Przedawkowanie leku Zibor

Przedawkowanie bemiparyny sodowej (Zibor 25 000 j.m. anty-Xa/mL roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce) wiąże się z istotnym ryzykiem wystąpienia powikłań krwotocznych. Bemiparyna jako heparyna drobnocząsteczkowa o działaniu przeciwzakrzepowym wymaga szczególnej uwagi w przypadku podejrzenia przedawkowania ze względu na możliwość wystąpienia poważnych, zagrażających życiu krwawień ¹.

Objawy przedawkowania

Krwawienie stanowi główny i najpoważniejszy objaw przedawkowania bemiparyny. Ryzyko wystąpienia powikłań krwotocznych wzrasta proporcjonalnie do podanej dawki leku. Nasilenie objawów krwotocznych może być różne – od drobnych krwawień, które rzadko wymagają specjalistycznej interwencji, do masywnych, zagrażających życiu krwawień wymagających natychmiastowego leczenia ².

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Strategia postępowania w przypadku przedawkowania bemiparyny sodowej uzależniona jest od nasilenia krwawienia oraz indywidualnego ryzyka zakrzepicy u pacjenta. Kluczowe elementy postępowania obejmują ³:

• Przerwanie podawania bemiparyny – decyzja o odstawieniu leku powinna uwzględniać zarówno nasilenie krwawienia, jak i ryzyko zakrzepicy u pacjenta
• Ocena nasilenia krwawienia – drobne krwawienia rzadko wymagają specjalnego leczenia poza odstawieniem leku
• Zastosowanie antidotum – w przypadku dużych, zagrażających życiu krwawień należy rozważyć podanie siarczanu protaminy

Antagonizowanie działań bemiparyny

W przypadku ciężkiego przedawkowania skutkującego dużym krwawieniem zaleca się zastosowanie siarczanu protaminy jako specyficznego antidotum. Efektywność neutralizacji działania bemiparyny przez siarczan protaminy została potwierdzona zarówno w badaniach in vitro, jak i in vivo ⁴.

Podanie siarczanu protaminy prowadzi do szybkiego zmniejszenia aktywności przeciw czynnikowi Xa (anty-Xa) bemiparyny. Efekt ten utrzymuje się przez około 2 godziny od momentu dożylnego podania antidotum. Zalecana dawka siarczanu protaminy wynosi 1,4 mg na każde 100 j.m. aktywności anty-Xa podanej bemiparyny ⁵.

Należy pamiętać, że po podaniu siarczanu protaminy konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów krzepnięcia pacjenta, w szczególności aktywności anty-Xa oraz APTT (czas kaolinowo-kefalinowy), które ulegają normalizacji po skutecznym zneutralizowaniu działania bemiparyny ⁶.

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Pacjent, u którego doszło do przedawkowania bemiparyny, wymaga ścisłego monitorowania klinicznego i laboratoryjnego. W przypadku zastosowania siarczanu protaminy należy obserwować pacjenta pod kątem objawów krwawienia przez co najmniej 24 godziny, ze szczególnym uwzględnieniem pierwszych 2 godzin, kiedy może dojść do zaniku działania neutralizującego siarczanu protaminy ⁷.

W procesie monitorowania pacjenta z przedawkowaniem bemiparyny należy regularnie oceniać:

1. Parametry życiowe pacjenta
2. Objawy krwawienia zewnętrznego i wewnętrznego
3. Aktywność anty-Xa
4. Parametry układu krzepnięcia, w tym APTT, INR, poziom fibrynogenu
5. Morfologię krwi z uwzględnieniem stężenia hemoglobiny i liczby płytek krwi