4-okso-alitretynoina

4-okso-alitretynoina (znana również jako 4-okso-9-cis-retinoidowy kwas) to metabolit alitretynoiny, który należy do grupy retinoidów. Alitretynoina (9-cis-retinoidowy kwas) jest naturalnie występującym retinoidem, który wiąże się do wszystkich znanych podtypów receptorów retinoidowych (RAR i RXR), a 4-okso-alitretynoina jest produktem jej utleniania.

Metabolit ten powstaje w wyniku działania enzymów z grupy cytochromu P450, głównie CYP2C9, CYP2C8 i CYP3A4, które katalizują utlenianie grupy alitretynoiny w pozycji 4. 4-okso-alitretynoina wykazuje aktywność biologiczną, choć zwykle mniejszą niż związek macierzysty, i przyczynia się do ogólnego działania farmakologicznego alitretynoiny w organizmie.

Z klinicznego punktu widzenia, znajomość metabolizmu alitretynoiny do 4-okso-alitretynoiny jest istotna przy ocenie potencjalnych interakcji lekowych oraz przy interpretacji stężeń leku w badaniach farmakokinetycznych. Ponadto może mieć znaczenie w kontekście terapii przewlekłego wyprysku rąk, gdzie alitretynoina stosowana jest jako lek z wyboru przy postaciach opornych na leczenie miejscowymi kortykosteroidami.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Alitretinoina – Właściwości farmakokinetyczne

Alitretynoina, składnik aktywny leku Toctino (kapsułki miękkie 10 mg i 30 mg), charakteryzuje się niską i zmienną biodostępnością, silnie zależną od obecności tłuszczów w posiłku, co znacząco zwiększa ekspozycję ogólnoustrojową (ponad dwukrotnie przy posiłku zawierającym około 40% tłuszczu). Po podaniu dawki 30 mg z takim posiłkiem, Tmax wynosi około 4 godziny, Cmax średnio 177 ng/mL, a AUC(0-τ) 405 ng*hr/mL. Farmakokinetyka alitretynoiny jest liniowa w zakresie dawek 10-30 mg, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (99,1%) i umiarkowaną dystrybucją tkankową (objętość dystrybucji >14 L). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C9, CYP2C8 i CYP3A4, prowadząc do aktywnego metabolitu 4-okso-alitretynoiny, którego AUC stanowi ponad 70% AUC związku macierzystego. Eliminacja odbywa się głównie przez mocz (63% dawki w postaci metabolitów), z okresem półtrwania około 9 godzin dla alitretynoiny i 10 godzin dla 4-okso-alitretynoiny.
4-okso-alitretynoina, alitretynoina, biodostępność, czas osiągnięcia maksymalnego stężenia, dystrybucja tkankowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, glukuronidacja, izoenzym cytochromu P450, izoenzymy CYP, kapsułka miękka, klirens kreatyniny, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenia, powinowactwo do białek osocza, profil eliminacji, przewlekły wyprysk rąk, retynoid endogenny, schyłkowa choroba nerek, skala Childa-Pugha, stężenie trójglicerydów, Toctino, układ pokarmowy, wskaźnik masy ciała, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, znakowanie izotopowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Toctino 30 mg

Alitretynoina, substancja czynna leku Toctino, charakteryzuje się niską i zmienną biodostępnością, która ulega ponad dwukrotnemu zwiększeniu przy podaniu z wysokotłuszczowym posiłkiem (około 40% tłuszczu). Po podaniu dawki 30 mg z posiłkiem Tmax wynosi medianę 4 godziny, Cmax osiąga 177 ng/mL, a AUC(0-τ) 405 ng*hr/mL. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-30 mg, z wysokim (99,1%) wiązaniem z białkami osocza i objętością dystrybucji powyżej 14 L. Metabolizowany jest głównie przez CYP2C9, CYP2C8 i CYP3A4 do aktywnego metabolitu 4-okso-alitretynoiny, którego AUC stanowi ponad 70% AUC leku macierzystego. Średni okres półtrwania alitretynoiny wynosi 9 godzin, a 4-okso-alitretynoiny 10 godzin. Eliminacja zachodzi głównie przez mocz (63% jako metabolity) i kał (około 30%), z minimalnym wydalaniem leku w formie niezmienionej (<1%).
4-okso-alitretynoina, alitretynoina, AUC, Cmax, ekspozycja ogólnoustrojowa, glukuronidacja, izoenzymy, izomeryzacja, izotretynoina, kapsułki miękkie, klirens kreatyniny, marskość wątroby, metabolit aktywny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekły wyprysk rąk, retynoid endogenny, schyłkowa choroba nerek, skala Childa-Pugha, Tmax, Toctino, tretynoina, układ pokarmowy, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik masy ciała, wydalanie z moczem, wysokotłuszczowy posiłek, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znakowanie izotopowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Toctino 10 mg

Alitretynoina, substancja czynna leku TOCTINO, charakteryzuje się ograniczoną i zmienną biodostępnością, która znacząco wzrasta (ponad dwukrotnie) przy podaniu z wysokotłuszczowym posiłkiem (około 40% tłuszczu). Po podaniu dawki 30 mg raz na dobę z posiłkiem Tmax wynosi około 4 godziny, Cmax to 177 ng/mL, a AUC(0-τ) wynosi 405 ng*hr/mL. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (99,1%) oraz umiarkowaną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji >14 L). Metabolizm alitretynoiny odbywa się głównie przez izoenzymy CYP2C9, CYP2C8 i CYP3A4, prowadząc do aktywnego metabolitu 4-okso-alitretynoiny, który odpowiada za ponad 70% ekspozycji. Eliminacja następuje głównie przez mocz (63% dawki w postaci metabolitów) oraz kał (około 30%), a okres półtrwania alitretynoiny wynosi około 9 godzin, a 4-okso-alitretynoiny 10 godzin.
4-okso-alitretynoina, AUC, biodostępność, Cmax, cytochrom P450, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakokinetyka leku, glukuronidacja, izoenzymy cytochromu P450, izomeryzacja, klirens kreatyniny, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, przewlekły wyprysk rąk, retynoid endogenny, rozpuszczalność leku, schyłkowa choroba nerek, skala Childa-Pugha, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wskaźnik BMI, wysokotłuszczowy posiłek, zaburzenie czynności nerek, znakowanie izotopowe

4-okso-alitretynoina

Powiązane wpisy

Alitretinoina – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Toctino 30 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Toctino 10 mg