Leki w grupie
„benzodiazepiny”

Benzodiazepiny to grupa leków o działaniu uspokajającym, nasennym, przeciwlękowym, przeciwdrgawkowym i miorelaksacyjnym. Działają one poprzez zwiększenie działania kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) – głównego neuroprzekaźnika hamującego w ośrodkowym układzie nerwowym. Benzodiazepiny wiążą się ze specyficznym miejscem receptora GABA-A, potęgując efekt hamujący GABA, co prowadzi do zwiększonego napływu jonów chlorkowych do komórki i hiperpolaryzacji błony komórkowej.

Do najczęściej stosowanych benzodiazepin w Polsce należą: diazepam (Relanium, Neorelium), alprazolam (Xanax, Zomiren, Alprox), klonazepam (Clonazepamum TZF), lorazepam (Lorafen), midazolam (Midanium, Dormicum), oksazepam (Oxazepam TZF), estazolam (Estazolam TZF), temazepam (Signopam) oraz bromazepam (Lexotan).

Benzodiazepiny można podzielić ze względu na czas działania na: krótkodziałające (midazolam, triazolam), średniodziałające (alprazolam, lorazepam, temazepam) oraz długodziałające (diazepam, klonazepam). Istotny jest również podział ze względu na siłę działania oraz profil farmakologiczny – niektóre wykazują silniejsze działanie nasenne (temazepam, estazolam), inne przeciwlękowe (alprazolam, lorazepam) czy przeciwdrgawkowe (klonazepam, diazepam).

Główne zalety benzodiazepin to szybki początek działania, wysoka skuteczność w leczeniu stanów lękowych i bezsenności, dobra tolerancja w krótkotrwałym stosowaniu oraz szeroki indeks terapeutyczny, co czyni je względnie bezpiecznymi w przypadku przedawkowania (o ile nie są łączone z innymi lekami działającymi depresyjnie na OUN). Benzodiazepiny są również skuteczne w leczeniu drgawek, stanów pobudzenia i napięcia mięśniowego.

Najpoważniejsze niebezpieczeństwa związane z benzodiazepinami to ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia, które może wystąpić już po kilku tygodniach regularnego stosowania. Odstawienie leku po dłuższym czasie może wywołać zespół odstawienny, objawiający się niepokojem, bezsennością, a nawet drgawkami. Benzodiazepiny powodują też zaburzenia funkcji poznawczych, pamięci i koordynacji ruchowej. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie ich z alkoholem lub innymi lekami o działaniu depresyjnym na OUN, co może prowadzić do głębokiej sedacji, depresji oddechowej i zgonu. U osób starszych mogą powodować splątanie, zaburzenia równowagi i zwiększać ryzyko upadków i złamań.

W praktyce klinicznej wyróżnia się podgrupy benzodiazepin: anksjolityki (leki przeciwlękowe), hipnotyki (leki nasenne), leki przeciwpadaczkowe oraz benzodiazepiny stosowane w anestezjologii i sedacji. Podział ten jest jednak umowny, gdyż wiele benzodiazepin wykazuje działanie wielokierunkowe, a różnice dotyczą głównie czasu działania, siły efektu terapeutycznego i profilu działań niepożądanych.

Lista leków w tej grupie

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl