Właściwości farmakokinetyczne
Cinnarizinum Hasco 25 mg

Cynaryzyna, substancja czynna leku CINNARIZINUM HASCO (tabletki 25 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem w przewodzie pokarmowym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 2-3 godzinach od podania. Biodostępność leku jest zależna od pH żołądka, co wpływa na stopień jonizacji i przenikanie przez błony biologiczne. Po pojedynczej dawce 75 mg maksymalne stężenie w osoczu wynosi średnio 0,265 μg/ml, natomiast po wielokrotnym podawaniu tej samej dawki stężenie wzrasta do 0,739 μg/ml. Przy długotrwałym stosowaniu (75 mg 3 razy na dobę przez 4 miesiące) obserwuje się kumulację leku z poziomami stężeń w osoczu w zakresie 1,2-7,9 μg/ml, co wskazuje na indywidualne różnice w metabolizmie i eliminacji. Okres półtrwania cynaryzyny wynosi od 3 do 6 godzin, co determinuje schemat dawkowania.

Właściwości farmakokinetyczne cynaryzyny

Cynaryzyna, substancja czynna produktu leczniczego CINNARIZINUM HASCO (tabletki 25 mg), wykazuje charakterystyczny profil farmakokinetyczny, który determinuje jej działanie w organizmie. Procesy farmakokinetyczne obejmują wchłanianie, dystrybucję, metabolizm oraz eliminację leku, które zostaną szczegółowo omówione poniżej.1

Wchłanianie cynaryzyny

Po doustnym podaniu cynaryzyna ulega wchłanianiu w przewodzie pokarmowym w ciągu pierwszej godziny od momentu przyjęcia. Istotnym czynnikiem wpływającym na efektywność absorpcji jest pH środowiska żołądka, które determinuje zmienną biodostępność substancji czynnej. Należy zwrócić uwagę, że kwaśne środowisko żołądka może wpływać na stopień jonizacji leku, a tym samym na jego zdolność do przenikania przez błony biologiczne.2

Dystrybucja cynaryzyny

Po wchłonięciu cynaryzyna ulega dystrybucji w organizmie, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po 2-3 godzinach od podania. Wartości stężeń szczytowych zależą od schematu dawkowania. W przypadku podania pojedynczej dawki 75 mg maksymalne stężenie w osoczu wynosi średnio 0,265 μg/ml, natomiast przy wielokrotnym podawaniu tej samej dawki, stężenie wzrasta do 0,739 μg/ml.3

Przy długotrwałym stosowaniu (dawka 75 mg podawana 3 razy na dobę przez okres 4 miesięcy), cynaryzyna wykazuje zdolność do kumulacji w organizmie, osiągając stężenia w osoczu w zakresie 1,2-7,9 μg/ml. Ta znaczna rozpiętość stężeń wskazuje na indywidualne różnice w metabolizmie i eliminacji leku u pacjentów.4

Okres półtrwania cynaryzyny w osoczu mieści się w przedziale od 3 do 6 godzin, co determinuje częstotliwość podawania leku w celu utrzymania stężenia terapeutycznego.5

Metabolizm cynaryzyny

Cynaryzyna podlega metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, gdzie głównym szlakiem biotransformacji jest proces glukuronidacji. W wyniku tej reakcji powstają metabolity, które są bardziej polarne od związku macierzystego, co ułatwia ich wydalanie przez nerki. Enzymy wątrobowe odpowiedzialne za biotransformację cynaryzyny należą do systemu enzymów mikrosomalnych.6

Eliminacja cynaryzyny

Wydalanie cynaryzyny zachodzi dwoma głównymi drogami. Około 20-33% podanej dawki jest wydalane przez nerki w postaci metabolitów, natomiast większa część (około 67%) jest eliminowana z kałem w formie niezmienionej. Ta dualna droga eliminacji wskazuje na znaczący udział wydzielania wątrobowo-żółciowego w procesie usuwania cynaryzyny z organizmu.7

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Czas wchłaniania 1 godzina
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego 2-3 godziny
Stężenie maksymalne po dawce pojedynczej 75 mg 0,265 μg/ml
Stężenie maksymalne po dawkach wielokrotnych 75 mg 0,739 μg/ml
Stężenie w osoczu po 4 miesiącach stosowania (75 mg 3x/dobę) 1,2-7,9 μg/ml
Okres półtrwania w osoczu 3-6 godzin
Wydalanie przez nerki (metabolity) 20-33%
Wydalanie z kałem (forma niezmieniona) ok. 67%
  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl