Interakcje
Pemetreksed

Pemetreksed jest eliminowany głównie w postaci niezmienionej przez wydzielanie w cewkach nerkowych, z mniejszym udziałem filtracji kłębuszkowej, co ma kluczowe znaczenie dla potencjalnych interakcji farmakokinetycznych. Leki nefrotoksyczne, takie jak antybiotyki aminoglikozydowe, diuretyki pętlowe, związki platyny oraz cyklosporyna, mogą opóźniać eliminację pemetreksedu, zwiększając ryzyko toksyczności, dlatego wymagana jest ścisła kontrola klirensu kreatyniny. Podobnie, probenecyd i penicylina konkurują o transport nerkowy, co również może opóźniać wydalanie pemetreksedu. W przypadku NLPZ (np. ibuprofen >1600 mg/dobę) i kwasu acetylosalicylowego (≥1,3 g/dobę) u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min) obserwuje się zmniejszenie wydalania pemetreksedu, a u pacjentów z klirensem 45–79 ml/min zaleca się przerwanie stosowania tych leków na 2 dni przed, w dniu podania i 2 dni po terapii pemetreksedem (dla NLPZ o długim T½, np. piroksykam, rofekoksyb, przerwa powinna wynosić co najmniej 5 dni przed i 2 dni po). Metabolizm wątrobowy pemetreksedu jest ograniczony, a badania in vitro wykazały brak klinicznie istotnej inhibicji izoenzymów CYP3A, CYP2D6, CYP2C9 i CYP1A2, co zmniejsza ryzyko interakcji metabolicznych z lekami metabolizowanymi przez te szlaki.

Interakcje substancji pemetreksed z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Pemetreksed jest wydalany głównie w postaci niezmienionej w wyniku wydzielania w cewkach nerkowych, a w mniejszym stopniu w wyniku przesączania kłębuszkowego. Ten mechanizm eliminacji substancji stanowi istotny czynnik przy analizie potencjalnych interakcji z innymi produktami leczniczymi.123

Interakcje z lekami nefrotoksycznymi

Równoczesne stosowanie leków nefrotoksycznych może istotnie wpływać na farmakokinetykę pemetreksedu. Do grupy leków potencjalnie wchodzących w interakcje z pemetreksedem na poziomie nerkowym należą:

  • Antybiotyki aminoglikozydowe
  • Diuretyki pętlowe
  • Związki platyny
  • Cyklosporyna

456

Stosowanie wymienionych leków równocześnie z pemetreksedem może prowadzić do opóźnionego usuwania pemetreksedu z organizmu, co potencjalnie zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania leków nefrotoksycznych i pemetreksedu, należy ściśle monitorować funkcję nerek poprzez regularne badanie klirensu kreatyniny.789

Interakcje z substancjami wydzielanymi w cewkach nerkowych

Równoczesne stosowanie substancji, które również są wydzielane w cewkach nerkowych, może konkurować z pemetreksedem o transport nerkowy i prowadzić do opóźnionego usuwania pemetreksedu z organizmu. Do leków tych należą między innymi:

  • Probenecyd
  • Penicylina

1011

Przy jednoczesnym stosowaniu pemetreksedu i tych leków zaleca się zachowanie ostrożności oraz ścisłe monitorowanie klirensu kreatyniny.1213

Interakcje z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) i kwasem acetylosalicylowym

Interakcje z NLPZ i kwasem acetylosalicylowym są zależne od dawek tych leków oraz od funkcji nerek pacjenta. Należy wyróżnić następujące grupy pacjentów i odpowiadające im zalecenia:

