Właściwości farmakokinetyczne
Emla Plaster 25 mg + 25 mg

EMLA PLASTER zawiera 25 mg lidokainy i 25 mg prylokainy w postaci plastra o powierzchni kontaktowej około 10 cm², który umożliwia miejscowe znieczulenie skóry. Wchłanianie substancji czynnych zależy od dawki, powierzchni aplikacji, czasu kontaktu, grubości i stanu skóry oraz obecności owłosienia. Prylokaina wykazuje niższe stężenia w osoczu (20-60% mniejsze) niż lidokaina, co wynika z większej objętości dystrybucji i szybszego klirensu. Metabolizm obu anestetyków odbywa się głównie w wątrobie, a metabolity są wydalane z moczem. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zmniejszony klirens wątrobowy ma ograniczony wpływ na stężenia w osoczu po pojedynczej dawce plastra, podobnie jak przy stosowaniu codziennym do 10 dni. Toksyczność miejscowych anestetyków narasta przy stężeniach w osoczu 5-10 μg/ml, z efektem sumowania lidokainy i prylokainy.

Właściwości farmakokinetyczne leku EMLA PLASTER

EMLA PLASTER (25 mg lidokainy + 25 mg prylokainy) to produkt zawierający mieszaninę dwóch leków znieczulających miejscowo w postaci plastra leczniczego. Plaster składa się z części naklejanej na skórę o barwie jasnobeżowej z okrągłym, białym krążkiem z celulozy nasączonym 1 g emulsji zawierającej substancje czynne. Powierzchnia kontaktowa krążka nasyconego produktu wynosi około 10 cm². Emulsja powstała przez zawieszenie substancji oleistej w wodzie, gdzie faza oleista składa się z eutektycznej mieszaniny form zasadowych lidokainy oraz prylokainy w stosunku 1:1.1

Wchłanianie i dystrybucja

Wchłanianie ogólnoustrojowe lidokainy i prylokainy z produktu EMLA PLASTER jest zależne od kilku kluczowych czynników, które mają istotny wpływ na biodostępność substancji czynnych:2

  • Zastosowanej dawki
  • Powierzchni skóry, na którą aplikowano produkt
  • Czasu kontaktu preparatu ze skórą
  • Grubości skóry (różnej w poszczególnych częściach ciała)
  • Stanu skóry (obecność chorób skóry)
  • Obecności owłosienia lub stopnia wygolenia

Charakterystyczną cechą farmakokinetyki prylokainy jest jej mniejsze stężenie w osoczu w porównaniu do lidokainy (o 20-60% mniejsze) po zastosowaniu produktu EMLA PLASTER. Wynika to z większej objętości dystrybucji prylokainy oraz jej szybszego klirensu w porównaniu do lidokainy.3

Metabolizm i eliminacja

Główną drogę eliminacji lidokainy i prylokainy z organizmu stanowi metabolizm wątrobowy. Metabolity powstałe w wyniku przemian obu substancji czynnych są następnie wydalane z moczem. Co istotne, tempo metabolizmu i eliminacji leków miejscowo znieczulających po aplikacji produktu EMLA PLASTER jest bezpośrednio zależne od tempa ich wchłaniania ze skóry.4

Należy zwrócić uwagę, że zmniejszenie klirensu wątrobowego, jak ma to miejsce u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, ma jedynie ograniczony wpływ na stężenia lidokainy i prylokainy w osoczu po zastosowaniu pojedynczej dawki produktu EMLA PLASTER. Podobnie niewielki wpływ obserwuje się przy powtarzanym stosowaniu dawek pojedynczych raz na dobę w krótkim okresie (do 10 dni).5

Toksyczność

Objawy toksyczności anestetyków miejscowych nasilają się stopniowo wraz ze wzrostem stężenia w osoczu, szczególnie w zakresie od 5 do 10 μg/ml którejkolwiek z substancji czynnych. Istotne z klinicznego punktu widzenia jest to, że toksyczność lidokainy i prylokainy podlega efektowi sumowania.6

Farmakokinetyka na nieuszkodzonej skórze

Dostępne dane farmakokinetyczne dotyczące stosowania na nieuszkodzoną skórę pochodzą głównie z badań produktu EMLA w postaci kremu 5%. Po zastosowaniu kremu na udo u pacjentów dorosłych (60 g kremu/400 cm² przez 3 godziny), stopień wchłaniania zarówno lidokainy, jak i prylokainy wynosił w przybliżeniu 5%. Maksymalne stężenia w osoczu osiągały średnio 0,12 μg/ml dla lidokainy oraz 0,07 μg/ml dla prylokainy i były osiągane po około 2-6 godzinach od aplikacji.7

W przypadku aplikacji kremu na skórę twarzy (10 g/100 cm² przez 2 godziny), wchłanianie ogólnoustrojowe było wyższe i wynosiło około 10%. Maksymalne stężenia w osoczu osiągały średnio 0,16 μg/ml dla lidokainy oraz 0,06 μg/ml dla prylokainy i były osiągane wcześniej – po około 1,5-3 godzinach od aplikacji.8

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w podeszłym wieku, podobnie jak u pacjentów młodszych, stężenia w osoczu lidokainy i prylokainy po zastosowaniu produktu EMLA PLASTER na nieuszkodzoną skórę są bardzo małe i znacznie poniżej stężeń uznawanych za potencjalnie toksyczne. Co istotne, badania wykazały, że po powtarzanym stosowaniu produktu EMLA PLASTER codziennie przez 10 kolejnych dni, maksymalne stężenie w osoczu nie zależy od wieku pacjenta, lecz jest istotnie (p<0,01) związane z wielkością powierzchni, na którą zastosowano produkt.<sup data-drug="Emla Plaster" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Zarówno u pacjentów w podeszłym wieku jak i u pacjentów młodszych stężenia w osoczu lidokainy i prylokainy po zastosowaniu produktu EMLA PLASTER na nieuszkodzoną skórę są bardzo małe i znacznie poniżej stężeń potencjalnie toksycznych. Po powtarzanym stosowaniu produktu EMLA PLASTER codziennie przez 10 kolejnych dni maksymalne stężenie w osoczu nie zależy od wieku pacjenta, lecz jest istotnie (p9

Dzieci i młodzież

Maksymalne stężenia w osoczu lidokainy i prylokainy po zastosowaniu produktu EMLA w kremie u dzieci i młodzieży w różnych grupach wiekowych również utrzymywały się na poziomie mniejszym niż stężenia mogące powodować działania toksyczne.10

Farmakokinetyka u dzieci w różnych grupach wiekowych

Wiek Zastosowana ilość kremu Czas stosowania kremu na skórze Stężenie w osoczu lidokainy [ng/ml] Stężenie w osoczu prylokainy [ng/ml]
0-3 miesiące 1 g/10 cm² 1 godzina 135 107
3-12 miesięcy 2 g/16 cm² 4 godziny 155 131
2-3 lata 10 g/100 cm² 2 godziny 315 215
6-8 lat 10-16 g/100-160 cm² (1 g/10 cm²) 2 godziny 299 110

11

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl