Właściwości farmakokinetyczne
Alocutan 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne minoksydylu

Minoksydyl występujący w produkcie leczniczym Alocutan w stężeniu 20 mg/ml w postaci aerozolu na skórę charakteryzuje się określonym profilem farmakokinetycznym, którego znajomość jest istotna dla właściwego stosowania leku u pacjentów z łysieniem androgenowym. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego związku.¹

Wchłanianie minoksydylu po podaniu miejscowym

Po aplikacji na skórę głowy minoksydyl charakteryzuje się ograniczonym wchłanianiem ogólnoustrojowym. Tylko około 1-2% całkowitej dawki minoksydylu stosowanego miejscowo ulega absorpcji do krwiobiegu. Jest to znacząco mniej w porównaniu z podaniem doustnym, po którym wchłanianiu ulega 90-100% substancji czynnej.²

Parametry farmakokinetyczne wchłaniania

Badania farmakokinetyczne przeprowadzone u mężczyzn wykazały, że po miejscowym zastosowaniu minoksydylu w stężeniu 20 mg/ml, średnie stężenie minoksydylu w surowicy wyrażone jako AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) wynosi 7,54 ng × h/ml. Wartość ta jest znacząco niższa w porównaniu do AUC wynoszącego 35 ng × h/ml po doustnym podaniu minoksydylu w dawce 2,5 mg.³

Średnie maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) dla minoksydylu stosowanego miejscowo wynosi 1,25 ng/ml, podczas gdy dla minoksydylu podawanego doustnie wartość ta jest znacznie wyższa i wynosi 18,5 ng/ml.⁴

Porównanie właściwości farmakokinetycznych różnych postaci minoksydylu

Dodatkowe badania wykazały różnice we wchłanianiu minoksydylu w zależności od postaci farmaceutycznej. W badaniu z udziałem mężczyzn, ogólnoustrojowe wchłanianie minoksydylu w postaci pianki o stężeniu 50 mg/ml było około dwukrotnie mniejsze niż po zastosowaniu 5% roztworu. Średnia wartość AUC (0-12 h) i Cmax dla pianki 50 mg/ml wynosiła odpowiednio 8,81 ng × h/ml i 1,11 ng/ml, co stanowiło około 50% wartości AUC (0-12 h) i Cmax dla 5% roztworu, gdzie wartości te wynosiły odpowiednio 18,71 ng × h/ml i 2,13 ng/ml.⁵

Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (tmax) dla pianki o stężeniu 50 mg/ml wynosił 5,42 h i był zbliżony do tmax dla roztworu, wynoszącego 5,79 h. Warto podkreślić, że wpływ hemodynamiczny minoksydylu nie był obserwowany do momentu uzyskania średniego stężenia w surowicy na poziomie 21,7 ng/ml.⁶

Dystrybucja minoksydylu w organizmie

Minoksydyl charakteryzuje się rozległą dystrybucją w organizmie. Objętość dystrybucji po podaniu dożylnym minoksydylu w dawce 4,6 mg wynosiła 73,1 l, a dla dawki 18,4 mg była nieznacznie niższa i wynosiła 69,2 l. Parametry te wskazują na znaczną dystrybucję minoksydylu w tkankach organizmu.⁷

Metabolizm minoksydylu

Po podaniu miejscowym, około 60% wchłoniętego ogólnoustrojowo minoksydylu podlega procesom metabolicznym. Głównym szlakiem metabolicznym jest glukuronidacja, która zachodzi przede wszystkim w wątrobie. W wyniku tego procesu powstają metabolity w postaci glukuronidów.⁸

Eliminacja minoksydylu

Okres półtrwania

Okres półtrwania (t1/2) minoksydylu stosowanego miejscowo wynosi 22 godziny. Jest to znacząco dłuższy czas w porównaniu z podaniem doustnym, dla którego t1/2 wynosi zaledwie 1,49 godziny. Ta różnica ma istotne znaczenie kliniczne dla częstotliwości dawkowania i utrzymywania się działania leku.⁹

Drogi wydalania

Minoksydyl jest wydalany głównie przez nerki, z moczem wydalane jest 97% substancji. Pozostałe 3% jest eliminowane z kałem.¹⁰

Klirens minoksydylu

Dane uzyskane z badań postaci doustnych wskazują, że średni klirens nerkowy minoksydylu wynosi 261 ml/min, natomiast klirens jego metabolitów w postaci glukuronidów jest nieznacznie wyższy i wynosi 290 ml/min.¹¹

Czas całkowitej eliminacji po przerwaniu leczenia

Po przerwaniu leczenia minoksydylem, około 95% wchłoniętej substancji ulega wydaleniu w ciągu 4 dni. Ta informacja ma znaczenie praktyczne w przypadku konieczności odstawienia leku lub zmiany terapii.¹²