Właściwości farmakodynamiczne
Emoclot 1000 j.m.
Emoclot to preparat zawierający ludzki czynnik krzepnięcia VIII, dostępny w dawkach 500 j.m. (50 j.m./ml) oraz 1000 j.m. (100 j.m./ml), z aktywnością swoistą około 80 j.m./mg białka, produkowany z ludzkiego osocza i zawierający również czynnik von Willebranda (RCO ≥10 j.m./ml dla 500 j.m. i ≥20 j.m./ml dla 1000 j.m.). Preparat stosowany jest w leczeniu hemofilii A, gdzie działa jako kofaktor czynnika IX, przyspieszając aktywację czynnika X i w konsekwencji powstawanie skrzepu. Czynnik von Willebranda pełni funkcję ochronną dla czynnika VIII oraz uczestniczy w adhezji i agregacji płytek krwi. Emoclot umożliwia czasową korekcję niedoboru czynnika VIII, zmniejszając ryzyko krwawień do stawów, mięśni i narządów wewnętrznych.
Wprowadzenie do właściwości farmakodynamicznych
Emoclot jest preparatem zawierającym ludzki czynnik krzepnięcia VIII, sklasyfikowanym w grupie farmakoterapeutycznej leków przeciwkrwotocznych (kod ATC: B 02 BD 02). Produkt zawiera nominalne dawki 500 j.m. lub 1000 j.m. ludzkiego czynnika krzepnięcia VIII, który po rekonstytucji w załączonym rozpuszczalniku (woda do wstrzykiwań) osiąga stężenie odpowiednio 50 j.m./ml (500 j.m./10 ml) lub 100 j.m./ml (1000 j.m./10 ml).1
Aktywność swoista produktu leczniczego Emoclot wynosi około 80 j.m./mg białka, a moc produktu została określona metodą chromogenną zgodnie z Farmakopeą Europejską. Preparat wytwarzany jest z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców i zawiera również ludzki czynnik von Willebranda o aktywności kofaktora rystocetyny (RCO) nie mniejszej niż 10 j.m./ml dla wielkości 500 j.m./10 ml oraz nie mniejszej niż 20 j.m./ml dla wielkości 1000 j.m./10 ml.2
Mechanizm działania czynnika VIII
Kompleks czynnika krzepnięcia VIII/czynnika von Willebranda składa się z dwóch odrębnych cząsteczek (FVIII i vWF) o odmiennych funkcjach fizjologicznych. Po podaniu pacjentowi z hemofilią, czynnik VIII wiąże się z czynnikiem von Willebranda w krwi krążącej. Zasadnicza rola czynnika VIII polega na działaniu jako kofaktor czynnika IX, przyspieszając konwersję czynnika X do jego aktywnej formy (aktywowany czynnik X). Aktywowany czynnik X przekształca protrombinę w trombinę, która następnie przekształca fibrynogen w fibrynę, co prowadzi do powstania skrzepu.3
Czynnik von Willebranda, poza funkcją ochronną wobec czynnika VIII, odgrywa kluczową rolę w procesie hemostazy, pośrednicząc w adhezji płytek krwi do miejsc uszkodzenia naczyń krwionośnych oraz wpływając na agregację płytek.4
Zastosowanie w hemofilii A
Hemofilia A jest związaną z płcią, wrodzoną chorobą krzepnięcia krwi, charakteryzującą się zmniejszonym stężeniem czynnika VIII:C. Prowadzi to do nadmiernych krwawień do stawów, mięśni lub organów wewnętrznych, które mogą występować samoistnie lub w wyniku urazu. Leczenie substytucyjne preparatem Emoclot zwiększa stężenie czynnika VIII w osoczu, umożliwiając czasową korekcję niedoboru czynnika VIII oraz zmniejszenie tendencji do krwawień.5
Należy podkreślić, że roczny wskaźnik krwawień (ABR, ang. Annualized Bleeding Rate) nie jest porównywalny między różnymi koncentratami czynników krzepnięcia oraz między różnymi badaniami klinicznymi, co stanowi istotną informację w ocenie skuteczności preparatu.6
Skuteczność w indukcji tolerancji immunologicznej
W ramach rejestru PROFIT prowadzonego przez Associazione Italiana Centri Emofilia (AICE) badano skuteczność preparatu Emoclot w indukcji tolerancji immunologicznej (ITI) u dziesięciu pacjentów z ciężką hemofilią A (mediana wieku 15 lat, zakres 5-51 lat) z wysokim mianem inhibitora. Ośmiu z 10 pacjentów otrzymało Emoclot jako ITI pierwszego rzutu, natomiast u dwóch zastosowano go jako leczenie ratunkowe po wcześniejszej nieudanej próbie z innym koncentratem czynnika VIII.7
Stosowano dwa główne schematy dawkowania:
- Pięciu pacjentów otrzymywało średnie/duże dawki dobowe (100/200 j.m./kg/dobę)
- Pięciu pacjentów leczono według schematu co drugi dzień lub 3 razy w tygodniu, stosując zmienne dawki (50-150 j.m./kg)
8
Wyniki wykazały, że całkowitą lub częściową odpowiedź, utrzymującą się po średnim okresie obserwacji wynoszącym 9 lat, uzyskano w 50% przypadków. U 4 pacjentów osiągnięto bardzo dobry wynik, a średni czas eliminacji inhibitora wynosił u nich 26 miesięcy.9
Dodatkowe doświadczenie kliniczne obejmowało 11 pacjentów (średni wiek 17 lat) z wysokim mianem inhibitora, którym podawano Emoclot w celu indukcji tolerancji immunologicznej. Wyniki wykazały, że ITI była skuteczna u 9 z 11 pacjentów (82%), przy czym całkowitą eliminację inhibitora uzyskano u 4 pacjentów (36%), a częściową odpowiedź u 5 pacjentów (45%).10
Skuteczność u dzieci i młodzieży
W kontrolowanym, randomizowanym badaniu SIPPET oceniano częstość występowania inhibitorów wśród pacjentów leczonych czynnikiem VIII osoczowym lub rekombinowanym. W badaniu uczestniczyło 251 dzieci w wieku poniżej 6 lat, bez inhibitorów, bez uprzedniej ekspozycji lub z minimalną ekspozycją na czynnik VIII. Z tej grupy 125 pacjentów otrzymywało czynnik VIII z osocza ludzkiego, a 126 czynnik VIII rekombinowany.11
Spośród 125 pacjentów leczonych czynnikiem VIII z osocza ludzkiego, 61 otrzymywało produkt Emoclot, stosując różne schematy terapeutyczne:
- 34 pacjentów – leczenie na żądanie
- 5 pacjentów – profilaktyka standardowa (3 infuzje w tygodniu)
- 15 pacjentów – zmodyfikowana profilaktyka (2 infuzje w tygodniu)
- 7 pacjentów – różne schematy leczenia
12
Ogólna częstość występowania wszystkich inhibitorów w badaniu SIPPET wyniosła 26,8% (95% przedział ufności [CI], 18,4 do 35,2) po podaniu czynnika VIII z osocza ludzkiego oraz 44,5% (95% CI, 34,7 do 54,3) po podaniu czynnika VIII rekombinowanego. Należy zaznaczyć, że dane dotyczące wytworzenia inhibitorów w podgrupach pacjentów leczonych pojedynczymi produktami czynnika VIII w badaniu nie zostały ujawnione i dlatego nie są dostępne szczegółowe dane dla produktu Emoclot.13
Roczny wskaźnik krwawień (ABR)
Analiza post-hoc przeprowadzona wyłącznie u pacjentów leczonych produktem Emoclot, mająca na celu ocenę rocznego wskaźnika krwawień (ABR), wykazała następujące wyniki w zależności od schematu leczenia:
| Schemat leczenia | Roczny wskaźnik krwawień (ABR) | Liczba epizodów | Uwagi |
|---|---|---|---|
| Terapia na żądanie | 4,2 | 342 | – |
| Standardowa profilaktyka (3 infuzje w tygodniu) | 7,5 (0,24*) | 25 | *Po wykluczeniu 1 pacjenta, u którego wystąpiły 24 z 25 epizodów |
| Zmodyfikowana profilaktyka (2 infuzje w tygodniu) | 5,8 | 92 | – |
| Różne schematy leczenia | 5,9 | 60 | – |
14
Szczególnej uwagi wymaga fakt, że w grupie pacjentów otrzymujących standardową profilaktykę, 24 z 25 odnotowanych epizodów krwawienia wystąpiło u jednego pacjenta. Po wykluczeniu tego pacjenta z analizy, wskaźnik ABR w tej grupie spadł znacząco do 0,24, co wskazuje na wysoką skuteczność standardowego schematu profilaktycznego u pozostałych pacjentów.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania