Dawkowanie i sposób podawania
Tirosint Sol 88 mcg

Tirosint Sol to roztwór doustny lewotyroksyny sodowej dostępny w pojemnikach jednodawkowych o dawkach od 13 do 200 µg, umożliwiający precyzyjne dostosowanie terapii. Dawkowanie ustala się indywidualnie na podstawie stężenia TSH w surowicy, które jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem niż T4 i fT4. Terapia rozpoczyna się od niskich dawek, stopniowo zwiększanych co 2-4 tygodnie, z wyjątkiem noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, u których leczenie wdraża się szybko. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z chorobą wieńcową lub ciężką niedoczynnością tarczycy, stosując dawki początkowe np. 13 µg/dobę i powolne zwiększanie co 14 dni. Dawkowanie zależy od wskazań klinicznych, np. 75-200 µg/dobę w leczeniu łagodnego wola, 25-50 µg początkowo i 100-200 µg w terapii substytucyjnej niedoczynności, 150-300 µg w terapii supresyjnej nowotworu złośliwego tarczycy. U dzieci dawka podtrzymująca wynosi 100-150 µg/m² powierzchni ciała, a u noworodków z wrodzoną niedoczynnością 10-15 µg/kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące.

Pobierz ChPL PDF Tirosint Sol – Roztwór doustny w pojemniku jednodawkowym – 88 mcg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Tirosint Sol
    1. Ustalanie indywidualnej dawki
    2. Rozpoczęcie leczenia
    3. Dawkowanie u dorosłych
    4. Dawkowanie u dzieci i młodzieży
    5. Okres stosowania
    6. Sposób podawania
    7. Technika wylewania roztworu z pojemnika jednodawkowego
    8. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. łagodne wole w stanie eutyreozy
  2. nadczynność tarczycy
  3. niedoczynność tarczycy
  4. test supresyjny tarczycy
  5. zapobieganie wznowie wola po resekcji wola w stanie eutyreozy
  6. złośliwy nowotwór tarczycy
Substancja czynna
  1. lewotyroksyna sodowa
Kategoria leku
  1. hormony tarczycy
  2. leki endokrynologiczne
  3. leki hormonalne

Dawkowanie i sposób podawania leku Tirosint Sol

Produkt leczniczy Tirosint Sol dostępny jest w formie roztworu doustnego w pojemnikach jednodawkowych w szerokiej gamie dawek (od 13 do 200 mikrogramów lewotyroksyny sodowej), co zapewnia możliwość indywidualnego dostosowania terapii i stosowania tylko jednego pojemnika jednodawkowego na dobę.1

Ustalanie indywidualnej dawki

Wskazówki dawkowania należy traktować jako wytyczne, a indywidualna dawka dobowa powinna być ustalona na podstawie wyników laboratoryjnych badań diagnostycznych oraz badań klinicznych. Podstawą do ustalenia właściwej dawki i monitorowania skuteczności leczenia jest stężenie hormonu tyreotropowego (TSH) w surowicy, które stanowi bardziej wiarygodną podstawę dalszego leczenia niż stężenia T4 i fT4, które mogą być podwyższone u niektórych pacjentów podczas terapii.2

Rozpoczęcie leczenia

Terapię hormonami tarczycy należy rozpoczynać od małej dawki, stopniowo zwiększając ją co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia pełnej dawki podtrzymującej. Wyjątek stanowią noworodki z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, u których wskazane jest szybkie wdrożenie terapii zastępczej.3

Szczególną ostrożność przy wprowadzaniu leczenia hormonami tarczycy należy zachować u:4

  • pacjentów w podeszłym wieku
  • pacjentów z chorobą wieńcową serca
  • pacjentów z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy

W takich przypadkach należy podawać małą dawkę początkową (np. 13 mikrogramów/dobę), którą następnie zwiększa się powoli i z mniejszą częstością (np. stopniowe zwiększanie o 13 mikrogramów/dobę co 14 dni), z częstym monitorowaniem hormonów tarczycy. Może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki niż w przypadku pełnej terapii zastępczej.5

Doświadczenie kliniczne pokazuje, że mniejsze dawki są wystarczające również w przypadku pacjentów z małą masą ciała oraz u osób z dużym wolem gruczolakowatym.6

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie lewotyroksyny zależy od wskazania klinicznego i wynosi:7

Wskazanie Zalecana dawka (mikrogramy lewotyroksyny sodowej/dobę)
Leczenie łagodnego wola w stanie eutyreozy 75 – 200
Zapobieganie wznowie wola po resekcji wola w stanie eutyreozy 75 – 200
Terapia substytucyjna (zastępcza) hormonu tarczycy w niedoczynności tarczycy początkowo: 25 – 50
dawka podtrzymująca: 100 – 200
Terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy tyreostatykami 50 – 100
Terapia supresyjna w złośliwym nowotworze tarczycy 150 – 300
W celach diagnostycznych podczas testu supresyjnego tarczycy 2 x 100 lub 1 x 200 (przez 14 dni przed wykonaniem scyntygrafii)

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawka podtrzymująca u dzieci i młodzieży wynosi zazwyczaj od 100 do 150 mikrogramów na m² powierzchni ciała.8

U noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, gdzie istotne jest szybkie wdrożenie terapii zastępczej, początkowa zalecana dawka wynosi 10-15 mikrogramów na kg masy ciała (BW) na dobę przez pierwsze 3 miesiące. Następnie dawkę należy dostosowywać indywidualnie w oparciu o wyniki badań klinicznych oraz stężenia hormonu tarczycy i TSH.9

W przypadku dzieci z nabytą niedoczynnością tarczycy początkowa zalecana dawka wynosi od 13 do 50 mikrogramów na dobę. Dawkę należy zwiększać stopniowo co 2-4 tygodnie w zależności od wyników badań klinicznych oraz stężenia hormonu tarczycy i TSH, aż do osiągnięcia pełnej dawki zastępczej.10

Okres stosowania

W zależności od wskazania, czas trwania leczenia może się różnić:11

  • Dożywotnie leczenie w przypadku:
    • niedoczynności tarczycy
    • strumektomii lub tyreoidektomii złośliwego nowotworu tarczycy
    • profilaktyki nawrotów po resekcji wola tarczycy
  • Terapia wspomagająca w leczeniu nadczynności tarczycy – w okresie podawania tyreostatyków
  • Leczenie wola łagodnego w stanie eutyreozy – od 6 miesięcy do 2 lat. Jeżeli w tym okresie leczenie farmakologiczne nie jest wystarczające, należy rozważyć zabieg chirurgiczny lub leczenie wola jodem radioaktywnym.12

Sposób podawania

Całkowitą dawkę dobową lewotyroksyny najlepiej przyjmować w jednej dawce rano na pusty żołądek, co najmniej pół godziny przed śniadaniem. Dzieciom należy podawać całkowitą dawkę dobową co najmniej pół godziny przed pierwszym posiłkiem w ciągu dnia.13

Tirosint Sol można podawać na dwa sposoby:14

  1. Rozprowadzony w wodzie:
    • Zawartość jednego pojemnika jednodawkowego należy wycisnąć do szklanki lub filiżanki wody
    • Rozcieńczony roztwór należy wymieszać i natychmiast przyjąć
    • Szklankę lub filiżankę należy przepłukać dodatkową ilością wody i wypić zawartość, aby zapewnić spożycie pełnej dawki
    • Produktu leczniczego nie można rozcieńczać w płynie innym niż woda
    • Pojemnik jednodawkowy należy otworzyć i przygotować roztwór bezpośrednio przed spożyciem15
  2. Bezpośrednie podanie roztworu (bez wody):
    • Zawartość pojemnika jednodawkowego należy wycisnąć bezpośrednio do ust albo na łyżkę i natychmiast połknąć
    • W przypadku noworodków i niemowląt zawartość pojemnika jednodawkowego należy wycisnąć na wewnętrzną stronę policzka lub na łyżkę i natychmiast podać16

Technika wylewania roztworu z pojemnika jednodawkowego

Aby prawidłowo wylać roztwór z pojemnika jednodawkowego, należy:17

  1. Odkręcić górne zamknięcie
  2. Odwrócić pojemnik spodem do góry
  3. Środkową, miękką część pojemnika powoli naciskać palcem wskazującym i kciukiem, a następnie zwolnić nacisk na kilka sekund
  4. Trzymając tak odwrócony pojemnik powtórzyć ten krok co najmniej 5 razy, aż do momentu, gdy lek przestanie wypływać z pojemnika

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl