Właściwości farmakokinetyczne
Quetiapine Orion 200 mg

Właściwości farmakokinetyczne leku Quetiapine Orion

Quetiapine Orion zawiera jako substancję czynną kwetiapiny fumaran w dawkach 25 mg, 100 mg, 200 mg lub 300 mg. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące właściwości farmakokinetycznych tego leku, które są istotne dla personelu medycznego przy podejmowaniu decyzji terapeutycznych.¹

Wchłanianie

Kwetiapina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym, a następnie podlega intensywnemu metabolizmowi w organizmie. Istotną informacją dla praktyki klinicznej jest fakt, że przyjmowanie leku z pokarmem nie wpływa znacząco na jego biodostępność, co zwiększa komfort stosowania terapii przez pacjentów.²

Aktywny metabolit leku – norkwetiapina – osiąga w stanie stacjonarnym maksymalne stężenie molowe wynoszące około 35% wartości obserwowanych dla samej kwetiapiny. Zarówno kwetiapina, jak i norkwetiapina charakteryzują się liniową farmakokinetyką w zakresie zatwierdzonych dawek terapeutycznych, co oznacza, że ich stężenia są proporcjonalne do stosowanej dawki.³

Dystrybucja

Po wchłonięciu kwetiapina wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza – wskaźnik wiązania wynosi około 83%. Ten wysoki stopień wiązania z białkami ma znaczenie przy rozważaniu potencjalnych interakcji lekowych z innymi substancjami o wysokim powinowactwie do białek osocza.⁴

Metabolizm

Kwetiapina podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Badania z wykorzystaniem znakowanej radioaktywnie kwetiapiny wykazały, że mniej niż 5% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem i kałem, co potwierdza jej znaczący metabolizm.⁵

Głównym izoenzymem układu cytochromu P450 uczestniczącym w metabolizmie kwetiapiny jest CYP 3A4, co wykazano w badaniach in vitro. Norkwetiapina, będąca aktywnym metabolitem kwetiapiny, również powstaje i jest metabolizowana głównie przy udziale CYP3A4.⁶

Z dróg eliminacji metabolitów wynika, że około 73% radioaktywności wydalane jest w moczu, a 21% w kale.⁷

Interakcje enzymatyczne

W badaniach in vitro stwierdzono, że kwetiapina i niektóre jej metabolity (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności ludzkiego cytochromu P450 1A2, 2C9, 2C19, 2D6 i 3A4. Jednakże efekt hamujący obserwuje się wyłącznie przy stężeniach około 5-50 razy wyższych niż stężenia osiągane u pacjentów otrzymujących dawki terapeutyczne 300-800 mg/dobę.⁸

Na podstawie powyższych danych można stwierdzić, że jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami jest mało prawdopodobne, aby powodowało klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innych leków za pośrednictwem układu cytochromu P450.⁹

Chociaż badania na zwierzętach sugerowały, że kwetiapina może indukować enzymy cytochromu P450, w badaniach klinicznych na pacjentach z psychozami nie zaobserwowano zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.¹⁰

Eliminacja

Okres półtrwania w fazie eliminacji wynosi około 7 godzin dla kwetiapiny i około 12 godzin dla norkwetiapiny. Średnia frakcja molowa podanej dawki w postaci wolnej kwetiapiny oraz aktywnego metabolitu norkwetiapiny wydalana z moczem jest mniejsza niż 5%.<sup data-drug="Quetiapine Orion" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Okresy półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i norkwetiapiny wynoszą odpowiednio około 7 i 12 godzin. Średnia frakcja molowa podanej dawki w postaci wolnej kwetiapiny oraz aktywnego u ludzi metabolitu norkwetiapiny wydalana w moczu wynosi 11

Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów

Płeć

Parametry farmakokinetyczne kwetiapiny nie wykazują różnic między mężczyznami a kobietami, co oznacza, że modyfikacja dawkowania w zależności od płci nie jest konieczna.¹²

Osoby w wieku podeszłym

U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie klirensu kwetiapiny o około 30-50% w porównaniu do osób dorosłych w przedziale wiekowym 18-65 lat. Ta różnica ma znaczenie kliniczne i może wymagać dostosowania dawkowania u pacjentów geriatrycznych.¹³

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min/1,73 m²) średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25%. Jednakże poszczególne wartości klirensu mieściły się w zakresie prawidłowym, co sugeruje, że modyfikacja dawki może nie być konieczna u wszystkich pacjentów z niewydolnością nerek.¹⁴

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby (stabilna marskość alkoholowa) średni klirens kwetiapiny w osoczu jest zmniejszony o około 25%. Ponieważ kwetiapina jest metabolizowana głównie w wątrobie, u tych pacjentów można spodziewać się zwiększonego stężenia leku w osoczu. W związku z tym u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne dostosowanie dawkowania.¹⁵

Dzieci i młodzież

Przeprowadzono analizę danych farmakokinetycznych z udziałem 9 dzieci w wieku 10-12 lat oraz 12 pacjentów z grupy młodzieży, którzy otrzymywali ustaloną dawkę 400 mg kwetiapiny dwa razy na dobę. W stanie stacjonarnym, znormalizowane względem dawki stężenie kwetiapiny w osoczu u dzieci i młodzieży (10-17 lat) było generalnie podobne do wartości obserwowanych u dorosłych, chociaż Cmax u dzieci osiągało wartości z górnej części zakresu obserwowanego u dorosłych.¹⁶

W przypadku norkwetiapiny, wartości AUC i Cmax były zwiększone odpowiednio o około 62% i 49% u dzieci (10-12 lat) oraz o 28% i 14% u młodzieży (13-17 lat) w porównaniu z pacjentami dorosłymi. Dane te wskazują na zróżnicowanie metabolizmu kwetiapiny w zależności od wieku pacjenta i powinny być brane pod uwagę przy dawkowaniu leku w populacji pediatrycznej.¹⁷