co prowadzi do wzrostu stężeń leków takich jak propranolol, metoprolol, dezypramina, cyklosporyna, teofilina i digoksyna, wymagając zmniejszenia ich dawek w przypadku objawów przedawkowania.

Interakcje propafenonu chlorowodorku z innymi produktami leczniczymi

Propafenon chlorowodorek (substancja czynna preparatu Rytmonorm 150) podlega metabolizmowi wątrobowemu przy udziale izoenzymów CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, dlatego produkty lecznicze wpływające na aktywność tych enzymów mogą istotnie modyfikować stężenie propafenonu we krwi i jego działanie terapeutyczne. 1

Interakcje z inhibitorami enzymów metabolizujących propafenon

Stosowanie leków hamujących aktywność izoenzymów CYP2D6, CYP1A2 i CYP3A4, takich jak ketokonazol, cymetydyna, chinidyna czy erytromycyna, a także spożywanie soku grejpfrutowego może prowadzić do zwiększenia stężenia propafenonu w osoczu. Podczas jednoczesnego stosowania propafenonu z inhibitorami wymienionych enzymów należy prowadzić dokładny monitoring stanu klinicznego pacjenta i w razie konieczności natychmiast dostosować dawkowanie leku. 2

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), takie jak fluoksetyna i paroksetyna, mogą znacząco zwiększać stężenie propafenonu w osoczu. Wykazano, że jednoczesne podawanie propafenonu i fluoksetyny u osób szybko metabolizujących powodowało zwiększenie Cmax i AUC S-propafenonu o odpowiednio 39% i 50%, natomiast R-propafenonu o 71% i 50%. W takich przypadkach mniejsze dawki propafenonu chlorowodorku mogą być wystarczające do osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego. 3

Interakcje z innymi lekami kardiologicznymi

Amiodaron stosowany jednocześnie z propafenonem może wpływać na przewodzenie i repolaryzację w sercu, co może prowadzić do wystąpienia zaburzeń rytmu serca. W przypadku terapii skojarzonej tymi lekami może być konieczne dostosowanie dawek obu substancji, zależnie od odpowiedzi klinicznej pacjenta. 4

Mimo braku istotnego wpływu na farmakokinetykę propafenonu lub lidokainy podczas ich równoczesnego stosowania, raportowano zwiększone ryzyko działań niepożądanych lidokainy na ośrodkowy układ nerwowy po jednoczesnym zastosowaniu obu tych leków. 5

Działania niepożądane mogą ulec nasileniu podczas równoczesnego podawania propafenonu chlorowodorku z:

  • Lekami znieczulającymi miejscowo (np. podczas wszczepiania stymulatora serca, zabiegów chirurgicznych lub stomatologicznych) 6
  • Lekami hamującymi częstość rytmu serca i/lub kurczliwość mięśnia sercowego (beta-adrenolityki, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne) 7

Propafenon jako inhibitor CYP2D6 – wpływ na inne leki

Propafenon chlorowodorek jest inhibitorem enzymu CYP2D6 i może zwiększać stężenie leków metabolizowanych przez ten izoenzym. Podczas leczenia propafenonem obserwowano zwiększenie stężeń w osoczu lub we krwi następujących leków: propranololu, metoprololu, dezypraminy, cyklosporyny, teofiliny i digoksyny. Dawki tych produktów leczniczych należy odpowiednio zmniejszyć, jeśli wystąpią objawy przedawkowania. 8

Szczególnej uwagi wymaga łączne stosowanie propafenonu z wenlafaksyną i innymi lekami metabolizowanymi przez CYP2D6, gdyż może dojść do klinicznie istotnego zwiększenia ich stężenia. 9

Interakcje z induktorami enzymatycznymi

Jednoczesne stosowanie propafenonu chlorowodorku z fenobarbitalem i/lub ryfampicyną (lekami indukującymi izoenzym CYP3A4) może zmniejszać działanie przeciwarytmiczne propafenonu wskutek obniżenia jego stężenia w osoczu. Dlatego podczas skojarzonego, długotrwałego leczenia tymi lekami należy monitorować odpowiedź na leczenie propafenonem i w razie potrzeby odpowiednio dostosować dawkowanie. 10

Interakcje z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi

U pacjentów przyjmujących jednocześnie doustne leki przeciwzakrzepowe (np. fenoprokumon, acenokumarol, warfaryna) zaleca się dokładne monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi. Propafenonu chlorowodorek może nasilać działanie tych leków, powodując wydłużenie czasu protrombinowego. W razie konieczności dawki leków przeciwzakrzepowych należy odpowiednio zmodyfikować. 11

Interakcje lekowe u dzieci i młodzieży

Należy zwrócić uwagę, że badania dotyczące interakcji propafenonu przeprowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów. Nie jest obecnie znane, czy zakres interakcji u dzieci i młodzieży jest podobny do tego obserwowanego u dorosłych, co wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania leku w tej grupie wiekowej. 12

Interakcje propafenonu z alkoholem

Choć w dostępnych danych nie ma bezpośrednich informacji na temat interakcji propafenonu z alkoholem, należy uwzględnić następujące potencjalne zagrożenia wynikające z jednoczesnego stosowania:

  • Nasilenie działania depresyjnego na układ sercowo-naczyniowy – zarówno propafenon, jak i alkohol mogą negatywnie wpływać na kurczliwość mięśnia sercowego, co może prowadzić do nasilenia objawów niewydolności serca u osób predysponowanych
  • Zaburzenia metabolizmu wątrobowego – alkohol może wpływać na aktywność enzymów metabolizujących propafenon, potencjalnie zmieniając jego stężenie we krwi
  • Zwiększone ryzyko działań niepożądanych – szczególnie ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zawroty głowy, które mogą być nasilone przy równoczesnym stosowaniu alkoholu
  • Zaburzenia rytmu serca – alkohol może prowokować arytmie, co może komplikować leczenie przeciwarytmiczne propafenonem

Z powyższych względów zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia propafenonem chlorowodorkiem.

Tabela interakcji propafenonu

Lek/substancja Mechanizm interakcji Efekt kliniczny Poziom istotności interakcji Zalecenia
Ketokonazol, cymetydyna, chinidyna, erytromycyna, sok grejpfrutowy Inhibicja izoenzymów CYP2D6, CYP1A2, CYP3A4 Zwiększenie stężenia propafenonu w osoczu Wysoki Dokładne monitorowanie stanu pacjenta, dostosowanie dawki propafenonu
Fluoksetyna, paroksetyna (SSRI) Inhibicja CYP2D6 Znaczące zwiększenie stężenia propafenonu w osoczu Wysoki Rozważenie zmniejszenia dawki propafenonu
Amiodaron Wpływ na przewodzenie i repolaryzację mięśnia sercowego Ryzyko zaburzeń rytmu serca Wysoki Dostosowanie dawek obu leków, ścisłe monitorowanie EKG
Lidokaina Nieznany Nasilenie działań niepożądanych lidokainy na OUN Średni Monitorowanie objawów neurotoksyczności
Beta-adrenolityki (propranolol, metoprolol) Inhibicja CYP2D6 przez propafenon + addytywne działanie hemodynamiczne Zwiększone stężenie beta-blokera i nasilone działanie ujemnie chronotropowe i inotropowe Wysoki Zmniejszenie dawki beta-blokera, monitorowanie częstości akcji serca i ciśnienia tętniczego
Digoksyna Prawdopodobnie wpływ na transport glikoproteiny P Zwiększenie stężenia digoksyny Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny, obserwacja pod kątem objawów toksyczności
Warfaryna, acenokumarol, fenoprokumon Prawdopodobnie inhibicja metabolizmu leków przeciwzakrzepowych Wydłużenie czasu protrombinowego, zwiększone ryzyko krwawień Wysoki Ścisłe monitorowanie INR, dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego
Cyklosporyna, teofilina Inhibicja metabolizmu przez propafenon Zwiększenie stężenia tych leków w osoczu Średni Monitorowanie stężenia leków, obserwacja pod kątem objawów toksyczności
Wenlafaksyna i inne leki metabolizowane przez CYP2D6 Inhibicja CYP2D6 przez propafenon Zwiększenie stężenia tych leków Średni Monitorowanie pod kątem działań niepożądanych, rozważenie zmniejszenia dawki
Fenobarbital, ryfampicyna Indukcja CYP3A4 Zmniejszenie stężenia propafenonu, osłabienie działania przeciwarytmicznego Średni do wysokiego Monitorowanie efektu przeciwarytmicznego, rozważenie zwiększenia dawki propafenonu
Leki znieczulające miejscowo Addytywne działanie na układ sercowo-naczyniowy Nasilenie działań niepożądanych Średni Ostrożne stosowanie, ścisłe monitorowanie podczas zabiegów
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne Addytywny wpływ na układ sercowo-naczyniowy Nasilenie działań niepożądanych na serce Wysoki Unikanie jednoczesnego stosowania jeśli to możliwe, dokładne monitorowanie sercowo-naczyniowe
Alkohol Wpływ na hemodynamikę, potencjalny wpływ na metabolizm wątrobowy Nasilenie działania depresyjnego na układ sercowo-naczyniowy, zwiększone ryzyko arytmii Średni Zalecane unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia propafenonem
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl