Właściwości farmakokinetyczne
Rytmonorm 150 150 mg
Propafenon chlorowodorek, będący racemiczną mieszaniną S- i R-propafenonu, charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym silnie zależnym od polimorfizmu genetycznego metabolizmu, głównie przez izoenzym CYP2D6. Po podaniu doustnym osiąga maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 2-3 godzin, a jego biodostępność jest modyfikowana przez obecność pokarmu, choć efekt ten jest istotny jedynie po pojedynczej dawce. Propafenon wykazuje dużą objętość dystrybucji (1,9-3,0 l/kg) oraz zmienne wiązanie z białkami osocza (od 97,3% przy 0,25 µg/ml do 81,3% przy 100 µg/ml). Klirens leku wynosi 0,67-0,81 l/h/kg, co wskazuje na efektywne usuwanie z organizmu.
Właściwości farmakokinetyczne propafenonu – charakterystyka ogólna
Propafenon chlorowodorek (substancja czynna produktu Rytmonorm 150), występuje w postaci racemicznej mieszaniny S-propafenonu i R-propafenonu. Charakteryzuje się złożonym profilem farmakokinetycznym, który jest silnie uzależniony od genetycznie uwarunkowanych zdolności metabolicznych pacjenta.1
Procesy wchłaniania propafenonu
Po podaniu doustnym, propafenon chlorowodorek osiąga maksymalne stężenie w osoczu w czasie 2-3 godzin. Substancja podlega znacznemu metabolizmowi wątrobowemu podczas pierwszego przejścia, w którym kluczową rolę odgrywa izoenzym CYP2D6. Proces ten charakteryzuje się osiąganiem stężenia wysycenia, co wpływa na biodostępność leku.2
Istotnym czynnikiem wpływającym na biodostępność propafenonu jest przyjmowanie pokarmu. W badaniach z pojedynczą dawką wykazano, że pokarm zwiększa maksymalne stężenie propafenonu w osoczu oraz jego biodostępność. Jednakże, podczas wielokrotnego podawania dawek propafenonu u zdrowych pacjentów, pokarm nie wykazuje istotnego wpływu na biodostępność leku.3
Dystrybucja propafenonu w organizmie
Propafenon po podaniu ulega szybkiej dystrybucji w organizmie. Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym wynosi od 1,9 do 3,0 l/kg, co wskazuje na znaczną penetrację leku do tkanek. Wiązanie propafenonu z białkami osocza jest zależne od stężenia i wykazuje zmniejszenie wraz ze wzrostem stężenia substancji – od 97,3% przy stężeniu 0,25 µg/ml do 81,3% przy stężeniu 100 µg/ml.4
Metabolizm propafenonu
Genetycznie uwarunkowany profil metaboliczny
Metabolizm propafenonu chlorowodorku wykazuje genetyczny polimorfizm, dzieląc pacjentów na dwie główne grupy:5
- Pacjenci szybko metabolizujący (ponad 90% populacji) – u tych pacjentów propafenon jest szybko i w znacznym stopniu metabolizowany, a okres półtrwania wynosi od 2 do 10 godzin.6
- Pacjenci wolno metabolizujący (mniej niż 10% populacji) – u tych pacjentów metabolizm propafenonu jest wolniejszy, co przejawia się brakiem powstawania lub minimalnym powstawaniem metabolitu 5-hydroksypropafenonu. Okres półtrwania w fazie eliminacji u tych pacjentów wynosi od 10 do 32 godzin.7
Szlaki metaboliczne propafenonu
U pacjentów szybko metabolizujących, propafenon chlorowodorek jest przekształcany do dwóch aktywnych metabolitów:8
- 5-hydroksypropafenon – powstający przy udziale izoenzymu CYP2D69
- N-depropylopropafenon (norpropafenon) – tworzący się przy udziale izoenzymów CYP3A4 oraz CYP1A210
Eliminacja propafenonu
Klirens propafenonu wynosi od 0,67 do 0,81 l/h/kg, co świadczy o jego efektywnym usuwaniu z organizmu.11
Charakterystyka kinetyki propafenonu
Liniowość/nieliniowość kinetyki
Farmakokinetyka propafenonu różni się w zależności od profilu metabolicznego pacjenta:12
- Pacjenci szybko metabolizujący – kinetyka nieliniowa, wynikająca z wysycenia reakcji hydroksylacji z udziałem izoenzymu CYP2D6
- Pacjenci wolno metabolizujący – kinetyka liniowa
Osiąganie stanu stacjonarnego
Stan stacjonarny stężenia propafenonu chlorowodorku jest osiągany po 3-4 dniach regularnego podawania leku. Co istotne, pomimo różnic w profilach metabolicznych pomiędzy pacjentami, zalecany schemat dawkowania propafenonu chlorowodorku jest jednakowy dla wszystkich pacjentów, niezależnie od ich statusu metabolicznego (pacjenci wolno i szybko metabolizujący).13
| Parametr farmakokinetyczny | Pacjenci szybko metabolizujący (>90% populacji) | Pacjenci wolno metabolizujący (<10% populacji) |
|---|---|---|
| Okres półtrwania | 2-10 godzin | 10-32 godzin |
| Profil metaboliczny | Tworzenie 5-hydroksypropafenonu (CYP2D6) i N-depropylopropafenonu (CYP3A4, CYP1A2) | Brak lub minimalne tworzenie 5-hydroksypropafenonu |
| Charakter kinetyki | Nieliniowy (wysycenie CYP2D6) | Liniowy |
| Czas osiągnięcia stanu stacjonarnego | 3-4 dni | |
| Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym | 1,9-3,0 l/kg | |
| Klirens | 0,67-0,81 l/h/kg | |
| Wiązanie z białkami osocza | 97,3% przy 0,25 µg/ml do 81,3% przy 100 µg/ml | |
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu | 2-3 godziny | |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania