Interakcje leku
SITAGLIPTIN BIOTON 100 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W przypadku stosowania sytagliptyny (SITAGLIPTIN BIOTON) należy uwzględnić potencjalne interakcje z innymi produktami leczniczymi. Dane kliniczne wskazują jednak, że ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji z jednocześnie stosowanymi produktami leczniczymi jest niewielkie.¹

Wpływ innych produktów leczniczych na sytagliptynę

Metabolizm sytagliptyny zachodzi głównie przy udziale enzymu CYP3A4 ze współudziałem CYP2C8, co wykazano w badaniach in vitro. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek metabolizm, także z udziałem CYP3A4, ma tylko niewielki wpływ na klirens sytagliptyny. Metabolizm może mieć jednak istotniejsze znaczenie w eliminacji sytagliptyny w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek lub schyłkowej niewydolności nerek (ESRD).²

Badania transportu leku wykazały, że sytagliptyna jest również substratem dla glikoproteiny p oraz transportera anionów organicznych-3 (OAT3). Transport sytagliptyny, w którym pośredniczy OAT3, może być hamowany przez probenecyd, chociaż ryzyko wystąpienia znaczących klinicznie interakcji uznawane jest za niewielkie.³

Interakcje z wybranymi lekami

Inhibitory CYP3A4

Silnie działające inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, klarytromycyna) mogą potencjalnie wpływać na farmakokinetykę sytagliptyny u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek. Należy zauważyć, że wpływ silnie działających inhibitorów CYP3A4 w przypadku zaburzeń czynności nerek nie był oceniany w badaniach klinicznych.⁴

Metformina

Jednoczesne stosowanie metforminy w wielokrotnych dawkach wynoszących 1000 mg dwa razy na dobę z sytagliptyną w dawce 50 mg nie powodowało znaczącej zmiany farmakokinetyki sytagliptyny u pacjentów z cukrzycą typu 2.⁵

Cyklosporyna

Cyklosporyna, będąca silnym inhibitorem glikoproteiny p, wpływa na farmakokinetykę sytagliptyny. Jednoczesne podanie sytagliptyny w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 100 mg z cyklosporyną w pojedynczej dawce doustnej wynoszącej 600 mg zwiększało wartość AUC oraz Cmax sytagliptyny odpowiednio o około 29% i 68%. Takich zmian farmakokinetyki sytagliptyny nie uznano jednak za istotne klinicznie. Klirens nerkowy sytagliptyny nie uległ znaczącej zmianie po podaniu cyklosporyny. Z tego względu nie należy spodziewać się znaczących interakcji z innymi inhibitorami glikoproteiny p.⁶

Wpływ sytagliptyny na inne produkty lecznicze

Digoksyna

Sytagliptyna wykazuje niewielki wpływ na stężenie digoksyny w osoczu krwi. W wyniku stosowania przez 10 dni digoksyny w dawce 0,25 mg jednocześnie z sytagliptyną w dawce 100 mg na dobę, osoczowe AUC dla digoksyny zwiększyło się przeciętnie o 11%, a osoczowe wartości Cmax o 18%. Nie zaleca się dostosowywania dawki digoksyny, jednak w przypadku jednoczesnego stosowania sytagliptyny i digoksyny należy monitorować pacjentów, u których istnieje ryzyko zatrucia digoksyną.⁷

Izoenzymy CYP450

Dane z badań in vitro wskazują, że sytagliptyna nie hamuje ani nie indukuje izoenzymów CYP450. W badaniach klinicznych sytagliptyna nie powodowała znaczących zmian farmakokinetyki metforminy, gliburydu, symwastatyny, rozyglitazonu, warfaryny czy doustnych leków antykoncepcyjnych, co wskazuje na niewielką możliwość wchodzenia w interakcje z substratami CYP3A4, CYP2C8, CYP2C9 i transporterem kationów organicznych (OCT) w warunkach in vivo.⁸

Sytagliptyna może być słabym inhibitorem glikoproteiny p w warunkach in vivo, co może mieć znaczenie dla leków transportowanych przez ten nośnik.⁹

Interakcje sytagliptyny z alkoholem

Chociaż w charakterystyce produktu leczniczego SITAGLIPTIN BIOTON nie zawarto bezpośrednich informacji dotyczących interakcji sytagliptyny z alkoholem, należy pamiętać o kilku istotnych aspektach dotyczących łączenia leków przeciwcukrzycowych z alkoholem:

• Alkohol może wpływać na metabolizm glukozy, powodując zarówno hipoglikemię jak i hiperglikemię, w zależności od ilości spożytego alkoholu oraz czasu jego konsumpcji w stosunku do posiłków.
• Alkohol może hamować glukoneogenezę wątrobową, co może prowadzić do obniżenia stężenia glukozy we krwi, szczególnie na czczo.
• Jednoczesne stosowanie alkoholu i leków przeciwcukrzycowych może zwiększać ryzyko wystąpienia hipoglikemii.

Pacjenci stosujący sytagliptynę powinni być świadomi możliwych skutków jednoczesnego spożywania alkoholu i rozważyć ograniczenie lub unikanie jego spożycia. W przypadku konsumpcji alkoholu zaleca się dodatkowe monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

Tabela interakcji leku SITAGLIPTIN BIOTON

Mechanizm interakcji sytagliptyny

Ryzyko interakcji lekowych sytagliptyny jest stosunkowo niewielkie, co wynika z jej profilu farmakokinetycznego. Najważniejsze mechanizmy mogące prowadzić do interakcji lekowych obejmują:

1. Metabolizm przy udziale CYP3A4 i CYP2C8 – szczególnie istotny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek
2. Transport przy udziale glikoproteiny p – inhibitory glikoproteiny p mogą zwiększać ekspozycję na sytagliptynę
3. Transport przy udziale OAT3 – może być hamowany przez probenecyd
4. Słabe działanie inhibicyjne na glikoproteinę p – może wpływać na farmakokinetykę leków będących substratami glikoproteiny p, np. digoksyny

Większość interakcji lekowych sytagliptyny ma niewielkie znaczenie kliniczne i rzadko wymaga dostosowania dawkowania. Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek stosujących jednocześnie silne inhibitory CYP3A4 oraz na pacjentów przyjmujących digoksynę, u których może istnieć ryzyko zatrucia digoksyną.¹⁰