Właściwości farmakodynamiczne leku Zalanzo

Lansoprazol, substancja aktywna produktu leczniczego Zalanzo, należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów pompy protonowej (IPP) i jest oznaczony kodem ATC: A02BC03. Lansoprazol działa poprzez hamowanie końcowego etapu wytwarzania kwasu żołądkowego na poziomie molekularnym, blokując aktywność enzymu ATP-azy H+/K+ w komórkach okładzinowych żołądka. Mechanizm działania charakteryzuje się odwracalnością i zależnością od zastosowanej dawki, wpływając zarówno na podstawowe, jak i stymulowane wydzielanie kwasu solnego.¹

Mechanizm działania na poziomie komórkowym

Lansoprazol wykazuje selektywne działanie poprzez akumulację w komórkach okładzinowych żołądka, gdzie ulega aktywacji w kwaśnym środowisku. Po aktywacji dochodzi do połączenia lansoprazolu z grupą sulfhydrylową enzymu ATP-azy H+/K+, co prowadzi do zablokowania aktywności tego kluczowego enzymu odpowiedzialnego za wydzielanie kwasu żołądkowego.²

Wpływ na wydzielanie kwasu żołądkowego

Lansoprazol stanowi swoisty inhibitor pompy protonowej komórek okładzinowych żołądka. Badania kliniczne wykazały, że podanie jednorazowej dawki doustnej 30 mg lansoprazolu powoduje zmniejszenie stymulowanego pentagastryną wydzielania kwasu żołądkowego o około 80%. Kontynuacja terapii przez 7 dni z codziennym dawkowaniem prowadzi do redukcji wydzielania kwasu o około 90%.³

Podobny efekt terapeutyczny obserwuje się w odniesieniu do podstawowego wydzielania kwasu solnego. Pojedyncza dawka doustna 30 mg lansoprazolu zmniejsza podstawowe wydzielanie kwasu o około 70%, co skutkuje złagodzeniem dolegliwości już po pierwszej dawce leku. Przedłużone stosowanie lansoprazolu przez osiem dni prowadzi do dalszej redukcji wydzielania kwasu żołądkowego, osiągając wartość około 85%.⁴

Efekt terapeutyczny w różnych jednostkach chorobowych

Skuteczność kliniczna lansoprazolu przejawia się szybkim ustępowaniem objawów chorobowych po zastosowaniu dawki 30 mg raz na dobę. W większości przypadków, u pacjentów z chorobą wrzodową dwunastnicy obserwuje się wyleczenie już po 2 tygodniach terapii. Natomiast w chorobie wrzodowej żołądka lub refluksowym zapaleniu przełyku pełne wyleczenie następuje zwykle po 4 tygodniach leczenia.⁵

Poprzez zmniejszenie kwaśności soku żołądkowego, lansoprazol stwarza korzystne środowisko umożliwiające skuteczne działanie wybranych antybiotyków przeciwko bakteriom Helicobacter pylori, co jest istotne w eradykacji tego patogenu w terapii chorób wrzodowych.⁶

Wpływ na markery biochemiczne

Podczas stosowania lansoprazolu, podobnie jak innych leków przeciwwydzielniczych, obserwuje się podwyższenie stężenia gastryny w surowicy krwi, co stanowi fizjologiczną odpowiedź organizmu na zmniejszenie wydzielania kwasu solnego. Dodatkowo w trakcie terapii inhibitorami pompy protonowej stwierdza się zwiększenie stężenia chromograniny A (CgA) w surowicy, będące konsekwencją zmniejszonej kwasowości wewnątrzżołądkowej.⁷

Podwyższone stężenie CgA może zakłócać diagnostykę guzów neuroendokrynnych. Zgodnie z dostępnymi danymi naukowymi, w przypadku konieczności oznaczenia stężenia CgA u pacjenta, leczenie inhibitorami pompy protonowej należy przerwać na okres od 5 dni do 2 tygodni przed wykonaniem badania. Pozwala to na normalizację wartości CgA, które mogą być mylnie podwyższone w wyniku działania inhibitorów pompy protonowej, i uzyskanie miarodajnych wyników diagnostycznych.⁸

Dostępne postaci leku

Produkt leczniczy Zalanzo jest dostępny w dwóch dawkach: 15 mg i 30 mg, w postaci kapsułek dojelitowych twardych. Kapsułki 15 mg mają żółty, nieprzezroczysty wygląd i zawierają białe lub prawie białe mikrogranulki. Zawierają one również substancję pomocniczą o znanym działaniu – żółcień chinolinową (E 104). Kapsułki 30 mg są białe, nieprzezroczyste i również zawierają białe lub prawie białe mikrogranulki.⁹