Dawkowanie i sposób podawania
Ivabradine Genoptim 5 mg
Ivabradine Genoptim dostępny jest w dawkach 5 mg i 7,5 mg w formie tabletek powlekanych, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. W leczeniu przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej dawka początkowa wynosi 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością zwiększenia do 7,5 mg dwa razy na dobę po 3-4 tygodniach, jeśli częstość akcji serca (HR) w spoczynku pozostaje powyżej 60/min i objawy utrzymują się. Maksymalna dawka podtrzymująca to 7,5 mg dwa razy na dobę, a minimalna dawka to 2,5 mg dwa razy na dobę (połowa tabletki 5 mg). W przypadku przewlekłej niewydolności serca standardowa dawka początkowa to 5 mg dwa razy na dobę, z możliwością modyfikacji po 2 tygodniach w zależności od HR: zwiększenie do 7,5 mg dwa razy na dobę przy HR >60/min, zmniejszenie do 2,5 mg dwa razy na dobę przy HR <50/min lub objawach bradykardii, lub utrzymanie dawki 5 mg dwa razy na dobę przy HR 50-60/min. U pacjentów ≥75 lat zaleca się dawkę początkową 2,5 mg dwa razy na dobę z możliwością stopniowego zwiększania.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Ivabradine Genoptim – informacje ogólne
- Dawkowanie w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej
- Dawka początkowa
- Dawka podtrzymująca
- Monitorowanie skuteczności i decyzja o przerwaniu leczenia
- Postępowanie w przypadku bradykardii
- Dawkowanie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
- Dzieci i młodzież
- Sposób podawania
- Tabela dawkowania iwabradyny
Dawkowanie i sposób podawania leku Ivabradine Genoptim – informacje ogólne
Ivabradine Genoptim jest dostępny w dwóch dawkach: 5 mg i 7,5 mg w postaci tabletek powlekanych, co umożliwia odpowiednie dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie leku różni się w zależności od wskazania klinicznego i indywidualnych cech pacjenta.1
Dawkowanie w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej
Rozpoczęcie leczenia iwabradyną oraz wszelkie modyfikacje dawkowania powinny być poprzedzone dokładną oceną częstości akcji serca pacjenta. Zaleca się przeprowadzenie serii pomiarów tętna, wykonanie badania EKG lub 24-godzinnego monitorowania ambulatoryjnego przed podjęciem decyzji terapeutycznej.2
Dawka początkowa
U pacjentów poniżej 75. roku życia, dawka początkowa nie powinna przekraczać 5 mg dwa razy na dobę. Po 3-4 tygodniach leczenia, jeżeli objawy dławicy utrzymują się, dawka początkowa jest dobrze tolerowana, a częstość akcji serca w spoczynku wynosi powyżej 60 uderzeń na minutę, dawkę można zwiększyć do kolejnej wyższej wartości.3
Dawka podtrzymująca
Maksymalna dawka podtrzymująca iwabradyny w leczeniu dławicy piersiowej nie powinna przekraczać 7,5 mg dwa razy na dobę.4
Monitorowanie skuteczności i decyzja o przerwaniu leczenia
W przypadku braku poprawy stanu klinicznego po trzech miesiącach od rozpoczęcia terapii oraz gdy objawy dławicy piersiowej nadal utrzymują się, należy przerwać leczenie iwabradyną. Dodatkowo, przerwanie terapii należy rozważyć, gdy:
- Reakcja w zakresie objawów klinicznych jest jedynie ograniczona
- Nie stwierdza się klinicznie istotnego zmniejszenia częstości akcji serca w spoczynku w ciągu trzech miesięcy od rozpoczęcia leczenia
5
Postępowanie w przypadku bradykardii
Jeżeli w trakcie leczenia częstość akcji serca w spoczynku spadnie poniżej 50 uderzeń na minutę lub wystąpią objawy bradykardii (zawroty głowy, uczucie zmęczenia, niedociśnienie), dawkę leku należy stopniowo redukować aż do osiągnięcia najmniejszej dawki 2,5 mg dwa razy na dobę (połowa tabletki 5 mg dwa razy dziennie). Po zmniejszeniu dawki konieczne jest monitorowanie częstości akcji serca. Leczenie należy całkowicie przerwać, jeśli częstość akcji serca utrzymuje się poniżej 50 uderzeń na minutę lub gdy objawy bradykardii nie ustępują pomimo redukcji dawki.6
Dawkowanie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca
Leczenie iwabradyną w przewlekłej niewydolności serca należy rozpoczynać wyłącznie u pacjentów ze stabilnym przebiegiem choroby. Zaleca się, aby terapię prowadził lekarz posiadający doświadczenie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.7
Dawka początkowa i modyfikacja dawkowania
Standardowa dawka początkowa iwabradyny w leczeniu niewydolności serca wynosi 5 mg dwa razy na dobę. Po dwóch tygodniach terapii możliwa jest modyfikacja dawkowania w zależności od częstości akcji serca:
