Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Perindopril/Amlodipine Krka jest złożonym produktem leczniczym zawierającym peryndopryl z tert-butyloaminą oraz amlodypinę (w postaci bezylanu). Ze względu na obecność dwóch substancji czynnych, lek ten może wchodzić w interakcje charakterystyczne zarówno dla inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), jak i dla antagonistów wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny.¹

Interakcje związane z peryndoprylem

Peryndopryl jako inhibitor ACE wpływa na układ renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Dane kliniczne wskazują, że podwójna blokada tego układu poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa częstość występowania działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek).²

Leki wywołujące hiperkaliemię

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość wystąpienia hiperkaliemii podczas stosowania peryndoprylu. Ryzyko to wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu następujących leków: aliskiren, sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE, antagoniści receptora angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), heparyny, leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus), trimetoprym oraz produkty zawierające trimetoprym i sulfametoksazol (kotrimoksazol).³

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane

• Aliskiren u pacjentów z cukrzycą lub zaburzeniami czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz zwiększa chorobowość i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁴
• Pozaustrojowe metody leczenia powodujące kontakt krwi z powierzchniami o ujemnym ładunku elektrycznym (dializa lub hemofiltracja z użyciem błon poliakrylonitrylowych, afereza lipoprotein o małej gęstości z użyciem siarczanu dekstranu) – zwiększają ryzyko ciężkich reakcji rzekomoanafilaktycznych. W przypadku konieczności takiego leczenia należy rozważyć użycie innych typów błon dializacyjnych lub zastosować lek przeciwnadciśnieniowy z innej grupy.⁵
• Sakubitryl/walsartan – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i produktu złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego.⁶

Jednoczesne stosowanie niezalecane

• Aliskiren u osób bez cukrzycy i zaburzeń czynności nerek – zwiększa ryzyko hiperkaliemii, pogorszenia czynności nerek oraz chorobowości i śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych.⁷
• Antagoniści receptora angiotensyny II (ARB) – u pacjentów z rozpoznaną chorobą miażdżycową, niewydolnością serca lub cukrzycą z powikłaniami narządowymi skojarzone leczenie inhibitorem ACE i ARB wiąże się ze zwiększoną częstością występowania niedociśnienia, omdleń, hiperkaliemii i pogorszenia czynności nerek. Podwójną blokadę należy ograniczyć do indywidualnie określonych przypadków, ściśle kontrolując czynność nerek, stężenie potasu oraz ciśnienie tętnicze.⁸
• Estramustyna – zwiększa ryzyko działań niepożądanych, takich jak obrzęk naczynioruchowy.⁹
• Kotrimoksazol (trimetoprym/sulfametoksazol) – zwiększa ryzyko hiperkaliemii.¹⁰
• Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas – mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu peryndoprylu z innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu w surowicy (np. trimetoprym).¹¹
• Cyklosporyna – zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.¹²
• Heparyna – zwiększa ryzyko hiperkaliemii. Zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy.¹³
• Lit – opisywano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy oraz zwiększenie jego toksyczności (ciężka neurotoksyczność). Jeśli jednoczesne stosowanie okazuje się konieczne, należy uważnie kontrolować stężenie litu w surowicy.¹⁴

Jednoczesne stosowanie wymagające specjalnych środków ostrożności

• Leki przeciwcukrzycowe (insuliny, doustne leki hipoglikemizujące) – mogą nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi, zwiększając ryzyko hipoglikemii, szczególnie w początkowym okresie leczenia i u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.¹⁵
• Leki moczopędne nieoszczędzające potasu – u pacjentów leczonych lekami moczopędnymi może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego po rozpoczęciu leczenia inhibitorem ACE. Aby zmniejszyć to ryzyko, należy rozważyć odstawienie leku moczopędnego, zwiększenie objętości płynów lub spożycia soli przed rozpoczęciem leczenia peryndoprylem.¹⁶
• Leki moczopędne oszczędzające potas (eplerenon, spironolakton) – szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca klasy II-IV (wg NYHA), z frakcją wyrzutową lewej komory <40%, istnieje ryzyko hiperkaliemii, zwłaszcza w przypadku nieprzestrzegania zaleceń dotyczących stosowania leków. Przed rozpoczęciem skojarzonego leczenia należy sprawdzić, czy nie występuje hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu i kreatyniny we krwi raz w tygodniu przez pierwszy miesiąc leczenia, a następnie co miesiąc.¹⁷
• Racekadotryl, inhibitory mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) – zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego.¹⁸
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym kwas acetylosalicylowy w dawce ≥3 g/dobę – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe inhibitorów ACE oraz zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek i hiperkaliemii. Pacjentów należy odpowiednio nawodnić i monitorować czynność nerek.¹⁹

Jednoczesne stosowanie wymagające ostrożności

• Gliptyny (linagliptyna, saksagliptyna, sitagliptyna, wildagliptyna) – zwiększają ryzyko obrzęku naczynioruchowego ze względu na powodowane zmniejszenie aktywności dipeptydylopeptydazy IV (DPP-IV).²⁰
• Sympatykomimetyki – mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE.²¹
• Złoto we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) – u pacjentów jednocześnie przyjmujących inhibitory ACE rzadko występowały reakcje podobne do objawów po podaniu azotanów (zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty i niedociśnienie tętnicze).²²

Interakcje związane z amlodypiną

Jednoczesne stosowanie niezalecane

• Dantrolen (we wlewie) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową związaną z hiperkaliemią. Zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą i w leczeniu hipertermii złośliwej.²³

Jednoczesne stosowanie wymagające specjalnych środków ostrożności

• Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny, co skutkuje zwiększonym ryzykiem niedociśnienia. Efekt ten jest bardziej widoczny u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego może być konieczna odpowiednia kontrola kliniczna i dostosowanie dawki.²⁴
• Induktory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) może zmieniać jej stężenie w osoczu. Podczas takiego leczenia i po jego zakończeniu, należy kontrolować ciśnienie krwi i rozważyć konieczność modyfikacji dawki.²⁵

Jednoczesne stosowanie wymagające rozważenia

• Takrolimus – w przypadku równoczesnego podawania amlodypiny istnieje ryzyko podwyższonego stężenia takrolimusu we krwi. Aby uniknąć toksycznego działania takrolimusu, należy monitorować jego stężenie we krwi i w razie konieczności dostosować dawkę.²⁶
• Klarytromycyna – jest inhibitorem CYP3A4, co zwiększa ryzyko niedociśnienia u pacjentów otrzymujących klarytromycynę i amlodypinę. Przy jednoczesnym stosowaniu zalecana jest ścisła obserwacja pacjenta.²⁷
• Inhibitory mTOR (syrolimus, temsyrolimus, ewerolimus) – są substratami CYP3A. Amlodypina jako słaby inhibitor CYP3A może zwiększać narażenie na inhibitory mTOR.²⁸
• Cyklosporyna – nie przeprowadzono badań interakcji pomiędzy cyklosporyną i amlodypiną u zdrowych ochotników, poza pacjentami po przeszczepieniu nerki, u których zaobserwowano zmienne zwiększenie stężenia cyklosporyny (przedział 0% – 40%). U pacjentów po przeszczepieniu nerki, stosujących amlodypinę, należy monitorować stężenie cyklosporyny i w razie konieczności zmniejszyć jej dawkę.²⁹
• Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne podawanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg prowadziło do 77% zwiększenia narażenia na symwastatynę. U pacjentów stosujących amlodypinę należy zmniejszyć dawkę symwastatyny do 20 mg na dobę.³⁰
• Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – stosowanie amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym nie jest zalecane ze względu na możliwość zwiększenia biodostępności, co może nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze.³¹

Interakcje z alkoholem

Alkohol etylowy może wchodzić w istotne interakcje z lekami wchodzącymi w skład preparatu Perindopril/Amlodipine Krka. Spożywanie alkoholu podczas terapii może nasilać działanie hipotensyjne (obniżające ciśnienie tętnicze) zarówno peryndoprylu, jak i amlodypiny.³²

Jednoczesne spożywanie alkoholu i przyjmowanie leku Perindopril/Amlodipine Krka może powodować:

• Nasilenie działania hipotensyjnego, co zwiększa ryzyko wystąpienia objawowej hipotonii (zbyt niskiego ciśnienia tętniczego), takich jak zawroty głowy, uczucie osłabienia, a nawet omdlenia
• Zwiększenie ryzyka zaburzeń równowagi i koordynacji ruchowej
• Nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy
• Potencjalne obciążenie wątroby, która metabolizuje zarówno leki, jak i alkohol

Z powyższych względów zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Perindopril/Amlodipine Krka. Jeśli pacjent zamierza spożyć alkohol, powinien skonsultować się z lekarzem odnośnie możliwych zagrożeń i indywidualnych zaleceń.

Tabela interakcji produktu leczniczego Perindopril/Amlodipine Krka