Specjalne ostrzeżenia
Levirox

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Levirox

Przed rozpoczęciem terapii lewotyroksyną sodową lub przeprowadzeniem testu supresyjnego w diagnostyce tarczycy należy obligatoryjnie wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących chorób współistniejących: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki oraz niewydolność nadnerczy. Równie istotne jest wykluczenie lub wcześniejsze leczenie autonomicznej czynności tarczycy.¹

Szczególne grupy pacjentów wymagające wzmożonej uwagi

Pacjenci z ryzykiem zaburzeń psychotycznych wymagają szczególnej ostrożności podczas rozpoczynania leczenia lewotyroksyną. Należy rozpoczynać od małej dawki inicjującej, a następnie stopniowo i powoli ją zwiększać. Konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu psychicznego pacjenta. W przypadku wystąpienia objawów psychotycznych należy niezwłocznie rozważyć modyfikację dawkowania.²

Wcześniaki o bardzo małej masie urodzeniowej wymagają szczególnego nadzoru podczas inicjacji terapii lewotyroksyną. Ze względu na niedojrzałą czynność nadnerczy istnieje ryzyko wystąpienia zapaści krążeniowej. Parametry hemodynamiczne tych pacjentów muszą być ściśle monitorowane.³

Pacjenci z chorobami układu sercowo-naczyniowego (niewydolność wieńcowa, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca z tachykardią) wymagają szczególnej ostrożności, ponieważ nawet nieznaczna nadczynność tarczycy indukowana farmakologicznie może powodować nasilenie objawów choroby podstawowej. U tych pacjentów konieczne jest częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy.⁴

Kobiety po menopauzie z niedoczynnością tarczycy i podwyższonym ryzykiem osteoporozy, które stosują lewotyroksynę, wymagają ścisłej kontroli parametrów czynności tarczycy. Celem jest uniknięcie przekroczenia fizjologicznego stężenia lewotyroksyny w surowicy.⁵

Sytuacje szczególne wymagające dodatkowej diagnostyki

W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy bezwzględnie konieczne jest ustalenie jej etiologii przed włączeniem leczenia substytucyjnego.⁶

Przy współistniejących zaburzeniach czynności kory nadnerczy niezbędne jest wdrożenie odpowiedniej terapii substytucyjnej przed rozpoczęciem leczenia lewotyroksyną. Postępowanie to zapobiega potencjalnie zagrażającej życiu ostrej niewydolności nadnerczy.⁷

Jeśli istnieje podejrzenie autonomicznej czynności tarczycy, przed wdrożeniem leczenia należy przeprowadzić test z tyreoliberyną (TRH) lub wykonać scyntygrafię supresyjną.⁸

Przeciwwskazania względne i niewłaściwe zastosowanie leku

Lewotyroksyna nie powinna być stosowana u pacjentów z hipertyreozą, z wyjątkiem przypadków, gdy jest podawana jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi w ramach terapii nadczynności tarczycy.⁹

Niedopuszczalne jest stosowanie lewotyroksyny w celu redukcji masy ciała. U pacjentów w stanie eutyreozy (prawidłowa czynność tarczycy) leczenie lewotyroksyną nie prowadzi do zmniejszenia masy ciała. Stosowanie dużych dawek lewotyroksyny może powodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane, szczególnie w połączeniu z niektórymi substancjami wspomagającymi odchudzanie, zwłaszcza aminami sympatykomimetycznymi.¹⁰

Ryzyko osteoporozy i utrata masy kostnej

Należy mieć na uwadze, że subkliniczna nadczynność tarczycy może być związana z utratą masy kostnej. W celu zminimalizowania ryzyka rozwoju osteoporozy, dawkowanie lewotyroksyny sodowej powinno być starannie dostosowane do najniższego skutecznego poziomu terapeutycznego.¹¹

Zaburzenia wchłaniania lewotyroksyny

W przypadku konieczności stosowania większych niż standardowo dawek lewotyroksyny dla osiągnięcia efektu terapeutycznego, należy rozważyć obecność stanów powodujących zaburzenia wchłaniania, takich jak:

• Celiakia – powodująca zaburzenia wchłaniania w jelicie cienkim
• Nieswoiste zapalenie jelit – wpływające na absorpcję leków
• Sama niedoczynność tarczycy – która może upośledzać perystaltykę i wchłanianie
• Zakażenie Helicobacter pylori – powodujące zmiany w błonie śluzowej żołądka
• Zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka – wpływające na wydzielanie soków trawiennych
• Nietolerancja laktozy – mogąca wpływać na wchłanianie lewotyroksyny

Wszystkie powyższe stany mogą istotnie modyfikować biodostępność lewotyroksyny.¹²

Zmiana preparatów zawierających lewotyroksynę

W przypadku konieczności zmiany na inny preparat zawierający lewotyroksynę, niezbędna jest ścisła kontrola parametrów klinicznych i biochemicznych w okresie przejściowym. Wynika to z potencjalnego ryzyka zaburzenia równowagi funkcji tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki.¹³

Szczególne interakcje lekowe wymagające uwagi

Jednoczesne stosowanie orlistatu i lewotyroksyny może prowadzić do rozwoju niedoczynności tarczycy i/lub pogorszenia kontroli istniejącej niedoczynności. Pacjenci przyjmujący lewotyroksynę powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem, przerwaniem lub modyfikacją leczenia orlistatem. Może być konieczne:

• Przyjmowanie orlistatu i lewotyroksyny w różnych porach dnia
• Dostosowanie dawki lewotyroksyny
• Regularne monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w surowicy

Takie postępowanie pozwala zminimalizować ryzyko interakcji i zapewnić optymalną kontrolę funkcji tarczycy.¹⁴

Pacjenci z cukrzycą oraz pacjenci przyjmujący leki przeciwzakrzepowe wymagają szczególnej uwagi i monitorowania podczas terapii lewotyroksyną ze względu na potencjalne interakcje i konieczność modyfikacji dawkowania innych stosowanych leków.¹⁵

Zawartość sodu w preparacie

Produkt leczniczy Levirox zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jedną dawkę, co oznacza, że jest praktycznie „wolny od sodu”. Informacja ta może być istotna dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.¹⁶