Pacjenci z prawidłową czynnością nerek

U pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min), stosowanie dużych dawek niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ, takich jak ibuprofen w dawce > 1600 mg na dobę) oraz kwasu acetylosalicylowego w większych dawkach (≥ 1,3 g na dobę) może spowodować zmniejszenie wydalania pemetreksedu, a w konsekwencji zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania tych leków, należy zachować szczególną ostrożność i dokładnie monitorować stan pacjenta. 1600 mg na dobę) oraz kwasu acetylosalicylowego w większych dawkach (≥ 1,3 g na dobę) może spowodować zmniejszenie wydalania pemetreksedu a w konsekwencji zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych. Należy zwrócić szczególną uwagę w czasie stosowania dużych dawek NLPZ oraz kwasu acetylosalicylowego równocześnie z pemetreksedem u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min).”>14 1600 mg na dobę) oraz kwasu acetylosalicylowego w większych dawkach (≥ 1,3 g na dobę) może spowodować zmniejszenie wydalania pemetreksedu, a w konsekwencji zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych. Należy zwrócić szczególną uwagę w czasie stosowania dużych dawek NLPZ oraz kwasu acetylosalicylowego równocześnie z pemetreksedem u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 80 ml/min).”>15

Pacjenci z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek

U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny od 45 do 79 ml/min), należy unikać równoczesnego podawania pemetreksedu z NLPZ (np. ibuprofenem) lub z kwasem acetylosalicylowym w dużych dawkach. Zalecana jest przerwa w stosowaniu tych leków:

  • 2 dni przed podaniem pemetreksedu
  • w dniu podania pemetreksedu
  • 2 dni po podaniu pemetreksedu

1617

NLPZ o dłuższym okresie półtrwania

W przypadku NLPZ o dłuższym okresie półtrwania, takich jak piroksykam lub rofekoksyb, czas odstawienia leków przed zastosowaniem pemetreksedu powinien być dłuższy. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek należy przerwać stosowanie tych leków w okresie:

  • co najmniej 5 dni przed podaniem pemetreksedu
  • w dzień podania pemetreksedu
  • co najmniej 2 dni po podaniu pemetreksedu

1819

Jeżeli konieczne jest jednoczesne stosowanie NLPZ i pemetreksedu, należy uważnie kontrolować stan pacjentów w celu wykrycia objawów toksyczności, szczególnie zahamowania czynności szpiku kostnego i toksyczności ze strony przewodu pokarmowego.2021

Interakcje z substancjami metabolizowanymi przez izoenzymy cytochromu P450

Metabolizm pemetreksedu w wątrobie zachodzi w ograniczonym stopniu. Badania in vitro z zastosowaniem mikrosomów z ludzkiej wątroby wykazały, że pemetreksed nie hamuje w sposób klinicznie istotny procesu oczyszczania metabolicznego leków metabolizowanych przez następujące izoenzymy:

2223

Dzięki temu nie przewiduje się znaczących interakcji farmakokinetycznych pemetreksedu z substancjami leczniczymi, których metabolizm zależny jest od wymienionych izoenzymów.

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy u pacjentów z chorobami nowotworowymi, często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe. U pacjentów przyjmujących doustne leki przeciwzakrzepowe i pemetreksed istnieje konieczność częstszego monitorowania parametrów krzepnięcia. Powodem są:

  • Duża zmienność osobnicza w czynności układu krzepnięcia
  • Różnice w obrazie krzepnięcia u tego samego pacjenta w różnych fazach choroby
  • Możliwość interakcji doustnych leków przeciwzakrzepowych z chemioterapeutykami przeciwnowotworowymi

2425

W przypadku jednoczesnego stosowania pemetreksedu i doustnych leków przeciwzakrzepowych, należy częściej monitorować wskaźnik INR (International Normalised Ratio), aby dostosować dawkowanie leków przeciwzakrzepowych do zmieniających się warunków klinicznych.

Interakcje ze szczepionkami

W trakcie leczenia pemetreksedem, podobnie jak w przypadku innych leków cytotoksycznych, istnieją ograniczenia dotyczące stosowania szczepionek:

Jednoczesne stosowanie przeciwwskazane:

2627

Jednoczesne stosowanie niezalecane:
  • Szczepionki żywe atenuowane (z wyjątkiem szczepionki przeciwko żółtej gorączce, której stosowanie jest przeciwwskazane) – ryzyko wystąpienia układowego odczynu mogącego prowadzić do zgonu. Ryzyko to jest większe u pacjentów z obniżoną odpornością spowodowaną chorobą podstawową.

2829

W okresie leczenia pemetreksedem zaleca się stosowanie szczepionek inaktywowanych, jeżeli takie istnieją (np. szczepionka przeciwko poliomyelitis).3031

Interakcje pemetreksedu z alkoholem

Dokumenty źródłowe nie zawierają specyficznych informacji na temat interakcji pemetreksedu z alkoholem. Jednak należy wziąć pod uwagę ogólne zalecenia dotyczące spożywania alkoholu podczas chemioterapii. Alkohol może wpływać na metabolizm wątrobowy wielu leków, a także potęgować działania niepożądane oraz wpływać na stan ogólny pacjentów poddawanych chemioterapii.

Podczas leczenia pemetreksedem należy zachować szczególną ostrożność przy spożywaniu alkoholu z następujących powodów:

  • Alkohol może nasilać działania niepożądane chemioterapii, takie jak nudności, wymioty i zmęczenie
  • Alkohol może potencjalnie wpływać na funkcję wątroby i nerek, co może zaburzać metabolizm i wydalanie leków
  • Alkohol może wchodzić w interakcje z innymi lekami stosowanymi w terapii wspomagającej (np. leki przeciwwymiotne, przeciwbólowe)
  • Spożywanie alkoholu może prowadzić do dodatkowego odwodnienia organizmu, co jest niekorzystne przy chemioterapii

Ze względów bezpieczeństwa i optymalizacji terapii pemetreksedem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia, szczególnie w dniach podawania leku oraz bezpośrednio po jego podaniu.

Tabela interakcji pemetreksedu z innymi lekami

Grupa leków/substancji Przykłady Rodzaj interakcji Znaczenie kliniczne Zalecenia
Leki nefrotoksyczne Antybiotyki aminoglikozydowe, diuretyki pętlowe, związki platyny, cyklosporyna Opóźnione oczyszczanie organizmu z pemetreksedu Wysokie Ostrożne stosowanie z dokładnym monitorowaniem klirensu kreatyniny
Leki wydzielane w cewkach nerkowych Probenecyd, penicylina Opóźnione wydalanie pemetreksedu przez konkurencję o transport nerkowy Umiarkowane do wysokiego Kontrola klirensu kreatyniny, dostosowanie dawkowania
NLPZ (duże dawki) Ibuprofen (>1600 mg/dobę) Zmniejszenie wydalania pemetreksedu Wysokie U pacjentów z prawidłową czynnością nerek: zachować szczególną ostrożność; U pacjentów z niewydolnością nerek: przerwać stosowanie NLPZ 2 dni przed, w dniu podania i 2 dni po pemetreksedie
Kwas acetylosalicylowy (duże dawki) ASA (≥1,3 g/dobę) Zmniejszenie wydalania pemetreksedu Wysokie Jak w przypadku NLPZ
NLPZ o długim okresie półtrwania Piroksykam, rofekoksyb Zmniejszenie wydalania pemetreksedu Wysokie U pacjentów z niewydolnością nerek: przerwać stosowanie 5 dni przed, w dniu podania i 2 dni po pemetreksedie
Doustne leki przeciwzakrzepowe Warfaryna, acenokumarol Zmiana parametrów krzepnięcia Wysokie Częstsze monitorowanie wskaźnika INR
Szczepionka przeciwko żółtej gorączce Ryzyko uogólnionego, śmiertelnego odczynu poszczepiennego Bardzo wysokie Przeciwwskazane
Szczepionki żywe atenuowane Szczepionki przeciwko odrze, śwince, różyczce, ospie wietrznej Ryzyko wystąpienia układowego odczynu Wysokie Niezalecane
Szczepionki inaktywowane Szczepionka przeciw poliomyelitis (IPV) Potencjalnie zmniejszona odpowiedź immunologiczna Niskie Dozwolone, preferowane nad szczepionkami żywymi
Alkohol Potencjalne nasilenie działań niepożądanych, wpływ na metabolizm wątrobowy Umiarkowane Zalecane unikanie, szczególnie w dniach podawania leku
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl