Grupy leków

Grupy leków, strona 2 z 33

• glikokortykosteroidy wziewne

  Glikokortykosteroidy wziewne (wGKS) to grupa leków przeciwzapalnych stosowanych w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, przede wszystkim astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Działają one miejscowo w drogach oddechowych, hamując proces zapalny poprzez zmniejszenie produkcji cytokin prozapalnych, zmniejszenie napływu komórek zapalnych oraz hamowanie reakcji późnej fazy alergicznej.

• leki mukolityczne

  Leki mukolityczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu chorób układu oddechowego, które charakteryzują się nadprodukcją gęstej, lepkiej wydzieliny oskrzelowej. Ich działanie polega na rozrzedzaniu i zmniejszaniu lepkości śluzu poprzez rozbijanie wiązań dwusiarczkowych w mucynie, głównym składniku wydzieliny, co ułatwia jej usunięcie z dróg oddechowych podczas kaszlu lub odkrztuszania.

• leki przeciwpłytkowe

  Leki przeciwpłytkowe to grupa środków farmakologicznych, które hamują aktywację i agregację płytek krwi, zapobiegając tym samym tworzeniu się zakrzepów. Ich główny mechanizm działania polega na ingerencji w różne szlaki biochemiczne odpowiedzialne za aktywację płytek krwi i ich wzajemne przyleganie. Leki te są kluczowym elementem terapii i profilaktyki chorób zakrzepowo-zatorowych, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, po zawale mięśnia sercowego, po angioplastyce wieńcowej, po udarze mózgu czy z miażdżycą tętnic obwodowych.

• leki miejscowo znieczulające

  Leki miejscowo znieczulające to substancje hamujące przewodnictwo nerwowe poprzez blokowanie kanałów sodowych zależnych od napięcia w błonie komórkowej neuronów. Działanie to powoduje odwracalne zniesienie czucia bólu, temperatury, dotyku i napięcia mięśniowego w określonym obszarze ciała, przy zachowaniu świadomości pacjenta. W zależności od sposobu podania mogą działać powierzchniowo, nasiękowo, przewodowo lub regionalne (znieczulenie przykręgosłupowe).

• leki opioidowe

  Leki opioidowe to grupa silnych środków przeciwbólowych, które działają na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ich działania polega na wiązaniu się z receptorami opioidowymi (głównie μ, κ i δ), co prowadzi do zahamowania transmisji bólu, wywołania sedacji oraz efektu euforycznego. Są stosowane w leczeniu bólu o umiarkowanym i silnym natężeniu, szczególnie bólu nowotworowego, pooperacyjnego oraz przewlekłego, gdy inne leki przeciwbólowe nie przynoszą ulgi.

• leki cytostatyczne

  Leki cytostatyczne, znane również jako chemioterapeutyki przeciwnowotworowe, to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu chorób nowotworowych. Ich działanie polega na hamowaniu podziałów komórkowych i niszczeniu komórek nowotworowych, które charakteryzują się szybkim tempem namnażania. Mechanizmy działania cytostatyków obejmują m.in. uszkadzanie DNA, zakłócanie syntezy kwasów nukleinowych, zaburzanie mitozy oraz ingerencję w różne szlaki metaboliczne komórki.

• leki przeciwarytmiczne

  Leki przeciwarytmiczne to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zaburzeń rytmu serca (arytmii). Działają poprzez wpływ na przewodnictwo impulsów elektrycznych w mięśniu sercowym, stabilizując jego rytm. Ich mechanizm działania polega głównie na modyfikacji kanałów jonowych w błonach komórkowych kardiomiocytów, co wpływa na potencjał czynnościowy i propagację impulsu.

• inhibitory fosfodiesterazy typu 5

  Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (inhibitory PDE-5) to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego. Mechanizm ich działania polega na hamowaniu enzymu fosfodiesterazy typu 5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych. Skutkuje to rozluźnieniem mięśni gładkich, rozszerzeniem naczyń krwionośnych i zwiększeniem przepływu krwi, szczególnie w obrębie ciał jamistych prącia, co umożliwia osiągnięcie i utrzymanie erekcji.

• cefalosporyny

  Cefalosporyny to grupa antybiotyków beta-laktamowych o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działają bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich lizy i śmierci. Wykazują skuteczność wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, jednak spektrum działania różni się w zależności od generacji.

• hormony tarczycy

  Hormony tarczycy są preparatami stosowanymi w leczeniu niedoczynności tarczycy. Wpływają na szereg procesów metabolicznych w organizmie, w tym na zużycie tlenu i wytwarzanie ciepła. Zwiększają również podstawową przemianę materii, wpływają na układ sercowo-naczyniowy i metabolizm węglowodanów, białek oraz lipidów.

• opioidowe leki przeciwbólowe

  Opioidowe leki przeciwbólowe to grupa silnych leków działających na receptory opioidowe w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm ich działania polega na wiązaniu się z receptorami opioidowymi (μ, κ, δ), hamowaniu transmisji bólu w rdzeniu kręgowym oraz modulowaniu percepcji bólu w wyższych piętrach OUN. Leki te są wykorzystywane w leczeniu bólu o dużym nasileniu, zwłaszcza bólu nowotworowego, pourazowego oraz pooperacyjnego.

• immunomodulatory

  Immunomodulatory to grupa leków, które modyfikują funkcje układu odpornościowego, wpływając na procesy immunologiczne poprzez stymulację lub hamowanie reakcji immunologicznych. Działają one poprzez regulację produkcji cytokin, funkcji komórek immunologicznych oraz ekspresji receptorów. Ich głównym celem jest przywrócenie homeostazy immunologicznej w przypadku chorób autoimmunologicznych, nowotworowych czy infekcyjnych.

• lek przeciwgorączkowy

  Leki przeciwgorączkowe (antypiretyki) to grupa leków, których głównym działaniem jest obniżanie podwyższonej temperatury ciała. Mechanizm ich działania polega najczęściej na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokowanie enzymów cyklooksygenazy (COX), co prowadzi do zmniejszenia aktywności ośrodka termoregulacji w podwzgórzu. Większość leków przeciwgorączkowych wykazuje również działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne.

• antybiotyki makrolidowe

  Antybiotyki makrolidowe to grupa antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym, charakteryzujących się obecnością makrocyklicznego pierścienia laktonowego w swojej strukturze. Działają poprzez wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego, blokując syntezę białek patogenów. Wykazują skuteczność głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, atypowych patogenów oddechowych (Mycoplasma, Chlamydia, Legionella) oraz niektórych bakterii Gram-ujemnych.

• leki antyseptyczne

  Leki antyseptyczne to grupa preparatów o działaniu przeciwdrobnoustrojowym, które są stosowane miejscowo na skórę, błony śluzowe lub rany w celu eliminacji lub zahamowania rozwoju mikroorganizmów. Działają przez denaturację białek, uszkadzanie błon komórkowych lub inaktywację enzymów bakteryjnych, co prowadzi do zniszczenia patogenów.

• tiazydowe leki moczopędne

  Tiazydowe leki moczopędne to grupa związków chemicznych stosowanych głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i obrzęków. Działanie tych leków polega na hamowaniu reabsorpcji sodu i chloru w kanaliku dystalnym nefronu poprzez blokowanie kotransportera Na+/Cl-. Prowadzi to do zwiększonego wydalania sodu, chloru i wody z moczem, zmniejszając objętość płynów pozakomórkowych i obniżając ciśnienie tętnicze.

• leki przeciwotępienne

  Leki przeciwotępienne to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu zaburzeń poznawczych, głównie w chorobie Alzheimera i innych formach otępienia. Ich działanie polega przede wszystkim na poprawie funkcji poznawczych poprzez modyfikację neuroprzekaźnictwa w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizm działania większości tych leków opiera się na zwiększeniu stężenia acetylocholiny (poprzez hamowanie enzymu rozkładającego ten neuroprzekaźnik) lub wpływie na receptory glutaminianergiczne.

• leki przeciwmigrenowe

  Leki przeciwmigrenowe to grupa preparatów stosowanych w leczeniu migreny – choroby neurologicznej charakteryzującej się nawracającymi, pulsującymi, jednostronnymi bólami głowy, którym często towarzyszą nudności, wymioty, nadwrażliwość na światło i dźwięki. Działanie tych leków opiera się na różnych mechanizmach, w zależności od podgrupy, i obejmuje m.in. zwężanie rozszerzonych naczyń mózgowych, hamowanie uwalniania neuropeptydów zapalnych oraz blokowanie receptorów bólowych.

• leki przeciwastmatyczne

  Leki przeciwastmatyczne stanowią szeroką grupę preparatów stosowanych w leczeniu i kontroli astmy oskrzelowej. Ich główne działanie polega na zmniejszaniu stanu zapalnego w drogach oddechowych, rozszerzaniu oskrzeli oraz zapobieganiu skurczom mięśni gładkich oskrzeli. Mechanizmy działania są różnorodne, w zależności od podgrupy leków.

