Właściwości farmakodynamiczne
Pregabalin Vivanta 150 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Vivanta, jest pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do efektów przeciwbólowych i przeciwdrgawkowych. W badaniach klinicznych wykazano skuteczność pregabaliny w leczeniu bólu neuropatycznego (w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego) oraz padaczki. Dawkowanie stosowane w badaniach to dwa razy na dobę (BID) lub trzy razy na dobę (TID), z podobnym profilem skuteczności i bezpieczeństwa. W leczeniu bólu neuropatycznego 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (w porównaniu do 18% w grupie placebo), a w przypadku ośrodkowego bólu neuropatycznego odsetek ten wyniósł 22% vs. 7% placebo. W terapii padaczki u dzieci w wieku 4-16 lat dawka 10 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 150 mg/dobę) skutkowała 40,6% redukcją napadów częściowych, podczas gdy dawka 2,5 mg/kg mc./dobę nie wykazała istotnej różnicy względem placebo.
<h3 id="wlasciwosci-farmakodynamiczne-pregabalina-vivanta”>Właściwości farmakodynamiczne Pregabalin Vivanta
Pregabalina, substancja czynna leku Pregabalin Vivanta, należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako leki przeciwpadaczkowe, klasyfikowana w podgrupie innych leków przeciwpadaczkowych (kod ATC: N03AX16). Pod względem chemicznym jest to pochodna kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) o wzorze chemicznym kwas (S)-3-(aminometylo)-5-metyloheksanowy.1
Mechanizm działania
Pregabalina wykazuje działanie farmakodynamiczne poprzez specyficzne wiązanie się z pomocniczą podjednostką (białko α2-δ) kanałów wapniowych, które są otwierane poprzez zmianę napięcia błonowego w ośrodkowym układzie nerwowym. To wiązanie prowadzi do modyfikacji funkcji tych kanałów, co przyczynia się do działania przeciwbólowego i przeciwdrgawkowego pregabaliny.2
Skuteczność kliniczna w leczeniu bólu neuropatycznego
W badaniach klinicznych wykazano skuteczność pregabaliny w leczeniu różnych postaci bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po przebytym półpaścu oraz bólu neuropatycznego związanego z urazem rdzenia kręgowego. Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzono badań na innych modelach bólu neuropatycznego.3
Pregabalina została poddana ocenie w ramach 10 kontrolowanych badań klinicznych, które trwały do 13 tygodni z zastosowaniem schematu dawkowania dwa razy na dobę (BID) oraz do 8 tygodni z zastosowaniem schematu dawkowania trzy razy na dobę (TID). Analiza wyników wykazała, że ogólne profile bezpieczeństwa stosowania oraz skuteczności obu schematów dawkowania (BID i TID) były zbliżone.4
W badaniach klinicznych trwających do 12 tygodni dotyczących bólu neuropatycznego pochodzenia zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego, zaobserwowano zmniejszenie nasilenia bólu już w pierwszym tygodniu terapii. Co istotne, efekt terapeutyczny utrzymywał się przez cały okres badania.5
Analiza wyników kontrolowanych badań klinicznych dotyczących obwodowego bólu neuropatycznego wykazała, że u 35% pacjentów leczonych pregabaliną odnotowano poprawę o 50% w wynikach skali bólu, podczas gdy w grupie przyjmującej placebo podobną poprawę obserwowano jedynie u 18% pacjentów. Interesująca jest analiza w podgrupach uwzględniających występowanie senności jako działania niepożądanego:
- Wśród pacjentów nieodczuwających senności, poprawę o 50% obserwowano u 33% pacjentów leczonych pregabaliną w porównaniu do 18% pacjentów otrzymujących placebo.6
- W grupie pacjentów, u których wystąpiła senność, poprawę o 50% odnotowano u 48% pacjentów stosujących pregabalinę w porównaniu do 16% pacjentów otrzymujących placebo.7
W kontrolowanym badaniu klinicznym oceniającym skuteczność pregabaliny w leczeniu ośrodkowego bólu neuropatycznego wykazano, że poprawę o 50% w punktowej ocenie nasilenia bólu uzyskało 22% pacjentów leczonych pregabaliną, natomiast w grupie placebo odsetek ten wyniósł zaledwie 7%.8
Skuteczność kliniczna w leczeniu padaczki
Terapia skojarzona u dorosłych
Pregabalina została poddana ocenie w 3 kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 12 tygodni, w których lek podawano według schematów dawkowania dwa razy na dobę (BID) lub trzy razy na dobę (TID). Podobnie jak w przypadku badań dotyczących bólu neuropatycznego, profile bezpieczeństwa oraz skuteczności obu schematów dawkowania (BID i TID) były zbliżone.9
Istotny klinicznie efekt w postaci zmniejszenia częstości napadów padaczkowych obserwowano już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia pregabaliną.10
Skuteczność u dzieci i młodzieży
Dotychczas nie określono ostatecznie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania pregabaliny w terapii skojarzonej w leczeniu padaczki u dzieci poniżej 12 lat i młodzieży. Działania niepożądane obserwowane w badaniach farmakokinetyki i tolerancji, przeprowadzonych z udziałem pacjentów w wieku od 3 miesięcy do 16 lat (n=65) z napadami częściowymi, były podobne do tych występujących u pacjentów dorosłych.11
Przeprowadzono szereg badań klinicznych z udziałem populacji pediatrycznej, w tym:
- 12-tygodniowe badanie kontrolowane placebo z udziałem 295 pacjentów pediatrycznych w wieku od 4 do 16 lat
- 14-dniowe badanie kontrolowane placebo z udziałem 175 pacjentów pediatrycznych w wieku od 1 miesiąca do 4 lat
- dwa roczne otwarte badania bezpieczeństwa obejmujące odpowiednio 54 i 431 pacjentów pediatrycznych z padaczką, w wieku od 3 miesięcy do 16 lat
Wyniki tych badań wskazują, że u dzieci i młodzieży działania niepożądane, takie jak gorączka i zakażenia górnych dróg oddechowych, występowały częściej niż w badaniach u dorosłych pacjentów z padaczką.12
Szczegółowe wyniki badań klinicznych w populacji pediatrycznej
W ramach 12-tygodniowego badania z grupą kontrolną otrzymującą placebo przeprowadzonego z udziałem pacjentów pediatrycznych w wieku od 4 do 16 lat, pacjentów przydzielono do następujących grup terapeutycznych:
- pregabalina w dawce 2,5 mg/kg masy ciała na dobę (maksymalnie 150 mg/dobę)
- pregabalina w dawce 10 mg/kg masy ciała na dobę (maksymalnie 600 mg/dobę)
- placebo
Odsetek pacjentów, u których wystąpiło co najmniej 50% zmniejszenie częstości napadów częściowych w porównaniu do wartości wyjściowej, wyniósł:
- 40,6% w grupie otrzymującej pregabalinę w dawce 10 mg/kg mc./dobę (p=0,0068 vs. placebo)
- 29,1% w grupie otrzymującej pregabalinę w dawce 2,5 mg/kg mc./dobę (p=0,2600 vs. placebo)
- 22,6% w grupie otrzymującej placebo
13
W 14-dniowym badaniu kontrolowanym placebo, przeprowadzonym z udziałem młodszych dzieci w wieku od 1 miesiąca do 4 lat, zastosowano następujące schematy dawkowania:
- pregabalina w dawce 7 mg/kg masy ciała na dobę
- pregabalina w dawce 14 mg/kg masy ciała na dobę
- placebo
Wyniki dotyczące mediany częstości napadów 24-godzinnych na początku badania i podczas wizyty końcowej przedstawiały się następująco:
| Grupa terapeutyczna | Mediana częstości napadów na początku | Mediana częstości napadów na wizycie końcowej |
|---|---|---|
| Pregabalina 7 mg/kg mc./dobę | 4,7 | 3,8 |
| Pregabalina 14 mg/kg mc./dobę | 5,4 | 1,4 |
| Placebo | 2,9 | 2,3 |
Zastosowanie pregabaliny w dawce 14 mg/kg mc./dobę spowodowało istotne statystycznie zmniejszenie częstotliwości napadów częściowych po transformacji logarytmicznej w porównaniu z placebo (p=0,0223). Natomiast pregabalina w dawce 7 mg/kg mc./dobę nie wykazała poprawy w porównaniu z placebo.14
Przeprowadzono również 12-tygodniowe badanie kliniczne kontrolowane placebo z udziałem 219 pacjentów (w wieku od 5 do 65 lat, w tym 66 pacjentów w wieku od 5 do 16 lat) z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi (PGTC). Pacjentów przydzielono do następujących grup terapeutycznych, w których stosowano leczenie wspomagające:
- pregabalina w dawce 5 mg/kg masy ciała na dobę (maksymalnie 300 mg/dobę)
- pregabalina w dawce 10 mg/kg masy ciała na dobę (maksymalnie 600 mg/dobę)
- placebo
Odsetek pacjentów, u których wystąpiło co najmniej 50% zmniejszenie częstości napadów PGTC, wyniósł:
- 41,3% w grupie otrzymującej pregabalinę w dawce 5 mg/kg mc./dobę
- 38,9% w grupie otrzymującej pregabalinę w dawce 10 mg/kg mc./dobę
- 41,7% w grupie otrzymującej placebo
15
Monoterapia (pacjenci nowo zdiagnozowani)
Pregabalina została poddana ocenie w ramach 1 kontrolowanego badania klinicznego trwającego 56 tygodni, w którym lek podawano według schematu dawkowania dwa razy na dobę (BID). Badanie to nie wykazało równoważności (ang. non-inferiority) pregabaliny względem lamotryginy w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego, zdefiniowanego jako 6-miesięczny okres wolny od napadów drgawek. Niemniej jednak, zarówno pregabalina, jak i lamotrygina charakteryzowały się podobnym profilem bezpieczeństwa i były dobrze tolerowane przez pacjentów.16
Skuteczność kliniczna w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD)
Pregabalina została poddana ocenie w ramach 6 kontrolowanych badań klinicznych trwających 4-6 tygodni, osobnego 8-tygodniowego badania z udziałem pacjentów w podeszłym wieku, a także w badaniu długookresowym dotyczącym zapobiegania nawrotom objawów zaburzenia, które obejmowało 6-miesięczną fazę prowadzoną metodą podwójnie ślepej próby.17
Zmniejszenie nasilenia objawów uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), oceniane za pomocą standaryzowanej skali oceny lęku Hamiltona (Hamilton Anxiety Rating Scale – HAM-A), zaobserwowano już w pierwszym tygodniu leczenia pregabaliną.18
W kontrolowanych badaniach klinicznych trwających 4-8 tygodni, poprawę o co najmniej 50% w całkowitej punktacji w skali HAM-A (od momentu rozpoczęcia badania do chwili osiągnięcia punktu końcowego) obserwowano u 52% pacjentów leczonych pregabaliną, podczas gdy w grupie placebo podobną poprawę odnotowano u 38% pacjentów.19
Bezpieczeństwo oftalmologiczne pregabaliny
W kontrolowanych badaniach klinicznych objawy niewyraźnego widzenia obserwowano u większego odsetka pacjentów leczonych pregabaliną w porównaniu do pacjentów otrzymujących placebo. Co istotne, objaw ten ustępował w większości przypadków w miarę kontynuacji leczenia.20
W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa oftalmologicznego przeprowadzono badania okulistyczne (obejmujące badania ostrości widzenia, formalne badania pola widzenia i badania dna oka po rozszerzeniu źrenicy) u ponad 3600 pacjentów uczestniczących w kontrolowanych badaniach klinicznych. Wyniki tych badań przedstawiają się następująco:
- Zmniejszenie ostrości widzenia stwierdzono u 6,5% pacjentów leczonych pregabaliną w porównaniu do 4,8% pacjentów otrzymujących placebo
- Zmiany pola widzenia wykryto u 12,4% pacjentów leczonych pregabaliną i u 11,7% pacjentów otrzymujących placebo
- Zmiany w badaniach dna oka stwierdzono u 1,7% pacjentów leczonych pregabaliną i u 2,1% pacjentów otrzymujących placebo
21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania