Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Tiamazol

Tiamazol, stosowany w leczeniu nadczynności tarczycy, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. U pacjentek w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji ze względu na ryzyko teratogenne, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. W ciąży tiamazol przenika przez barierę łożyskową, osiągając stężenia we krwi płodu porównywalne z matczynymi, co może prowadzić do wola, niedoczynności tarczycy, zmniejszonej masy urodzeniowej oraz poważnych wad rozwojowych, takich jak wrodzona aplazja skóry, wady twarzoczaszki, przepuklina pępowinowa czy ubytek przegrody międzykomorowej. Leczenie tiamazolem w ciąży wymaga indywidualnej oceny korzyści i ryzyka oraz stosowania najmniejszej skutecznej dawki bez dodatkowej terapii hormonalnej, z koniecznością ścisłego monitorowania matki, płodu i noworodka.

Wpływ tiamazolu na płodność, ciążę i laktację

Tiamazol, substancja czynna leków takich jak Metizol i Thyrozol, wymaga szczególnej uwagi przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas karmienia piersią. Leczenie nadczynności tarczycy przy użyciu tiamazolu w tych grupach pacjentek wymaga starannego monitorowania i indywidualnego dostosowania terapii ze względu na potencjalne zagrożenia zarówno dla matki, jak i dziecka.1 2

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym, które przyjmują tiamazol, muszą bezwzględnie stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas całego okresu leczenia. Jest to istotne zalecenie związane z potencjalnym ryzykiem teratogennym leku, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży.3 4

Ciąża

Nadczynność tarczycy u kobiet w ciąży bezwzględnie wymaga odpowiedniego leczenia, ponieważ nieleczona może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak poród przedwczesny oraz wady rozwojowe u płodu. Jednocześnie należy pamiętać, że niedoczynność tarczycy spowodowana stosowaniem nieodpowiednich (zbyt wysokich) dawek tiamazolu może zwiększać ryzyko poronień.5

Tiamazol przenika przez barierę łożyskową i może osiągać we krwi płodu stężenia równe stężeniom stwierdzanym w surowicy matki. Stosowanie niewłaściwych, zbyt wysokich dawek leku może prowadzić do powstawania wola i niedoczynności tarczycy u płodu, a także skutkować zmniejszoną masą urodzeniową.6 7

Teratogenność tiamazolu

Na podstawie doświadczeń klinicznych, badań epidemiologicznych i spontanicznych zgłoszeń istnieje uzasadnione podejrzenie, że tiamazol może powodować wrodzone wady rozwojowe, szczególnie gdy jest podawany w pierwszym trymestrze ciąży oraz w dużych dawkach.8 9

Notowano następujące wady rozwojowe związane ze stosowaniem tiamazolu w ciąży:10 11

12 13

Zalecenia dotyczące stosowania w ciąży

Tiamazol można podawać kobietom w ciąży wyłącznie po przeprowadzeniu ścisłej, indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka, stosując najmniejszą skuteczną dawkę, bez dodatkowego podawania hormonów tarczycy. Gdy tiamazol jest stosowany w okresie ciąży, konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego zarówno matki, płodu, jak i noworodka po urodzeniu.14 15

Karmienie piersią

Tiamazol przenika do mleka ludzkiego, osiągając w nim stężenia równe stężeniom w surowicy matki. Z tego powodu istnieje ryzyko rozwoju niedoczynności tarczycy u karmionego piersią dziecka.16 17

Karmienie piersią w czasie stosowania tiamazolu jest możliwe pod następującymi warunkami:18 19

  • stosowanie wyłącznie małych dawek tiamazolu – do 10 mg na dobę
  • niestosowanie dodatkowego podawania hormonów tarczycy
  • regularne kontrolowanie czynności gruczołu tarczycowego u karmionego dziecka

20 21

W przypadku konieczności stosowania dużych dawek tiamazolu (przekraczających 10 mg na dobę), pacjentka powinna zaprzestać karmienia piersią ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niedoczynności tarczycy u dziecka.22

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl