Dawkowanie i sposób podawania
Efectin ER 75 75 mg

Efectin ER, dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, stosowany jest w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 75 mg raz na dobę (w lęku napadowym od 37,5 mg przez 7 dni, następnie 75 mg), z możliwością stopniowego zwiększania dawki co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w depresji oraz 225 mg/dobę w zaburzeniach lękowych i fobii społecznej. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy, z zaleceniem kontynuacji przez minimum 6 miesięcy po osiągnięciu remisji. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek konieczne jest indywidualne dostosowanie dawki, w szczególności zmniejszenie o około 50% w przypadku łagodnych i umiarkowanych zaburzeń wątroby oraz u pacjentów z GFR <30 ml/min lub poddawanych hemodializie.

Dawkowanie i sposób podawania leku Efectin ER

Efectin ER dostępny jest w trzech mocach: 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, twardych. Dawkowanie należy dostosować indywidualnie do stanu klinicznego pacjenta i wskazania terapeutycznego, przy czym zawsze zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki1.

Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach

Wskazanie Dawka początkowa Schemat zwiększania dawki Dawka maksymalna Czas trwania leczenia
Epizody dużej depresji 75 mg raz na dobę Stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych* 375 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej; min. 6 miesięcy od osiągnięcia remisji
Uogólnione zaburzenia lękowe 75 mg raz na dobę Stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Fobia społeczna 75 mg raz na dobę Stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej
Lęk napadowy 37,5 mg raz na dobę przez 7 dni, następnie 75 mg raz na dobę Stopniowo w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych 225 mg na dobę Kilka miesięcy lub dłużej

* W przypadkach uzasadnionych klinicznie wynikających z ciężkości objawów, zwiększanie dawki może odbywać się w krótszych odstępach, ale nie krótszych niż 4 dni2.

Szczegółowe zalecenia dawkowania w epizodach dużej depresji

W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów niereagujących na początkową dawkę można rozważyć jej stopniowe zwiększanie do maksymalnie 375 mg na dobę3. Należy podkreślić, że leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej, a regularna ocena kliniczna jest niezbędna. Zaleca się kontynuację farmakoterapii przez minimum 6 miesięcy od osiągnięcia remisji4.

Szczegółowe zalecenia dawkowania w uogólnionych zaburzeniach lękowych

W leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych zalecana początkowa dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. U pacjentów, u których nie obserwuje się poprawy, dawkę można zwiększać stopniowo do maksymalnie 225 mg na dobę5. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych, po dokonaniu oceny klinicznej, ze względu na ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych zależnych od wielkości dawki6.

Szczegółowe zalecenia dawkowania w fobii społecznej

W leczeniu fobii społecznej zalecana dawka wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu wynosi 75 mg raz na dobę. Należy zaznaczyć, że nie ma dowodów na dodatkowe korzyści ze stosowania dawek wyższych. Jednakże w przypadku braku odpowiedzi klinicznej można rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę7.

Szczegółowe zalecenia dawkowania w lęku napadowym

W leczeniu lęku napadowego zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 37,5 mg wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu na dobę przez pierwsze 7 dni, a następnie zwiększenie dawki do 75 mg na dobę. W razie potrzeby dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 225 mg na dobę8.

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki wyłącznie ze względu na wiek. Należy jednak zachować szczególną ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek, zmiany wrażliwości oraz powinowactwa przekaźników nerwowych występujące z wiekiem9.

Dzieci i młodzież

Wenlafaksyna nie jest zalecana do stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Kontrolowane badania kliniczne nie wykazały skuteczności w leczeniu epizodów dużej depresji w tej grupie wiekowej, a skuteczność i bezpieczeństwo w innych wskazaniach nie zostały określone10.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy rozważyć zmniejszenie dawki zazwyczaj o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu, może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania11.

W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności oraz rozważenie zmniejszenia dawki o więcej niż 50%. Należy zawsze rozważyć stosunek potencjalnych korzyści do ryzyka12.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów ze współczynnikiem filtracji kłębuszkowej (GFR) od 30 do 70 ml/min zmiana dawkowania nie jest konieczna, jednak zaleca się zachowanie ostrożności13.

U pacjentów wymagających hemodializ oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min) dawkę należy zmniejszyć o 50%. Ze względu na zmienność osobniczą wartości klirensu może być konieczne indywidualne dostosowanie dawkowania14.

Sposób podawania

Efectin ER powinien być podawany doustnie. Zaleca się przyjmowanie kapsułek wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu codziennie podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze dnia15.

Kapsułki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać16.

Należy poinformować pacjenta, że kapsułki wenlafaksyny o przedłużonym uwalnianiu zawierają granulki, z których substancja czynna jest powoli uwalniana do przewodu pokarmowego. Część nierozpuszczalna tych granulek jest wydalana i może być widoczna w kale17.

Zmiana leczenia z postaci o natychmiastowym uwalnianiu

Pacjenci otrzymujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu przy zachowaniu dawki równoważnej. Na przykład, pacjenci przyjmujący wenlafaksynę w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu w dawce 37,5 mg dwa razy na dobę, mogą zostać przestawieni na wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawce 75 mg raz na dobę18.

Przerwanie leczenia

Należy bezwzględnie unikać nagłego odstawienia produktu. W przypadku przerwania terapii wenlafaksyną zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres trwający co najmniej od 1 do 2 tygodni, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia reakcji odstawienia19.

Okres wymagany do zmniejszenia dawki oraz stopień zmniejszenia dawki mogą być uzależnione od kilku czynników: dawki stosowanej przez pacjenta, czasu trwania leczenia oraz indywidualnych predyspozycji danego pacjenta. U niektórych pacjentów może być konieczne, aby odstawianie produktu leczniczego przebiegało bardzo powoli – przez kilka miesięcy lub dłużej20.

Jeżeli po zmniejszeniu dawki lub po przerwaniu leczenia wystąpią objawy w stopniu nietolerowanym przez pacjenta, należy rozważyć wznowienie stosowania poprzednio przepisanej dawki. Następnie lekarz może kontynuować zmniejszanie dawki, ale w sposób bardziej stopniowy21.

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl