Interakcje leku
Wamlox 10 mg + 320 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wamlox (amlodypina/walsartan) jako preparat złożony z dwóch substancji aktywnych, wykazuje potencjalne interakcje zarówno specyficzne dla poszczególnych składników, jak i dla połączenia obu substancji. Należy mieć świadomość, że nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji samej kombinacji amlodypiny/walsartanu z innymi produktami leczniczymi, co wymaga szczególnej ostrożności podczas terapii skojarzonej.¹

Interakcje dotyczące produktu złożonego

Podczas terapii preparatem Wamlox należy zwrócić uwagę na jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, takich jak alfa-adrenolityki czy leki moczopędne. Również produkty lecznicze, które mogą powodować działania niepożądane w postaci obniżenia ciśnienia krwi (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, alfa-adrenolityki stosowane w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego) mogą wzmagać przeciwnadciśnieniowe działanie leku Wamlox.²

Interakcje związane z amlodypiną

Amlodypina, jako bloker kanałów wapniowych, wchodzi w interakcje z różnymi grupami leków oraz składnikami diety. Szczególną uwagę należy zwrócić na następujące interakcje:

Niezalecane jednoczesne stosowanie amlodypiny

• Grejpfrut lub sok grejpfrutowy – nie zaleca się przyjmowania amlodypiny z grejpfrutem lub sokiem grejpfrutowym, gdyż u niektórych pacjentów może zwiększyć się jej biodostępność, czego skutkiem może być nasilone działanie obniżające ciśnienie tętnicze.³

Interakcje amlodypiny wymagające ostrożności

• Inhibitory CYP3A4 – jednoczesne stosowanie amlodypiny z silnymi lub umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (inhibitory proteazy, azole przeciwgrzybicze, makrolidy takie jak erytromycyna lub klarytromycyna, werapamil lub diltiazem) może powodować znaczne zwiększenie stężenia amlodypiny. Znaczenie kliniczne tych zmian w farmakokinetyce może być większe u pacjentów w podeszłym wieku. W takich przypadkach konieczne może być monitorowanie stanu klinicznego oraz dostosowanie dawki leku.⁴
• Induktory CYP3A4 – stosowanie amlodypiny jednocześnie ze znanymi induktorami CYP3A4 może zmieniać jej stężenie w osoczu. Zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego zarówno podczas stosowania amlodypiny z induktorami CYP3A4 (szczególnie z silnymi induktorami, takimi jak ryfampicyna czy ziele dziurawca), jak i po jego zakończeniu, a także rozważenie modyfikacji dawki leku.⁵
• Symwastatyna – jednoczesne wielokrotne stosowanie amlodypiny w dawce 10 mg z symwastatyną w dawce 80 mg powodowało zwiększenie stężenia symwastatyny o 77% w porównaniu z monoterapią symwastatyną. Z tego powodu u pacjentów przyjmujących amlodypinę zaleca się zmniejszenie dawki symwastatyny do 20 mg na dobę.⁶
• Dantrolen (w infuzji) – u zwierząt po podaniu werapamilu i dożylnym podaniu dantrolenu obserwowano prowadzące do śmierci migotanie komór i zapaść krążeniową powiązane z hiperkaliemią. Ze względu na ryzyko hiperkaliemii zaleca się unikanie jednoczesnego podawania antagonistów wapnia, takich jak amlodypina, u pacjentów podatnych na hipertermię złośliwą oraz podczas leczenia hipertermii złośliwej.⁷
• Takrolimus – istnieje ryzyko zwiększenia stężenia takrolimusu we krwi w przypadku jednoczesnego podawania z amlodypiną, choć farmakokinetyczny mechanizm tej interakcji nie jest w pełni poznany. Aby uniknąć toksyczności takrolimusu, stosowanie amlodypiny u pacjenta leczonego takrolimusem wymaga monitorowania stężenia takrolimusu we krwi i w razie potrzeby modyfikacji jego dawki.⁸
• Inhibitory mTOR – inhibitory mTOR, takie jak syrolimus, temsyrolimus i ewerolimus, są substratami CYP3A. Amlodypina jest słabym inhibitorem CYP3A, więc w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów mTOR może zwiększać narażenie na te inhibitory.⁹

Warto odnotować, że w badaniach klinicznych dotyczących interakcji, amlodypina stosowana w monoterapii nie wpływała na właściwości farmakokinetyczne atorwastatyny, digoksyny, warfaryny lub cyklosporyny.¹⁰

Interakcje związane z walsartanem

Niezalecane jednoczesne stosowanie walsartanu

• Lit – podczas jednoczesnego podawania litu z inhibitorami konwertazy angiotensyny lub antagonistami receptora angiotensyny II, w tym walsartanem, obserwowano odwracalne zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności. W związku z tym, podczas jednoczesnego stosowania zaleca się staranne monitorowanie stężenia litu w surowicy. Jeśli przyjmowane są także leki moczopędne, ryzyko toksycznego działania litu może być dodatkowo zwiększone podczas stosowania preparatu Wamlox.¹¹
• Leki moczopędne oszczędzające potas, preparaty uzupełniające potas, substytuty soli kuchennej zawierające potas – oraz inne substancje, które mogą zwiększać stężenie potasu.¹²

Interakcje walsartanu wymagające ostrożności

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – w tym wybiórcze inhibitory COX-2, kwas acetylosalicylowy (>3 g/dobę) i niewybiórcze NLPZ. Podczas jednoczesnego stosowania antagonistów angiotensyny II i NLPZ może nastąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego. Dodatkowo, ta kombinacja może powodować zwiększone ryzyko pogorszenia czynności nerek i zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Dlatego zaleca się monitorowanie czynności nerek na początku leczenia, jak również odpowiednie nawodnienie pacjenta.¹³
• Inhibitory transporterów wychwytu (ryfampicyna, cyklosporyna) lub transporterów wyrzutu (rytonawir) – wyniki badania metodą in vitro na komórkach wątroby ludzkiej wskazują, że walsartan jest substratem wątrobowego transportera wychwytu OATP1B1/OATP1B3 i wątrobowego transportera wyrzutu MRP2. Jednoczesne stosowanie inhibitorów transportera wychwytu (ryfampicyny, cyklosporyny) lub transportera wyrzutu (rytonawir) może zwiększać stężenie walsartanu w osoczu. Należy zachować odpowiednią ostrożność podczas rozpoczynania lub kończenia jednoczesnego stosowania takich leków.¹⁴
• Podwójna blokada układu RAA – jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) lub aliskirenu prowadzi do podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAA). Dane z badania klinicznego wykazały, że taka podwójna blokada jest związana z większą częstością występowania zdarzeń niepożądanych, takich jak: niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostra niewydolność nerek) w porównaniu z zastosowaniem leku z grupy antagonistów układu RAA w monoterapii.¹⁵

Warto zaznaczyć, że podczas monoterapii walsartanem nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji z następującymi substancjami: cymetydyną, warfaryną, furosemidem, digoksyną, atenololem, indometacyną, hydrochlorotiazydem, amlodypiną, glibenklamidem.¹⁶

Interakcje leku Wamlox z alkoholem

Alkohol może wchodzić w interakcje z lekami przeciwnadciśnieniowymi, w tym z preparatem Wamlox (amlodypina/walsartan). Interakcje te mogą prowadzić do następujących skutków:

• Nasilone działanie hipotensyjne – spożywanie alkoholu podczas terapii lekiem Wamlox może prowadzić do nadmiernego spadku ciśnienia tętniczego, co zwiększa ryzyko hipotonii ortostatycznej (zawrotów głowy, omdleń przy zmianie pozycji ciała ze względu na gwałtowny spadek ciśnienia).
• Zwiększone ryzyko działań niepożądanych – alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane amlodypiny, takie jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia koordynacji.
• Wpływ na metabolizm wątrobowy – alkohol może wpływać na metabolizm amlodypiny, która jest metabolizowana głównie przez enzymy wątrobowe CYP3A4.

Ze względu na powyższe interakcje, podczas leczenia preparatem Wamlox zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu. Pacjenci powinni być poinformowani o zwiększonym ryzyku wystąpienia objawów hipotonii po spożyciu alkoholu podczas terapii tym lekiem.

Tabela interakcji produktu leczniczego Wamlox