Specjalne ostrzeżenia
Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania produktu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva

Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva wymaga szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne działania niepożądane związane z jego składnikami aktywnymi. Poniżej przedstawiono najważniejsze ostrzeżenia oraz środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę podczas planowania i monitorowania terapii.¹

Wpływ na mięśnie szkieletowe

U pacjentów przyjmujących rozuwastatynę w różnych dawkach, szczególnie powyżej 20 mg, obserwowano negatywne oddziaływanie na mięśnie szkieletowe objawiające się bólami mięśni, miopatią, a w rzadkich przypadkach rabdomiolizą. Po wprowadzeniu ezetymibu do obrotu odnotowano przypadki miopatii i rabdomiolizy, zarówno przy stosowaniu monoterapii, jak i terapii skojarzonej z innymi lekami zwiększającymi ryzyko rabdomiolizy.²

W przypadku podejrzenia miopatii na podstawie objawów mięśniowych lub potwierdzenia miopatii badaniem aktywności kinazy kreatynowej (CK), należy natychmiast przerwać stosowanie ezetymibu, statyn oraz innych leków zwiększających ryzyko rabdomiolizy. Każdy pacjent rozpoczynający leczenie powinien zostać poinformowany o ryzyku miopatii i konieczności natychmiastowego zgłaszania niewyjaśnionych bólów mięśni, ich tkliwości lub osłabienia.³

Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej

Aktywności kinazy kreatynowej (CK) nie należy oznaczać bezpośrednio po intensywnym wysiłku fizycznym lub gdy istnieją inne prawdopodobne przyczyny podwyższenia jej aktywności, gdyż może to utrudniać prawidłową interpretację wyników. Jeśli początkowa aktywność CK jest istotnie zwiększona (>5 × górna granica normy, GGN), należy w ciągu 5-7 dni wykonać badanie potwierdzające. W przypadku potwierdzenia takiego wyniku, nie należy rozpoczynać leczenia.⁴

Czynniki ryzyka przed rozpoczęciem leczenia

Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG-CoA, należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z czynnikami predysponującymi do miopatii/rabdomiolizy.⁵

Do czynników tych należą:

• Zaburzenia czynności nerek
• Niedoczynność tarczycy
• Dziedziczne choroby mięśni w wywiadzie pacjenta lub w wywiadzie rodzinnym
• Przebyte w przeszłości uszkodzenia mięśni po stosowaniu innych inhibitorów reduktazy HMG-CoA lub fibratów
• Nadużywanie alkoholu
• Wiek powyżej 70 lat
• Sytuacje mogące prowadzić do zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu
• Jednoczesne przyjmowanie fibratów⁶

W powyższych sytuacjach należy dokładnie ocenić stosunek ryzyka do potencjalnych korzyści terapeutycznych oraz zaleca się monitorowanie kliniczne pacjenta. Jeśli początkowa aktywność CK jest istotnie zwiększona (>5 × GGN), leczenia nie należy rozpoczynać.⁷

Monitorowanie w trakcie leczenia

Pacjenci powinni być poinformowani o konieczności niezwłocznego zgłaszania niewyjaśnionego bólu, osłabienia lub kurczy mięśni, szczególnie gdy towarzyszy im ogólne złe samopoczucie lub gorączka. W takich przypadkach należy oznaczyć aktywność CK i przerwać leczenie w następujących sytuacjach:

• gdy aktywność CK jest znacząco zwiększona (>5 × GGN)
• gdy objawy mięśniowe są nasilone i powodują codzienny dyskomfort (nawet jeśli aktywność CK jest niższa niż 5 × GGN)⁸

Rutynowe kontrolowanie aktywności CK u pacjentów bez objawów mięśniowych nie jest konieczne.⁹

Immunozależna miopatia martwicza

Odnotowano bardzo rzadkie przypadki immunozależnej miopatii martwiczej (ang. Immune-mediated necrotising myopathy, IMNM) podczas leczenia statynami, w tym rozuwastatyną, lub po jego zakończeniu. IMNM charakteryzuje się klinicznie osłabieniem mięśni proksymalnych i podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej w surowicy, utrzymującymi się pomimo przerwania leczenia statyną.¹⁰

Interakcje zwiększające ryzyko miopatii

W badaniach klinicznych nie zaobserwowano nasilenia działania na mięśnie szkieletowe przy jednoczesnym stosowaniu rozuwastatyny z innymi lekami u niewielkiej liczby pacjentów. Jednak odnotowano zwiększoną częstość zapalenia mięśni i miopatii u pacjentów przyjmujących inne inhibitory reduktazy HMG-CoA jednocześnie z:

• pochodnymi kwasu fibrynowego (w tym gemfibrozylem)
• cyklosporyną
• kwasem nikotynowym
• azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi
• inhibitorami proteazy
• antybiotykami makrolidowymi¹¹

Szczególną uwagę należy zwrócić na gemfibrozyl, który podawany jednocześnie z niektórymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA zwiększa ryzyko miopatii. Z tego powodu nie zaleca się jednoczesnego stosowania produktu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva i gemfibrozylu. Przy rozważaniu leczenia skojarzonego z fibratami lub niacyną należy dokładnie ocenić korzyści wynikające z dalszych zmian profilu lipidowego wobec potencjalnego ryzyka takiej terapii.¹²

Przeciwwskazania dotyczące stanów klinicznych

Produktu leczniczego Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva nie należy stosować u pacjentów z:

• ostrymi, ciężkimi zaburzeniami sugerującymi miopatię
• stanami predysponującymi do rozwoju niewydolności nerek na tle rabdomiolizy, takimi jak:
  • posocznica
  • niedociśnienie tętnicze
  • poważny zabieg chirurgiczny
  • uraz
  • ciężkie zaburzenia metaboliczne, endokrynologiczne lub elektrolitowe
  • niekontrolowane napady padaczkowe¹³

Miastenia

W kilku przypadkach zaobserwowano, że statyny mogą wywoływać miastenię de novo lub nasilać już istniejącą miastenię lub miastenię oczną. W przypadku nasilenia objawów należy przerwać stosowanie produktu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva. Odnotowano nawroty choroby po ponownym podaniu tej samej lub innej statyny.¹⁴

Wpływ na wątrobę

W kontrolowanych badaniach z jednoczesnym zastosowaniem ezetymibu i statyn obserwowano stopniowe zwiększanie się aktywności aminotransferaz (≥3 × GGN). Zaleca się wykonanie prób czynnościowych wątroby po 3 miesiącach od rozpoczęcia leczenia rozuwastatyną. W przypadku, gdy aktywność aminotransferaz przekroczy 3 × GGN, należy odstawić rozuwastatynę lub zmniejszyć jej dawkę.¹⁵

U pacjentów z wtórną hipercholesterolemią na tle niedoczynności tarczycy lub zespołu nerczycowego należy najpierw leczyć chorobę podstawową, a dopiero później włączyć terapię produktem Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva. Ze względu na nieznany wpływ zwiększonej ekspozycji na ezetymib u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością wątroby, nie zaleca się stosowania produktu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva w tej grupie pacjentów.¹⁶

Wpływ na nerki

U pacjentów leczonych większymi dawkami rozuwastatyny (zwłaszcza dawką 40 mg) opisywano białkomocz wykrywany testem paskowym, głównie pochodzenia kanalikowego, w większości przypadków okresowy lub przemijający. Nie stwierdzono, aby białkomocz był wskaźnikiem ostrej lub postępującej choroby nerek.¹⁷

Interakcja z kwasem fusydowym

Produktu leczniczego Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva nie wolno stosować w skojarzeniu z kwasem fusydowym podawanym ogólnoustrojowo lub w ciągu 7 dni od jego odstawienia. U pacjentów, u których ogólnoustrojowe zastosowanie kwasu fusydowego jest konieczne, należy przerwać podawanie statyny na czas leczenia kwasem fusydowym. Odnotowano przypadki rabdomiolizy (w tym przypadki śmiertelne) u pacjentów otrzymujących statynę jednocześnie z kwasem fusydowym.¹⁸

Pacjentom należy zalecić, aby w przypadku wystąpienia objawów osłabienia mięśni, bólu lub tkliwości niezwłocznie zasięgnęli pomocy medycznej. Leczenie statyną można wznowić po 7 dniach od podania ostatniej dawki kwasu fusydowego. W wyjątkowych przypadkach, gdy konieczne jest długotrwałe ogólnoustrojowe leczenie kwasem fusydowym (np. w leczeniu ciężkich zakażeń), jednoczesne stosowanie produktu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva i kwasu fusydowego można rozważyć wyłącznie indywidualnie i pod ścisłym nadzorem medycznym.¹⁹

Rasa

Badania farmakokinetyczne rozuwastatyny wskazują na zwiększoną ekspozycję u pacjentów pochodzenia azjatyckiego w porównaniu z pacjentami rasy białej, co należy uwzględnić przy doborze dawki.²⁰

Inhibitory proteazy

U pacjentów otrzymujących jednocześnie rozuwastatynę i różne inhibitory proteazy w połączeniu z rytonawirem obserwowano zwiększenie ogólnoustrojowej ekspozycji na rozuwastatynę. Należy rozważyć zarówno korzyści ze zmniejszenia stężenia lipidów dzięki zastosowaniu produktu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva u pacjentów z zakażeniem HIV leczonych inhibitorami proteazy, jak i ryzyko zwiększenia stężenia rozuwastatyny w osoczu. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania z niektórymi inhibitorami proteazy, chyba że dawka produktu Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva zostanie odpowiednio dostosowana.²¹

Śródmiąższowa choroba płuc

Podczas stosowania niektórych statyn, zwłaszcza długotrwałego, opisywano pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc. Do objawów tej choroby mogą należeć: duszność, suchy kaszel i pogorszenie stanu ogólnego (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała i gorączka). Jeśli istnieje podejrzenie, że u pacjenta rozwija się śródmiąższowa choroba płuc, należy przerwać leczenie statyną.²²

Cukrzyca

Istnieją dane wskazujące, że wszystkie leki z grupy statyn mogą zwiększać stężenie glukozy we krwi, a u niektórych pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju cukrzycy w przyszłości mogą wywoływać hiperglikemię wymagającą odpowiedniej opieki diabetologicznej. To ryzyko jest jednak przeważone przez korzyści w postaci zmniejszenia ryzyka chorób naczyniowych, dlatego nie powinno być powodem do przerwania leczenia statynami.²³

Pacjenci z grupy ryzyka (ze stężeniem glukozy na czczo od 5,6 do 6,9 mmol/l, BMI >30 kg/m², ze zwiększonym stężeniem triglicerydów, z nadciśnieniem tętniczym) powinni być objęci kontrolą kliniczną i biochemiczną zgodnie z lokalnymi wytycznymi. W badaniu JUPITER ogólna częstość cukrzycy wynosiła 2,8% u pacjentów leczonych rozuwastatyną i 2,3% w grupie placebo (głównie u pacjentów ze stężeniem glukozy na czczo od 5,6 do 6,9 mmol/l).²⁴