badanie densytometryczne
Badanie densytometryczne (densytometria kostna) to nieinwazyjna metoda diagnostyczna służąca do oceny gęstości mineralnej kości (BMD – Bone Mineral Density). Jest to kluczowe badanie w diagnostyce osteoporozy, pozwalające na wykrycie zmniejszenia masy kostnej jeszcze przed wystąpieniem złamań.
Najczęściej stosowaną metodą jest dwuenergetyczna absorpcjometria rentgenowska (DXA lub DEXA), która wykorzystuje niewielkie dawki promieniowania rentgenowskiego do pomiaru gęstości mineralnej kości. Badanie najczęściej wykonuje się w obrębie bliższego końca kości udowej oraz kręgosłupa lędźwiowego, rzadziej w obrębie kości przedramienia.
Wynik badania densytometrycznego wyrażany jest jako wskaźnik T-score (porównanie do szczytowej masy kostnej młodych dorosłych) oraz Z-score (porównanie do osób w tym samym wieku). Według kryteriów WHO, T-score powyżej -1 oznacza prawidłową gęstość kości, między -1 a -2,5 osteopenię, a poniżej -2,5 osteoporozę.
Badanie densytometryczne zalecane jest szczególnie kobietom po menopauzie, osobom z czynnikami ryzyka osteoporozy, pacjentom po złamaniach niskoenergetycznych oraz osobom przyjmującym leki mogące wpływać na metabolizm kostny. Jest również wykorzystywane do monitorowania efektów leczenia osteoporozy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Activelle 1 mg + 0,5 mg
Activelle w dawce 1 mg estradiolu półwodnego i 0,5 mg noretysteronu octanu jest wskazany do hormonalnej terapii zastępczej u kobiet po menopauzie, u których minął co najmniej rok od ostatniej miesiączki. Lek skutecznie łagodzi objawy niedoboru estrogenów, takie jak uderzenia gorąca, zaburzenia snu, wahania nastroju oraz objawy urogenitalne (np. suchość pochwy, dyskomfort podczas stosunków). Ponadto Activelle znajduje zastosowanie w profilaktyce osteoporozy u pacjentek z podwyższonym ryzykiem złamań, zwłaszcza u tych, które nie tolerują standardowych leków osteoporotycznych lub mają do nich przeciwwskazania. Preparat zawiera estradiol identyczny z endogennym hormonem oraz pochodną progesteronu, co zabezpiecza błonę śluzową macicy przed nadmierną proliferacją. Zalecana dawka (1 mg + 0,5 mg) jest optymalna dla większości pacjentek, jednak u kobiet powyżej 65 roku życia doświadczenie kliniczne jest ograniczone, co wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka terapii.
badanie cytologiczne, badanie densytometryczne, badanie ginekologiczne, bisfosfonian, densytometria kości, estradiol półwodny, glikokortykosteroid, hormonalna terapia zastępcza, laktoza jednowodna, niedobór estrogenów, objawy urogenitalne, objawy wypadowe, octan noretysteronu, osteoporoza pomenopauzalna, proliferacja, raloksyfen, suchość pochwy, uderzenia gorąca, zaburzenia snu, złamania niskoenergetyczne, złamania osteoporotyczne