• leki złożone

  Leki złożone to preparaty zawierające dwie lub więcej substancji czynnych w jednym produkcie leczniczym. Ich zastosowanie opiera się na synergistycznym działaniu poszczególnych składników, co pozwala na zwiększenie skuteczności terapii przy jednoczesnym zmniejszeniu dawek pojedynczych substancji, a tym samym ograniczeniu potencjalnych działań niepożądanych.

• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny

  Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) to grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają poziom serotoniny w mózgu poprzez blokowanie jej wychwytu zwrotnego do neuronów presynaptycznych. Prowadzi to do zwiększonej dostępności serotoniny w szczelinie synaptycznej, co przyczynia się do poprawy nastroju, redukcji lęku i normalizacji innych funkcji psychicznych.

• penicyliny

  Penicyliny to grupa antybiotyków beta-laktamowych, które działają bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Mechanizm ich działania polega na wiązaniu się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP), co prowadzi do zaburzenia procesu tworzenia peptydoglikanu – kluczowego składnika ściany komórkowej bakterii. Są skuteczne głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, niektórych Gram-ujemnych oraz krętków.

• selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

  Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) to grupa leków przeciwdepresyjnych, które działają poprzez blokowanie transportera serotoniny w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia serotoniny w przestrzeni synaptycznej. Dzięki temu mechanizmowi SSRI skutecznie łagodzą objawy depresji, zaburzeń lękowych, zespołu obsesyjno-kompulsyjnego oraz innych zaburzeń psychicznych.

• leki przeciwreumatyczne

  Leki przeciwreumatyczne to szeroka grupa preparatów stosowanych w leczeniu chorób reumatycznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów oraz inne choroby zapalne układu ruchu. Ich głównym zadaniem jest hamowanie procesu zapalnego, łagodzenie bólu, spowolnienie progresji choroby oraz zapobieganie uszkodzeniom stawów.

• inhibitory kinaz tyrozynowych

  Inhibitory kinaz tyrozynowych (TKI) to klasa leków, które blokują działanie enzymów zwanych kinazami tyrozynowymi, odpowiedzialnych za przekazywanie sygnałów komórkowych wpływających na wzrost i podział komórek. Ich głównym mechanizmem działania jest selektywne hamowanie fosforylacji tyrozyny w określonych białkach, co prowadzi do zahamowania szlaków sygnałowych istotnych w procesach nowotworzenia. Dzięki temu TKI skutecznie blokują proliferację komórek nowotworowych i indukują ich apoptozę.

• leki immunomodulujące

  Leki immunomodulujące stanowią szeroką grupę substancji, które modyfikują aktywność układu odpornościowego. Działają one poprzez wzmacnianie (immunostymulacja) lub osłabianie (immunosupresja) odpowiedzi immunologicznej organizmu, przywracając prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Stosowane są w leczeniu chorób o podłożu autoimmunologicznym, w transplantologii, onkologii oraz w leczeniu przewlekłych infekcji.

• doustne antykoagulanty

  Doustne antykoagulanty to grupa leków hamujących krzepnięcie krwi, stosowanych w zapobieganiu i leczeniu powikłań zakrzepowo-zatorowych. Działają poprzez ingerencję w kaskadę krzepnięcia krwi, blokując aktywność różnych czynników krzepnięcia, co prowadzi do wydłużenia czasu krzepnięcia i zapobiega tworzeniu się zakrzepów.

• inhibitory kinazy tyrozynowej

  Inhibitory kinazy tyrozynowej to grupa leków stosowanych głównie w onkologii, które blokują działanie enzymów zwanych kinazami tyrozynowymi. Kinazy te odgrywają kluczową rolę w szlakach sygnałowych komórek, kontrolując ich wzrost, różnicowanie i przeżycie. Nadmierna aktywacja tych szlaków często prowadzi do niekontrolowanego wzrostu komórek i rozwoju nowotworów.

• antykoagulanty

  Antykoagulanty, znane również jako leki przeciwzakrzepowe, to grupa leków zapobiegających powstawaniu zakrzepów krwi poprzez hamowanie kaskady krzepnięcia. Ich działanie polega na blokowaniu różnych etapów procesu koagulacji, co prowadzi do wydłużenia czasu krzepnięcia krwi i zapobiegania tworzeniu się skrzeplin w naczyniach krwionośnych.

• leki do stosowania miejscowego

  Leki do stosowania miejscowego to preparaty przeznaczone do aplikacji bezpośrednio na skórę, błony śluzowe, oczy, uszy lub inne określone obszary ciała. Ich główną zaletą jest działanie punktowe, ograniczone głównie do miejsca aplikacji, co często pozwala na zminimalizowanie ogólnoustrojowych działań niepożądanych.

• leki przeciwwymiotne

  Leki przeciwwymiotne to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu nudności i wymiotów o różnej etiologii. Działają one poprzez blokowanie receptorów odpowiedzialnych za odruch wymiotny lub hamowanie obszarów mózgu odpowiedzialnych za wymioty (chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, ośrodek wymiotny w rdzeniu przedłużonym).

• leki przeczyszczające

  Leki przeczyszczające (inaczej laksacyjne) to grupa preparatów stosowanych w leczeniu zaparć oraz w celu oczyszczenia przewodu pokarmowego przed badaniami diagnostycznymi lub zabiegami chirurgicznymi. Działają poprzez przyspieszenie przesuwania się treści pokarmowej przez jelita, zmiękczenie stolca, zwiększenie jego objętości lub pobudzenie perystaltyki jelit, co prowadzi do ułatwienia defekacji.

• leki przeciwdławicowe

  Leki przeciwdławicowe (antyangionalne) to grupa leków stosowanych w leczeniu choroby niedokrwiennej serca, w szczególności dławicy piersiowej (anginy pectoris). Ich podstawowym mechanizmem działania jest zwiększenie przepływu krwi w naczyniach wieńcowych, zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen lub kombinacja tych efektów, co prowadzi do zmniejszenia częstości i nasilenia epizodów dławicowych.

• leki przeciwparkinsonowskie

  Leki przeciwparkinsonowskie to grupa preparatów stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona oraz parkinsonizmu, których głównym celem jest łagodzenie objawów związanych z niedoborem dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Mechanizmy działania tych leków skupiają się na zwiększaniu stężenia dopaminy w mózgu, stymulowaniu receptorów dopaminergicznych lub hamowaniu układów cholinergicznych.

• fluorochinolony

  Fluorochinolony to syntetyczna grupa antybiotyków o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działają poprzez hamowanie aktywności bakteryjnych enzymów: gyrazy DNA (topoizomerazy II) i topoizomerazy IV, które są niezbędne do replikacji, transkrypcji i naprawy DNA bakterii. To powoduje zaburzenie syntezy DNA i prowadzi do śmierci komórki bakteryjnej.

• leki przeciwkaszlowe

  Leki przeciwkaszlowe to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w celu hamowania lub łagodzenia kaszlu. Dzielą się na dwie główne kategorie: leki przeciwkaszlowe działające ośrodkowo (tłumiące odruch kaszlowy w ośrodkowym układzie nerwowym) oraz leki działające obwodowo (wpływające na receptory w drogach oddechowych).

• neuroleptyki

  Neuroleptyki, znane również jako leki przeciwpsychotyczne, to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu psychoz, w tym schizofrenii, zaburzeń schizoafektywnych, zaburzeń dwubiegunowych oraz stanów manii. Ich działanie polega przede wszystkim na blokowaniu receptorów dopaminowych w ośrodkowym układzie nerwowym, co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych, takich jak urojenia, halucynacje, dezorganizacja myślenia oraz zaburzenia zachowania.

• złożone doustne środki antykoncepcyjne

  Złożone doustne środki antykoncepcyjne to preparaty hormonalne zawierające dwa rodzaje hormonów płciowych: estrogen (zwykle etynyloestradiol lub estradiol) oraz progestagen. Działają poprzez hamowanie owulacji, zagęszczanie śluzu szyjkowego, co utrudnia penetrację plemników, oraz zmiany w endometrium, które uniemożliwiają implantację zarodka. Skuteczność tych preparatów przy prawidłowym stosowaniu wynosi powyżej 99%.

• leki przeciwbiegunkowe

  Leki przeciwbiegunkowe stanowią grupę preparatów stosowanych w objawowym leczeniu biegunek o różnej etiologii. Ich działanie polega na zmniejszeniu liczby wypróżnień, zwiększeniu konsystencji stolca oraz łagodzeniu towarzyszących objawów, takich jak skurcze jelit i dolegliwości bólowe brzucha.

• leki przeciwmaniakalne

  Leki przeciwmaniakalne (normotymiczne) to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w leczeniu stanów maniakalnych oraz zapobieganiu nawrotom epizodów maniakalnych i depresyjnych w chorobie afektywnej dwubiegunowej (ChAD). Działają one poprzez stabilizację nastroju, hamowanie nadmiernej pobudliwości neuronalnej i regulację mechanizmów przekaźnictwa nerwowego w ośrodkowym układzie nerwowym.

• leki flebotropowe

  Leki flebotropowe to grupa preparatów stosowanych w chorobach układu żylnego, szczególnie w przewlekłej niewydolności żylnej kończyn dolnych. Działają one poprzez zwiększenie napięcia ścian naczyń żylnych, poprawę mikrokrążenia oraz zmniejszenie przepuszczalności naczyń włosowatych. Leki te redukują obrzęki, uczucie ciężkości nóg, nocne kurcze łydek oraz inne dolegliwości związane z niewydolnością żylną.

• heparyny drobnocząsteczkowe

  Heparyny drobnocząsteczkowe (HDCz) to grupa leków przeciwzakrzepowych, otrzymywanych poprzez depolimeryzację heparyny niefrakcjonowanej. Charakteryzują się mniejszą masą cząsteczkową (4000-6000 daltonów), co nadaje im inne właściwości farmakokinetyczne i farmakodynamiczne w porównaniu do heparyny niefrakcjonowanej. HDCz działają głównie poprzez hamowanie aktywności czynnika Xa, przy znacznie mniejszym wpływie na trombinę (czynnik IIa), co przekłada się na rzadsze występowanie powikłań krwotocznych.

• leki rozszerzające oskrzela

  Leki rozszerzające oskrzela (bronchodilatatory) to grupa preparatów farmakologicznych stosowanych w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych, takich jak astma oskrzelowa czy przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP). Ich głównym działaniem jest zwiększenie średnicy oskrzeli poprzez rozluźnienie mięśni gładkich w drogach oddechowych, co prowadzi do zmniejszenia oporu przepływu powietrza i poprawy wentylacji płuc.

• diuretyki tiazydowe

  Diuretyki tiazydowe to grupa leków moczopędnych, które hamują reabsorpcję sodu i chloru w początkowym odcinku kanalika dalszego nefronu. Poprzez zwiększenie wydalania jonów sodowych, chlorkowych i potasowych prowadzą do zwiększonej diurezy oraz zmniejszenia objętości płynów ustrojowych. Dodatkowo wykazują działanie wazodylatacyjne, zmniejszając opór naczyń obwodowych.

• inhibitory wchłaniania cholesterolu

  Inhibitory wchłaniania cholesterolu to grupa leków, które zmniejszają przyswajanie cholesterolu z przewodu pokarmowego. Ich mechanizm działania polega na blokowaniu białka NPC1L1 (Niemann-Pick C1-Like 1) w rąbku szczoteczkowym jelita cienkiego, które odpowiada za transport cholesterolu ze światła jelita do enterocytów. Dzięki temu zmniejsza się wchłanianie cholesterolu pokarmowego i żółciowego, co prowadzi do obniżenia stężenia cholesterolu całkowitego i frakcji LDL w surowicy krwi.

• szczepionki

  Szczepionki to preparaty biologiczne zawierające antygeny, które po podaniu stymulują układ odpornościowy organizmu do wytworzenia odporności przeciwko określonemu patogenowi. Działają one na zasadzie „treningu” układu immunologicznego, ucząc go rozpoznawać i zwalczać patogeny, takie jak wirusy czy bakterie, bez wywoływania objawów choroby.

• leki wziewne złożone

  Leki wziewne złożone stanowią istotną grupę preparatów stosowanych w terapii chorób układu oddechowego, zwłaszcza astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Zawierają dwie lub więcej substancji czynnych w jednym inhalatorze, co zapewnia kompleksowe działanie terapeutyczne poprzez jednoczesne podanie leków o różnych mechanizmach działania.

• leki przeciwkrwotoczne

  Leki przeciwkrwotoczne to szeroka grupa środków farmakologicznych, których głównym działaniem jest hamowanie krwawień różnego pochodzenia. Ich mechanizm działania opiera się przede wszystkim na wpływie na układ krzepnięcia, naczynia krwionośne lub płytki krwi, co pozwala na zmniejszenie lub zatrzymanie krwawienia.

• leki immunostymulujące

  Leki immunostymulujące to grupa preparatów, których zadaniem jest wzmocnienie lub modyfikacja odpowiedzi immunologicznej organizmu. Działają one poprzez stymulację różnych elementów układu odpornościowego, zwiększając jego aktywność w walce z patogenami, nowotworami czy innymi zagrożeniami. Mechanizmy ich działania obejmują między innymi zwiększenie liczby i aktywności komórek immunologicznych, nasilenie fagocytozy, produkcji cytokin oraz przeciwciał.

• analogi prostaglandyn

  Analogi prostaglandyn to grupa leków oftalmologicznych, która działa poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej z oka przez drogi naczyniówkowo-twardówkowe. Są one stosowane głównie w leczeniu jaskry otwartego kąta przesączania oraz nadciśnienia ocznego, umożliwiając skuteczne obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego o około 25-35% w stosunku do wartości wyjściowych.