- Zwiększenie do 7,5 mg dwa razy na dobę – jeśli częstość akcji serca w spoczynku utrzymuje się stale powyżej 60 uderzeń na minutę
- Zmniejszenie do 2,5 mg dwa razy na dobę (połowa tabletki 5 mg dwa razy dziennie) – jeśli częstość akcji serca w spoczynku jest stale poniżej 50 uderzeń na minutę lub gdy wystąpią objawy bradykardii
- Utrzymanie dawki 5 mg dwa razy na dobę – jeśli częstość akcji serca mieści się w zakresie 50-60 uderzeń na minutę
8
W trakcie leczenia konieczne jest okresowe monitorowanie częstości akcji serca, gdyż dalsze zmiany dawkowania mogą być konieczne:
- Jeśli częstość akcji serca w spoczynku trwale spadnie poniżej 50 uderzeń na minutę lub pojawią się objawy bradykardii u pacjentów otrzymujących 7,5 mg lub 5 mg dwa razy na dobę – dawkę należy zmniejszyć
- Jeśli częstość akcji serca w spoczynku trwale wzrośnie powyżej 60 uderzeń na minutę u pacjentów otrzymujących 2,5 mg lub 5 mg dwa razy na dobę – dawkę można zwiększyć
9
Leczenie iwabradyną należy przerwać, jeśli częstość akcji serca utrzymuje się stale poniżej 50 uderzeń na minutę lub utrzymują się objawy bradykardii, pomimo zmniejszenia dawki.10
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w wieku 75 lat i powyżej zalecane jest zastosowanie zredukowanej dawki początkowej wynoszącej 2,5 mg dwa razy na dobę (połowa tabletki 5 mg dwa razy dziennie). W razie potrzeby klinicznej dawkę można stopniowo zwiększać.11
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Nie jest wymagana modyfikacja dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek, u których klirens kreatyniny przekracza 15 ml/min. Brak jest danych dotyczących stosowania iwabradyny u pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 15 ml/min, dlatego w tej grupie lek należy stosować z wyjątkową ostrożnością.12
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Modyfikacja dawkowania iwabradyny nie jest konieczna u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby iwabradynę należy stosować ostrożnie. Iwabradyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby ze względu na brak badań w tej grupie oraz przewidywane znaczne zwiększenie ekspozycji układowej na lek.13
Dzieci i młodzież
Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania iwabradyny w leczeniu przewlekłej niewydolności serca u dzieci poniżej 18. roku życia nie zostały ustalone. Brak jest zaleceń dotyczących dawkowania w tej populacji pacjentów.14
Sposób podawania
Tabletki Ivabradine Genoptim należy przyjmować doustnie dwa razy na dobę – jedną tabletkę rano i jedną wieczorem, podczas posiłków. Przyjmowanie leku w trakcie posiłku ma szczególne znaczenie dla właściwego wchłaniania substancji czynnej.15
Tabela dawkowania iwabradyny
| Wskazanie | Dawka początkowa | Modyfikacja dawki | Maksymalna dawka podtrzymująca | Dawkowanie u osób w wieku ≥75 lat |
|---|---|---|---|---|
| Przewlekła stabilna dławica piersiowa | 5 mg 2× dziennie | Po 3-4 tygodniach: zwiększenie do 7,5 mg 2× dziennie, jeśli objawy utrzymują się, dawka początkowa jest dobrze tolerowana i HR >60/min | 7,5 mg 2× dziennie | 2,5 mg 2× dziennie (połowa tabletki 5 mg) |
| Przewlekła niewydolność serca | 5 mg 2× dziennie | Po 2 tygodniach:
|
7,5 mg 2× dziennie | 2,5 mg 2× dziennie (połowa tabletki 5 mg) |
Postępowanie w przypadku wystąpienia bradykardii
| Częstość akcji serca/objawy | Zalecane działanie |
|---|---|
| HR <50/min lub objawy bradykardii | Stopniowe zmniejszenie dawki do min. 2,5 mg 2× dziennie, następnie monitorowanie HR |
| HR nadal <50/min lub utrzymujące się objawy bradykardii pomimo redukcji dawki | Przerwanie leczenia iwabradyną |
Dostosowanie dawki w szczególnych grupach pacjentów
| Grupa pacjentów | Zalecana modyfikacja dawkowania |
|---|---|
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny >15 ml/min) | Nie jest wymagana modyfikacja dawki |
| Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) | Stosować ze szczególną ostrożnością (brak danych) |
| Pacjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby | Nie jest wymagana modyfikacja dawki |
| Pacjenci z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby | Zachować szczególną ostrożność |
| Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby | Stosowanie przeciwwskazane |
| Dzieci i młodzież <18 lat | Bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania