Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Priligy

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania dapoksetyny zawartej w produkcie leczniczym Priligy obejmowały szeroki zakres ocen: pełną farmakologiczną ocenę bezpieczeństwa, ocenę toksykologiczną dawki wielokrotnej, badania toksykologii genetycznej, potencjału rakotwórczego, uzależnienia i (lub) skutków odstawienia, fototoksyczności oraz toksycznego wpływu na reprodukcję. Badania te przeprowadzono na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych, w tym: myszach, szczurach, królikach, psach i małpach, stosując najwyższe tolerowane dawki dla każdego gatunku.¹

Farmakokinetyka u gatunków zwierzęcych w porównaniu do ludzi

Istotnym aspektem badań przedklinicznych była różnica w biokonwersji dapoksetyny u zwierząt w porównaniu do ludzi. Metabolizm substancji czynnej przebiegał szybciej u badanych gatunków zwierząt niż u człowieka. Mimo to, farmakokinetyczne wskaźniki oddziaływania produktu na organizm (Cmax oraz AUC0-24h) w maksymalnych dawkach tolerowanych były w niektórych badaniach zbliżone do maksymalnych dawek tolerowanych u człowieka. Należy podkreślić, że wielokrotność znormalizowanej względem masy ciała dawki była większa od jej 100-krotności. Co istotne, w żadnym z przeprowadzonych badań nie stwierdzono klinicznie istotnych zagrożeń bezpieczeństwa związanych ze stosowaniem dapoksetyny.²

Ocena potencjału rakotwórczego

Przeprowadzono szczegółowe badania oceniające potencjał rakotwórczy dapoksetyny u szczurów i myszy transgenicznych. W badaniach na szczurach nie wykazano działania rakotwórczego substancji po dwóch latach codziennego podawania doustnego dawki do 225 mg/kg/dobę. Ta dawka stanowiła dwukrotnie większe narażenie na produkt (AUC) w porównaniu do narażenia u ludzi, ocenionego na podstawie Maksymalnej Zalecanej Dawki u Człowieka (MRHD), która wynosi 60 mg.³

Badania na myszach transgenicznych (model Tg.rasH2) również nie wykazały potencjału rakotwórczego dapoksetyny. Myszom podawano doustnie maksymalne dawki 100 mg/kg/dobę przez okres 6 miesięcy oraz 200 mg/kg/dobę przez 4 miesiące. Całkowity wpływ dapoksetyny w stanie stacjonarnym na organizm myszy w wyniku 6-miesięcznego stosowania dawki 100 mg/kg/dobę był mniejszy niż narażenie człowieka na dapoksetynę stosowaną w dawce jednorazowej 60 mg w badaniach klinicznych.⁴

Toksyczność reprodukcyjna i wpływ na rozrodczość

Przeprowadzone badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu dapoksetyny na płodność i rozrodczość u zwierząt. Nie zaobserwowano zmian w morfologii organów rozrodczych u szczurów płci męskiej i żeńskiej. Szczegółowe badania nie wykazały również żadnych objawów embriotoksyczności czy fetotoksyczności zarówno u szczurów, jak i u królików.⁵

Należy zauważyć, że przeprowadzone badania toksyczności reprodukcyjnej nie obejmowały oceny ryzyka występowania zdarzeń niepożądanych w okresie około- i poporodowym, co stanowi pewne ograniczenie dostępnych danych przedklinicznych w zakresie bezpieczeństwa stosowania dapoksetyny w kontekście reprodukcyjnym.⁶

Zakres przeprowadzonych badań przedklinicznych

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania dapoksetyny obejmowały kompleksowe badania oceniające różne aspekty bezpieczeństwa farmakologicznego:

• Pełna farmakologiczna ocena bezpieczeństwa⁷
• Ocena toksykologiczna dawki wielokrotnej⁸
• Toksykologia genetyczna⁹
• Ocena potencjału rakotwórczego¹⁰
• Potencjał uzależniający i efekty odstawienia¹¹
• Ocena fototoksyczności¹²
• Toksyczny wpływ na reprodukcję¹³

Wyniki wszystkich tych badań nie wykazały żadnych klinicznie istotnych zagrożeń bezpieczeństwa związanych ze stosowaniem dapoksetyny, co stanowi solidną podstawę do stosowania tego leku w praktyce klinicznej zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami.¹⁴