Właściwości farmakodynamiczne leku Symibace

Symibace należy do grupy farmakoterapeutycznej inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), którym przypisano kod ATC: C09 AA08. Substancją czynną leku jest cylazapryl, występujący w postaci cylazaprylu jednowodnego w dawce 5 mg na tabletkę powlekaną.¹²

Mechanizm działania

Cylazapryl jest specyficznym, długo działającym inhibitorem konwertazy angiotensyny, który hamuje układ renina-angiotensyna-aldosteron. Jego główne działanie polega na blokowaniu przekształcenia nieaktywnej angiotensyny I w angiotensynę II, silny wazokonstriktor naczyń krwionośnych. Po podaniu zalecanych dawek efekt terapeutyczny utrzymuje się przez 24 godziny zarówno u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, jak i przewlekłą niewydolnością serca.³

Skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego

Symibace charakteryzuje się skutecznym działaniem hipotensyjnym zarówno w pozycji siedzącej, jak i stojącej, przy czym zazwyczaj nie powoduje niedociśnienia ortostatycznego. Lek wykazuje skuteczność we wszystkich stopniach nadciśnienia samoistnego oraz w nadciśnieniu naczyniowo-nerkowym. Działanie przeciwnadciśnieniowe rozpoczyna się zwykle w ciągu pierwszej godziny po przyjęciu leku, osiągając maksymalny efekt między trzecią a siódmą godziną od podania.⁴

Istotną cechą leku jest brak wpływu na częstość akcji serca, która zazwyczaj pozostaje niezmieniona. Symibace nie wywołuje odruchowej tachykardii, choć mogą występować niewielkie i klinicznie nieistotne zmiany częstości pracy serca. U niektórych pacjentów można zaobserwować zmniejszenie efektu hipotensyjnego pod koniec przerwy między dawkami.⁵

Działanie przeciwnadciśnieniowe Symibace utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia. Co ważne, nie obserwowano gwałtownego zwiększenia ciśnienia tętniczego krwi po nagłym odstawieniu leku, co stanowi istotną zaletę w kontekście bezpieczeństwa terapii.⁶

Wpływ na funkcje nerek

Symibace podawany pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek nie wpływa na wielkość przesączania kłębuszkowego i przepływu krwi przez nerki, pomimo klinicznie istotnego obniżenia ciśnienia tętniczego krwi. Jest to ważna cecha terapeutyczna, szczególnie u pacjentów z współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek.⁷

Różnice etniczne w odpowiedzi na leczenie

Należy zwrócić uwagę, że podobnie jak w przypadku innych inhibitorów ACE, działanie hipotensyjne Symibace jest mniejsze u pacjentów rasy czarnej w porównaniu z pacjentami innych ras. Ta różnica nie występuje, gdy lek jest stosowany w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem.⁸

Skuteczność w przewlekłej niewydolności serca

Należy zaznaczyć, że nie przeprowadzano badań klinicznych, które bezpośrednio dowodziłyby wpływu cylazaprylu na zachorowalność i śmiertelność w niewydolności serca.⁹

U pacjentów z niewydolnością serca obserwuje się zwiększoną aktywność układu renina-angiotensyna-aldosteron oraz układu współczulnego, co prowadzi do zwężenia naczyń w krążeniu układowym i sprzyja retencji sodu i wody. Symibace, poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, poprawia warunki hemodynamiczne przeciążonego serca, szczególnie u pacjentów jednocześnie leczonych lekami moczopędnymi i/lub glikozydami naparstnicy. Efekt ten realizuje się poprzez zmniejszenie układowego oporu naczyniowego (afterload) i ciśnienia zaklinowania w kapilarach płucnych (preload).¹⁰

Dodatkowo u pacjentów leczonych Symibace stwierdzono większą tolerancję wysiłku, co przekłada się na poprawę jakości życia. Zarówno działanie hemodynamiczne, jak i kliniczne leku występuje szybko po rozpoczęciu terapii i utrzymuje się w czasie.¹¹

Badania kliniczne dotyczące podwójnej blokady układu renina-angiotensyna

Istotne dane kliniczne pochodzą z dużych, randomizowanych, kontrolowanych badań ONTARGET (ONgoing Telmistartan Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) i VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nefropathy in Diabetes), które oceniały jednoczesne zastosowanie inhibitora ACE z antagonistami receptora angiotensyny II.¹²

Badanie ONTARGET

Badanie ONTARGET obejmowało pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego, chorobami naczyń mózgowych w wywiadzie lub cukrzycą typu 2 z udowodnionymi uszkodzeniami narządów docelowych.¹³

Badanie VA NEPHRON-D

Badanie VA NEPHRON-D objęło pacjentów z cukrzycą typu 2 oraz z nefropatią cukrzycową.¹⁴

Wyniki badań dotyczących podwójnej blokady

Powyższe badania nie wykazały istotnego korzystnego wpływu podwójnej blokady na parametry nerkowe i/lub wyniki w zakresie chorobowości oraz śmiertelności sercowo-naczyniowej. Zaobserwowano natomiast zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak:¹⁵

• Hiperkaliemia – podwyższone stężenie potasu we krwi, które może prowadzić do zaburzeń rytmu serca
• Ostre uszkodzenie nerek – nagłe pogorszenie funkcji nerek z możliwym rozwojem niewydolności nerek
• Niedociśnienie – spadek ciśnienia tętniczego krwi poniżej wartości prawidłowych

Ze względu na podobieństwa właściwości farmakodynamicznych inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II, wyniki te mają również znaczenie w przypadku innych leków z tych grup, w tym cylazaprylu.¹⁶

W związku z powyższymi wnioskami, u pacjentów z nefropatią cukrzycową nie zaleca się jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.¹⁷

Badanie ALTITUDE

Badanie ALTITUDE (Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints) zostało zaprojektowane, aby zbadać korzyści wynikające z dodania aliskirenu do standardowego leczenia inhibitorem ACE lub antagonistą receptora angiotensyny II u pacjentów z cukrzycą typu 2 i przewlekłą chorobą nerek i/lub chorobą układu sercowo-naczyniowego.¹⁸

Badanie to zostało przedwcześnie przerwane z powodu zwiększonego ryzyka działań niepożądanych w grupie otrzymującej aliskiren w porównaniu do grupy placebo. Stwierdzono zwiększoną częstość występowania:¹⁹

• Zgonów sercowo-naczyniowych – śmiertelnych przypadków związanych z chorobami układu krążenia
• Udarów mózgu – ostrych epizodów niedokrwienia lub krwawienia w obrębie tkanki mózgowej
• Ciężkich zdarzeń niepożądanych, w tym:
  • Hiperkaliemii – podwyższonego stężenia potasu we krwi
  • Niedociśnienia – patologicznie niskiego ciśnienia tętniczego krwi
  • Niewydolności nerek – upośledzenia czynności nerek

W związku z wynikami badania ALTITUDE jednoczesne stosowanie aliskirenu z inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane u pacjentów z:²⁰

• Cukrzycą typu 2 – chorobą metaboliczną charakteryzującą się hiperglikemią wynikającą z zaburzeń wydzielania i/lub działania insuliny
• Niewydolnością nerek (GFR ˂ 60ml/min/1,73m²) – obniżeniem wskaźnika filtracji kłębuszkowej poniżej 60 ml/min/1,73m²