Przedawkowanie leku Levomentis

Przedawkowanie lewomepromazyny, substancji czynnej leku Levomentis 25 mg, stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Właściwe rozpoznanie objawów przedawkowania oraz szybkie wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego ma kluczowe znaczenie dla rokowania.¹

Dawka toksyczna

Jednorazowa dawka śmiertelna lewomepromazyny dla osoby dorosłej wynosi około 1 g, co odpowiada 40 tabletkom leku Levomentis 25 mg.²

Objawy przedawkowania

Głównym objawem przedawkowania lewomepromazyny jest ciężka depresja ośrodkowego układu nerwowego. Dodatkowo mogą wystąpić inne powikłania, które zostały szczegółowo przedstawione poniżej.³

Powyższe objawy mogą wystąpić w różnym nasileniu, zależnie od przyjętej dawki, indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz współistniejących schorzeń i przyjmowanych leków.⁴

Postępowanie w przedawkowaniu

Nie istnieje swoista odtrutka na lewomepromazynę. Leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i powinno być prowadzone w warunkach oddziału intensywnej terapii.⁵

Monitorowanie pacjenta

W przypadku znacznego przedawkowania, szczególnie gdy pacjent jest nieprzytomny, niezbędne jest wdrożenie następujących procedur:⁶

• Ciągłe monitorowanie EKG – ze względu na ryzyko wystąpienia zagrażających życiu komorowych zaburzeń rytmu serca
• Monitorowanie parametrów życiowych i stanu neurologicznego
• Kontrola równowagi kwasowo-zasadowej i wodno-elektrolitowej
• Ocena czynności nerek i kontrola diurezy
• Oznaczanie stężenia enzymów wątrobowych
• W przypadku podejrzenia złośliwego zespołu neuroleptycznego – dodatkowo monitorowanie stężenia kinazy kreatynowej (CPK) w surowicy i temperatury ciała

Wszystkie powyższe parametry powinny być regularnie kontrolowane, a leczenie dostosowywane do uzyskanych wyników.⁷

Szczegółowe postępowanie terapeutyczne

Leczenie przedawkowania lewomepromazyny powinno obejmować następujące działania:⁸

1. Zabezpieczenie podstawowych funkcji życiowych – udrożnienie dróg oddechowych, tlenoterapia, w razie potrzeby wspomaganie oddychania
2. Leczenie hipotonii:
   • Dożylne podawanie płynów
   • Dopamina i/lub noradrenalina (nie adrenalina!) z jednoczesnym monitorowaniem EKG
   • Pozycja Trendelenburga (pacjent leży na plecach, głowa i górna część ciała znajdują się poniżej poziomu nóg)
3. Leczenie drgawek:
   • Diazepam dożylnie w dawce 10-20 mg
   • W przypadku nawracających drgawek – fenytoina lub fenobarbital
4. Leczenie objawów pozapiramidowych:
   • Biperydenu domięśniowo lub w powolnym wlewie dożylnym w dawce 2-5 mg
5. W przypadku rabdomiolizy – podawanie mannitolu
6. Korekcja zaburzeń elektrolitowych i równowagi kwasowo-zasadowej

Ze względu na proarytmogenne działanie lewomepromazyny, podczas podawania leków presyjnych niezbędne jest posiadanie zestawu do reanimacji i stałe monitorowanie EKG.⁹

Zmniejszenie wchłaniania leku

W celu ograniczenia wchłaniania przyjętej dawki lewomepromazyny zaleca się następujące postępowanie:¹⁰

• Płukanie żołądka – można wykonać nawet po 12 godzinach od przyjęcia lewomepromazyny, ze względu na jej działanie antycholinergiczne opóźniające opróżnianie żołądka
• Podanie węgla aktywowanego – wiąże lek w przewodzie pokarmowym
• Środki przeczyszczające – przyspieszają eliminację leku z przewodu pokarmowego

Nie zaleca się wywoływania wymiotów z powodu ryzyka wystąpienia napadu padaczkowego oraz reakcji dystonicznych w obrębie głowy i szyi, co może prowadzić do aspiracji treści żołądkowej do dróg oddechowych.¹¹

Metody nieskuteczne w przedawkowaniu

W przedawkowaniu lewomepromazyny nieskuteczne są następujące metody:¹²

• Diureza forsowana
• Hemodializa
• Hemoperfuzja

Powyższe techniki nie przynoszą korzyści w przyspieszeniu eliminacji lewomepromazyny z organizmu i nie powinny być rutynowo stosowane w przypadku przedawkowania tego leku.¹³