Właściwości farmakokinetyczne
Testosteronum prolongatum Jelfa 100 mg/ml

Testosteronum Prolongatum Jelfa to roztwór do wstrzykiwań zawierający testosteronu enantan w stężeniu 100 mg/ml, charakteryzujący się powolnym wchłanianiem po podaniu domięśniowym z zawiesiny olejowej. Ten mechanizm absorpcji umożliwia przedłużone działanie preparatu, co pozwala na stosowanie dawek w odstępach 2-4 tygodni. Pełne działanie terapeutyczne rozwija się stopniowo w ciągu 7-14 dni od iniekcji, a efekt utrzymuje się jeszcze przez 7-10 dni po zakończeniu podawania. W osoczu 98% testosteronu jest związane z globuliną wiążącą hormony płciowe (SHBG), co ogranicza ilość wolnego, aktywnego biologicznie hormonu, jednocześnie tworząc rezerwuar do stopniowego uwalniania.

Właściwości farmakokinetyczne testosteronu prolongatum

Testosteronum Prolongatum Jelfa w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera testosteronu enantan w stężeniu 100 mg/ml w jasnożółtym, oleistym roztworze. Właściwości farmakokinetyczne tego preparatu charakteryzują się specyficznym profilem, który determinuje jego zastosowanie kliniczne i schemat dawkowania. 1

Wchłanianie

Po podaniu domięśniowym estry testosteronu w zawiesinie olejowej ulegają powolnemu wchłanianiu do krwiobiegu. Ten spowolniony proces absorpcji stanowi podstawę przedłużonego działania preparatu, co umożliwia znaczne wydłużenie odstępów między kolejnymi podaniami leku. W przypadku enantanu testosteronu zalecane jest podawanie w odstępach 2-4 tygodniowych. 2

Charakterystyczną cechą kinetyki wchłaniania preparatu jest fakt, że pełne działanie terapeutyczne osiągane jest stopniowo, w okresie od kilku do 14 dni od momentu wykonania iniekcji. Należy to uwzględnić przy planowaniu terapii i ocenie efektów leczenia, szczególnie przy rozpoczynaniu kuracji. Po zakończeniu podawania, efekt terapeutyczny utrzymuje się jeszcze przez 7-10 dni, co związane jest z powolnym uwalnianiem estru testosteronu z miejsca podania. 3

Dystrybucja

Po wchłonięciu do krwiobiegu testosteron podlega specyficznemu wiązaniu z białkami osocza. Aż 98% testosteronu w krwiobiegu występuje w postaci związanej ze specyficzną frakcją globulin wiążących testosteron i estradiol (SHBG – sex hormone binding globulin). Ta wysoka zdolność wiązania z białkami ogranicza ilość wolnego hormonu dostępnego do oddziaływania z tkankami docelowymi, jednocześnie tworząc rezerwuar hormonu zapewniający jego stopniowe uwalnianie. 4

Metabolizm

Biotransformacja testosteronu zachodzi głównie w wątrobie, gdzie podlega on przemianom do pochodnych 17-ketosteroidowych. Te metabolity, aby mogły zostać wydalone z organizmu, ulegają następnie procesom koniugacji (sprzęgania) z kwasem glukuronowym lub siarkowym. Procesy te zwiększają hydrofilność związków, ułatwiając ich eliminację przez nerki. 5

Eliminacja

Metabolity testosteronu są wydalane z organizmu przede wszystkim z moczem – stanowi to około 90% podanej dawki. Pozostała część, około 6% dawki, jest wydalana przez przewód pokarmowy z kałem w postaci niezwiązanej. 6

Okres półtrwania testosteronu wynosi od 2 do 3 dób, co w połączeniu z powolnym uwalnianiem estru z miejsca podania, zapewnia przedłużone działanie terapeutyczne preparatu. 7

Podsumowanie parametrów farmakokinetycznych

Parametr farmakokinetyczny Wartość/charakterystyka
Wchłanianie Powolne z zawiesiny olejowej po podaniu domięśniowym
Czas do osiągnięcia pełnego działania Od kilku do 14 dni
Czas utrzymywania się efektu po zakończeniu podawania 7-10 dni
Wiązanie z białkami osocza 98% (głównie z SHBG)
Główny organ metabolizujący Wątroba
Główne metabolity Pochodne 17-ketosteroidowe
Droga eliminacji 90% z moczem, 6% z kałem
Okres półtrwania 2-3 doby
Zalecane odstępy między dawkami 2-4 tygodnie
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl